به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، حفظ حقوق و حرمت مؤمن یکی از آداب اخلاقی است که دین مبین اسلام تأکید فراوانی بر آن دارد. در روایتی از رسول گرامی اسلام(ص) آمده است روزی آن حضرت به کعبه نگاه کرد وفرمود «ای کعبه، خوشا به حال تو، خداوند چقدر تو را بزرگ و حرمتت را گرامی داشته است؛ به خدا قسم حرمت مؤمن از تو بیشتر است، زیرا خداوند تنها یک چیز را از تو حرام کرده، اما از مؤمن سه چیز راحرام کرده است: مال، جان و سوء ظن نسبت به او؛ أن رسول الله ص نظر إلی الکعبة فقال مرحبا بالبیت ما أعظمک و أعظم حرمتک علی الله و و الله للمؤمن أعظم حرمة منک لأن الله حرم منک واحدة و من المؤمن ثلاثة ماله و دمه و أن یظن به ظن السوء.» (روضةالواعظین، ج۲، ص۲۹۳) همچنین امام صادق (ع) در دیگر روایت فرمود: «المؤمن أعظم حرمة من الکعبة؛ حرمت مؤمن از حرمت کعبه بالاتر است.» (خصال صدوق، ج۱، ص۲۷)

بر این اساس می توان دریافت، مال، جان و سوءظن، سه گزاره ای است که در پاسداشت فرد مؤمن اثرگذار است. نکته دیگر اینکه هر کدام در درجات مختلفی قرار دارند که سوء ظن نازل ترین آنها و حساس ترین آنهاست؛ یعنی فردی که نسبت به برادر دینی خویش مدام سوءظن داشته باشد، حرمت و احترام او را در باطن حفظ نکرده است؛ حتی در روایتی از امام صادق(ع) مسئله از این حساس تر است؛ حضرت ذیل آیه ۱۸ سوره نور فرمود «هرکس درباره مؤمنی آنچه دو چشمش دیده و دو گوشش شنیده بگوید، او از کسانی است که خدای عز و جل در باره آنها فرمود: إن الذین یحبون أن تشیع الفاحشة فی الذین آمنوا لهم عذاب ألیم …؛ همانا آنان که دوست دارند فراوان (یا فاش) شود فحشاء درباره آنان که ایمان آورده اند، ایشان را عذابی دردناک است.» علامه مجلسی در شرح این حدیث می نویسد مقصود این است که مورد آیه، تنها بهتان نیست بلکه شامل حقی هم که دیده و شنیده است می شود.

در دیگر روایت مربوط به همان آیه ۱۸ سوره نور، محمد بن فضیل می گوید به ابوالحسن موسی بن جعفر گفتم: «فدایت شوم، درباره یکی از برادران دینی خود چیزی شنیده ام که آن را برای او ناپسند می دانم. از او سؤال کردم، خودش انکار کرد، اما گروهی از کسانی که به آنان اطمینان دارم آن را برای من نقل کرده اند. حضرت به من فرمود: ای محمد، گوش و چشم خود را نسبت به برادرت تکذیب کن و چنانچه ۵۰ نفر نزد تو شهادت دادند و قسم یاد کردند و او بر خلاف آنان گفت، از او قبول کن و از آنان نپذیر و درباره او چیزی را که باعث سرشکستگی و عیب اوست و به شخصیت وی لطمه می زند، شایع نکن که از کسانی خواهی بود که خداوند درباره آنان فرموده است «إن الذین یحبون أن تشیع الفاحشة فی الذین آمنوا لهم عذاب ألیم؛کسانی که دوست دارند کار زشت در میان مؤمنان رواج یابد، در دنیا و آخرت عذابی دردناک خواهند داشت»

انتهای پیام/