رویای «جامعه استریل»؛ تقاضای بشر برای زندگی جاودان
ایسنا/خراسان رضوی آنچه شیوع کرونا را متمایز کرده، احساس جهانی ضعف در زندگی بیولوژیک انسان و نیاز به «جامعه استریل» و به دور از هرگونه مخاطره، است. رویای «جامعه استریل» اساسا در تقاضای بشر برای زندگی جاودان پایه گذاری شده است.
یکی از مهمترین عواقب شیوع ویروس کرونا، ایجاد اضطراب اجتماعی در سرتاسر جهان است. این امر نگرانی های جدی را برای شهروندان در همه کشورها حتی در جوامع بدون شیوع، ایجاد کرده است. احساس ناامیدی به ویژه در میان نسل جوان نشان دهنده چگونگی مواجهه جوامع با خطرات آسیب پذیر است.
مخاطرات اجتماعی بخشی از زندگی روزمره هستند. جامعه شناس آلمانی اولریچ بک آن را به عنوان روشی منظم برای مقابله با خطرات و نا امنی های ناشی از مدرنی سازی تعریف می کند. او این مسأله را به یک تغییر گسترده که آن را «مدرن سازی رفلکسی» می نامید، نسبت می دهد، جایی که عوارض ناخواسته و غیرقابل پیش بینی معکوس زندگی مدرن بر مدرنیته بوده و اساس تعریف آن را زیر سوال می برد.
شیوع کروناویروس نشان می دهد که مخاطرات اجتماعی منجر به آسیب های اجتماعی می شود. اگرچه زنان باردار، خانواده های دارای فرزند، افراد مسن تر، افراد دارای معلولیت و افراد کم درآمد از آسیب های نامتناسبی در اپیدمی و بلایای طبیعی رنج می برند، در مورد اپیدمی کرونا همه گروه های جوامع احساس خطر می کنند، لذا در مخاطرات اجتماعی نیاز است تا سرمایه گذاری های بزرگی در جهت مطالعه بر روی دانش و ارتباطات مربوط به مخاطرات، عمدتا با هدف مدیریت تضاد عقاید در رابطه با بزرگنمایی خطرات و اضطراب و بدگمانی جامعه در مورد بهداشت عمومی و امنیت شخصی، صورت گیرد.
شیوع ویروس کرونا و پیامدهای اجتماعی و مرتبط با سلامت آن، به عنوان یکی از مهمترین وقایع اجتماعی بشر در قرن ۲۱ در نظر گرفته شده است. آنچه این شیوع را متمایز کرده، احساس جهانی ضعف در زندگی بیولوژیک انسان و نیاز به «جامعه استریل» و به دور از هرگونه مخاطره، است. رویای «جامعه استریل» اساسا در تقاضای بشر برای زندگی جاودان پایه گذاری شده است.
ترس از قرار گرفتن در معرض بیماری، منجر به رفتارهای غیرمنطقی در جامعه شده است. علاوه بر این، این امر منجر به سیاست های غیرمعقول توسط سیاست گذاران برخی کشورها شده است. به طوری که می توان دید که مقاومت در بسیاری از کشورها به پایین ترین حد خود رسیده و مردم برای فرار از ویروس دست به هر کاری می زنند. این تقاضا تاثیرات خاص خود را بر روی سیاست گذاران گذاشته است، و آنها را مجبور به انجام فعالیت هایی می کند، که می دانند کمکی نکرده و موثر نخواهد بود.
انتشار این ویروس این ذهنیت را به وجود آورده است که چگونه سیستم بهداشت و درمان چین توانسته مشکلات ناشی از مرگ و میر بیماران و مشکلات مرتبط با قرنطینه بیماران را مدیریت کند. این مسائل توسط گروه های مختلف مردم در کشورهای مختلف مورد بحث قرار می گیرد.
یکی از درگیری های مهم مردم غیرقابل پیش بینی بودن اوضاع و مشخص نبودن زمان کنترل بیماری و جدی بودن خطر است. همچنین این مسائل به همراه برخی تحلیل ها و اطلاعات غلط می توانند نگرانی افراد را افزایش دهند. از طرفی استرس ناشی از این اوضاع می تواند باعث اختلالات روانی شایعی از قبیل اضطراب و افسردگی شوند.
با توجه به موارد مشابه، در چنین شرایطی نگرانی های جدی از قبیل ترس از مرگ در بیماران و عصبانیت و ترس از تنهایی در افراد قرنطینه به وجود می آید. افراد حاضر در قرنطینه امکان داشتن ارتباطات فردی و اجتماعی و برگزاری مراسم سنتی خود را از دست می دهند، که این امر خود یک پدیده استرس زاست. از موارد مذکور می توان نتیجه گرفت که مداخلات روانشناختی در مواجهه با این بحران ها، بخشی از سیستم مراقبت های بهداشتی در زمینه بهداشت عمومی است.
به نظر می رسد علاوه بر تلاش در سطوح مختلف جهت جلوگیری از شیوع این بیماری و سایر شرایط نگران کننده مرتبط با آن، بعد روانی این مساله در افراد مبتلا و همچنین افراد قرنطینه، مورد بررسی قرار گیرد. در نتیجه همکاری روانپزشکان و روان شناسان در کنار سایر گروه های پزشکی، در زمینه این بیماری ضروری به نظر می رسد. اما آنچه مهم است این است که کنترل بیماری نیاز به مدیریت صحیح، جامع و همچنین توجه به مراقبت های بهداشت روان دارد.
