به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، زیارت امام حسین علیه السلام در بین زیارت سایر قبور مطهر معصومین علیهم السلام فضیلت بیشتری دارد و نسبت احادیثی که در تأکید بر زیارت حضرت اباعبدالله با سایر ائمه شمرده اند، نسبت بالایی است. این ثواب ها عمدتا یا جنبه دنیایی دارند و یا قیامتی. به عنوان نمونه عبد الله بن زراره می گوید از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود:

«إن لزوار الحسین بن علی ع یوم القیامة فضلا علی الناس قلت و ما فضلهم قال یدخلون الجنة قبل الناس بأربعین عاما و سائر الناس فی الحساب و الموقف»؛ یعنی «در روز قیامت برای زوار حسین بن علی علیه السلام بر سایر مردم فضیلت و برتری است. عرض کردم: فضیلتشان چیست؟ حضرت فرمود: پیش از دیگران و چهل سال قبل از آنها به بهشت داخل می شوند در حالی که مردم در حساب و موقف هستند.»

در حدیثی دیگر می خوانیم

«إذا کان یوم القیامة نادی مناد أین زوار الحسین بن علی فیقوم عنق من الناس لا یحصیهم إلا الله تعالی فیقول لهم ما أردتم بزیارة قبر الحسین ع فیقولون یا رب أتیناه حبا لرسول الله و حبا لعلی و فاطمة و رحمة له مما ارتکب منه فیقال لهم هذا محمد و علی و فاطمة و الحسن و الحسین فالحقوا بهم فأنتم معهم فی درجتهم الحقوا بلواء رسول الله فینطلقون إلی لواء رسول الله فیکونون فی ظله- و اللواء فی ید علی ع حتی یدخلون [یدخلوا] الجنة جمیعا فیکونون أمام اللواء و عن یمینه و عن یساره و من خلفه.» یعنی «هنگامی که روز قیامت شود، منادی نداء می کند: کجا هستند زوار حسین بن علی؟ گردن های تعدادی از مردم کشیده می شود که عدد آنها را غیر از خداوند متعال کس دیگری نمی داند. پس به ایشان گفته می شود قصد شما از زیارت قبر حضرت حسین بن علی چه بود؟ می گویند: پروردگارا آن حضرت را زیارت کردیم به جهت محبتی که به رسول خدا صلی الله علیه و آله و نیز علی و فاطمه علیهما السلام داشتیم و به منظور طلب رحمت برای صاحب قبر به ازای آنچه از آن حضرت صادر شد. پس به آنها گفته می شود: ایشان محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام هستند؛ ملحق به آنها شوید. شما با ایشان و در درجه و مرتبه آنها هستید، به لواء و پرچم رسول خدا صلی الله علیه و آله ملحق شوید. پس به طرف لوای آن حضرت رهسپار می شوند و در سایه آن قرار می گیرند، در حالی که لواء به دست امیرالمؤمنین علی علیه السلام است و به این ترتیب به بهشت وارد می شوند و ایشان جلوی پرچم و سمت راست و جانب چپ و پشت آن بوده و چهار طرف لواء را گرفته اند.

این دو حدیث مربوط به دو دوره از قیامت است؛ اولی مربوط به دوره ای از قیامت است که مردم مورد حساب و کتاب قرار می گیرند که به اصطلاح قرآن، «یوم الحساب» نام دارد. در چنین شرایطی است که بر محبان امام حسین علیه السلام آسان گرفته می شود.

حدیث دوم ظاهرا مربوط به اواخر دوران قیامت و زمان ورود به نشئه بهشت آخرین است. در این شرایط است که محبت اهل بیت علیهم السلام و به ویژه امام حسین علیه السلام به صورت قرارگیری در زیر پرچم رسول الله صلی الله علیه و آله و تحت ولایت امیر مؤمنان تا رسیدن به بهشت نمود می یابد. این حرکت نیز به صورت جمعی و کاروانی همراه با خیل عظیمی از محبان و شیعیان عترت خواهد بود.

انتهای پیام/