به گزارش خبرنگار گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، به نقل از gazeta.ru، به گفته سردبیر مجله دفاع ملی روسیه، نیروهای آمریکایی طبق قرار داد می توانند تجهیزاتی را برای مطالعه روی تجهیزات فنی آن دریافت کنند. با این وجود، این کارشناس اطمینان داد که سلاح های مدرن روسیه هیچ ارتباطی با این سیستم های قدیمی دوران شوروی ندارد.

وی گفت: «S-۳۰۰ ظاهرا از اوکراین به ایالات متحده فرستاده شده است. آشکار است که در چارچوب برنامه همکاری سری میان وزارت دفاع اوکراین و ایالات متحده در زمان رئیس جمهور پوروشنکو، طرف اوکراینی دسترسی ارتش آمریکا به نمونه های تجهیزات نظامی شوروی، از جمله S-۳۰۰ فراهم ساخت. »

سردبیر مجله همچنین افزود که در چارچوب این توافق، ممکن است «قرارداد ورود سیستم دفاع هوایی قدیمی S-۳۰۰ به ایالات متحده آمریکا برای مطالعه نیروی هوایی ایالات متحده و کار روی روش هایی برای مقابله با چنین مجموعه هایی امضا شد باشد».

با این حال، همانطور که کوروتچنکو گفت، این سیستم های دفاع هوایی روسیه تولید دهه ۱۹۸۰ است. به همین دلیل است که آمریکایی ها نمی توانند اطلاعات مربوط به تجهیزات سال ۲۰۱۹ را بدست آورند، اطلاعات در مورد این سلاح ها قدیمی سری نیست.

این متخصص گفت: «تکنولوژی مدرن روسی S-۴۰۰ هیچ ارتباطی با مدل قدیمی آن یعنی» ۳۰۰ « شوروی ندارد، مگر در نام » S «[سیستم]، بنابراین حتی دریافت اطلاعات مربوط به S-۳۰۰ شوروی سی سال پیش اجازه نخواهد داد ایالات متحده در برابر » تریومف« ما مقابله کند. »

پیش از این تصاویر ماهواره ای در شبکه ها منتشر شد که در آنها سیستم موشکی ضد هوایی S-۳۰۰PT روسیه نشان داده شده بود، بر اساس اعلام Defence Blog ، مکان دقیق این سلاح نامشخص بود. در تصویر یک مقر فرماندهی، یک ایستگاه رادار ۳۰N۶ و دو پرتابگر دیده می شد. در همین زمان، مشخص نبود که آیا سیستم دفاع موشکی مدل بود یا اینکه S-۳۰۰ واقعی.

نویسنده خاطر نشان می کند که ارتش ایالات متحده«برای افزایش واقع گرایی» اغلب مانورهایی را با استفاده از سیستم های نظامی تولیدات شوروی و روسی انجام می دهد.

الکساندر فومین، معاون وزیر دفاع روسیه، در ماه اکتبر سال گذشته گفت که رهبران بین المللی می دانند که سیستم های دفاع ضد موشکی «S-۳۰۰ »Favorit« و »S-۴۰۰ «Triumph» روسیه بهترین عملکرد را در نوع خود دارند.

فومین گفت: «همه می دانند که پاتریوت، و حتی نسخه Patriot PAC-۳ +، نه در مسافت، نه از طریق تعداد اهداف نابود شده به طور همزمان، و نه در پالت اهداف، نه در مورد اهداف در سرعت بهتر از C-۳۰۰ ، و حتی C-۴۰۰ نیست. به عنوان سیستم های دفاع هوایی بزرگ، ما در همه چیز از Patriot PAC-۳ + برتریم».

علاوه بر این، به گفته وی، سرعت رهگیری موشک ها یکی دیگر از مزایای سیستم دفاع هوایی روسیه نسبت به سیستم های پاتریوت PAC-۳ + آمریکا است. وی خاطرنشان کرد که سیستم های آمریکایی می توانند هدف در حال پرواز با سرعت ۱۷۰۰-۲۰۰۰ متر بر ثانیه را از بین ببرند، در حالی که تریومف روسیه اهدافی را با سرعت ۴۷۰۰ متر بر ثانیه میتواند از بین برد. معاون وزیر دفاع افزود که چنین اهدافی در حال حاضر وجود ندارد، اما آنها «در سال های ۲۰۴۰-۲۰۵۰ ساخته خواهند شد.»

در خاتمه وی افزود: «و همه این را می دانند و به همین علت، با وجود ترس، می دانند که بهتر از این سیستم وجود ندارد. این به این معنی است که ما می توانیم با ۱۰۰ درصد بازده به اهداف دور ضربه بزنیم، و هیچ کس نمی تواند با ما برابری داشته باشد. »

لازم به ذکر است که خانواده مجموعه های S-۳۰۰ می توانند در ترکیب های مختلف تغییر یافته همسان و همچنین درون یک مجموعه عمل کنند. علاوه بر این، یکی از خواص آنها، توانایی قرار گرفتن در آتشبارهای هر ترکیب و مکانی، با جمع آوری سیستم های مختلف دفاع هوایی در یک آتشبار است.

S-۳۰۰PT قادر به هدفگیری در محدوده ۵ تا ۴۷ کیلومتری و پرواز در ارتفاع ۲۷۰۰ متری از سطح زمین با حداکثر سرعت ۱۳۰۰ کیلومتر در ساعت است. نصب و راه اندازی سیستم های دفاع هوایی نیم ساعت طول می کشد.

Favorit دارای اصلاحات زیادی است که در محتوای فنی داخلی متفاوت از یکدیگرند: موشک ها، رادارها، توانایی محافظت در برابر حملات رادیو-الکترونیکی، برد بزرگ و توانایی مبارزه با موشکهای بالستیک برد کوتاه یا اهداف پروازی در ارتفاع بسیار کم.

این سیستم ها نه تنها در روسیه بلکه در بلاروس، قزاقستان، اوکراین، آذربایجان، اسلواکی، ونزوئلا، ایران، ارمنستان، چین، یونان، الجزایر و طبق برخی اطلاعات در کرواسی نیز وجود دارند.

تولید این سیستم ها در سال ۱۹۷۵ آغاز شده، و آزمایش آنها در سال ۱۹۷۸ پایان یافت. برای اولین بار برای مبارزه، آنها قبل از آغاز جنگ در افغانستان، یعنی در سال ۱۹۷۹، به کار گماشته شدند. در سال ۲۰۰۷، فدراسیون روسیه S-۴۰۰ را که یک نسخه اصلاح شده S-۳۰۰ بود در نیروهای مسلح به خدمت گرفت.

انتهای پیام/