همچنین در رابطه با انتقال ویروس کرونا از مادر به جنین نیز مطالعات زیادی انجام شده است. یک مطالعه مروری گذشته نگر بر سوابق پزشکی ۹ زن باردار مبتلا به ویروس COVID-۱۹ که در بیمارستانی به نام ژونگان در ووهان چین از تاریخ ۲۰ تا ۳۱ ژانویه بستری بودند، انجام شد. بررسی انتقال عمودی داخل رحمی توسط نمونه مایع آمنیوتیک، خون طناب جفتی و نمونه برداری به وسیله سوآپ از گلو نوزادان به منظور وجود ویروس SARS-COV-۲و بررسی نمونه اولین شیر مادر به منظور ارزیابی وجود ویروس COVID-۱۹ در شیر مادر انجام شد. تمام ۹ زن آزمایش شده در سه ماهه سوم خود سزارین شدند و زایمان زنده داشتند. هیچکدام از نوزادان تازه متولد شده آسفیکیسیا نداشتند و نمره آپگار آنها بالا بود. بنابراین، علائم بالینی نمونیای COVID-۱۹ در زنان باردار مشابه با افراد غیر باردار بود و هیچ مدرکی مبنی بر انتقال داخل رحمی و عمودی بیماری در زنان باردار مبتلا به عفونت COVID-۱۹ وجود ندارد.
در مطالعه دیگری خصوصیات هماتولوژیک نشان داد ویژگی های ناحیه محدودکننده گیرنده گونه SARS-COV-۲ شبیه گونه SARS-COV-۱ بود بنابراین خطر انتقال عمودی ویروس COVID-۱۹ ممکن است به اندازه گونه SARS-COV-۱ پایین باشد.
همچنین مطالعات گذشته نشان داد ابتلا به ویروس سارس در دوران بارداری با عوارض نامطلوبی مانند سقط جنین، زایمان زودرس، محدودیت های رشد داخل رحمی، لوله گذاری داخل حنجره، بستری شدن در بخش مراقبت های ویژه و اختلالات انعقادی داخل عروقی منتشر، همراه است. بنابراین، رفتار COVID-۱۹ برخلاف رفتارهای گزارش شده توسط محققان دیگر است، زیرا آن ها عوارض جانبی نامطلوب کمتری را برای مادر و نوزاد گزارش کردند و پیامدهای بارداری COVID-۱۹ را ناچیز برشمردند.
از طرف دیگر، در مطالعه دو مورد مبتلا به عفونت MERS-COV در دوران بارداری و بررسی متون انجام شده توسط «Alfaraj» و همکاران، گزارش شده است که از ۱۱ زن باردار مبتلا به عفونت MERS-COV، در ۱۰ بیمار عوارض نامطلوب مشاهده شد. ۶ نفر (۵۵ درصد) از نوزادان در بخش NICU و سه نفر(۲۷ درصد) از آنها فوت کردند. همچنین به دلیل نارسایی شدید تنفسی مادران، دو نوزاد به طور نارس به دنیا آمدند.
در مقاله ای که در ۱۲ فوریه ۲۰۲۰ در مجله« Medscape» منتشر شد، بیان شد که از آنجا که ۲۰۱۹-nCOV رفتاری مشابه با MERS-CoV دارد، باید هر مادر بارداری که به عفونت ۲۰۱۹-nCOV مشکوک است، به طور منظم مورد بررسی قرار گیرد. همچنین اگر عفونت ۲۰۱۹-nCOV در دوران بارداری تأیید شود، مادر و جنین باید به طور منظم پیگیری شوند.
علاوه بر این ، در نظری که در ۱۲ فوریه ۲۰۲۰ در مجله «لنست» منتشر شده است، توصیه می شود نوزادان متولد شده در خانم های مبتلا به عفونت COVID-۱۹ مشکوک یا تأیید شده، حداقل برای دو هفته پس از تولد از مادر جدا شده و از شیر مادر تغذیه نشوند و از تماس نزدیک با مادر تا زمانی که به COVID-۱۹ مشکوک یا آلوده است، جلوگیری شود.
به دلیل فقدان اطلاعات کافی در مورد نمونیای COVID-۱۹ در دوران بارداری، تمام زنان باردار مشکوک به عفونت با COVID-۱۹ باید به صورت گسترده غربالگری شوند و در صورت تایید عفونت، هم مادر و هم جنین باید به طور گسترده پیگیری شوند. همچنین ، شواهد کافی برای مشخصه های بالینی و انتقال عمودی COVID-۱۹ در دوران بارداری و زایمان وجود ندارد. شناسایی علائم بالینی عفونت COVID-۱۹ در زنان باردار مبتلا به ویروس در مقایسه با افراد غیر باردار و ارزیابی تأثیر آن بر دروان حاملگی و سلامت نوزاد بسیار مهم است.
منابع:
*کلاته ساداتی، الف. (۲۰۲۰). «دیدگاه جامعه شناختی در مورد شیوع کرونا ویروس: مخاطرات جامعه، آسیب پذیری جهانی و مقامت پذیری شکننده». مجله پزشکی شیراز.
*زندی فر، الف. (۲۰۲۰). «ترجمه آخرین مقالات کووید ۱۹ از محققان ایرانی: سلامت روان ایرانیان در همه گیری کووید ۱۹». مجله روان پزشکی آسیا. دوره ۵۱
*مردانی، م و دیگران. «انتقال عمودی ویروس کووید ۱۹ در بارداری». بایگانی بیماری های عفونی بالینی
انتهای پیام
یکی از مهمترین عواقب شیوع ویروس کرونا، ایجاد اضطراب اجتماعی در سرتاسر جهان است. این امر نگرانی های جدی را برای شهروندان در همه کشورها حتی در جوامع بدون شیوع، ایجاد کرده است. احساس ناامیدی به ویژه در میان نسل جوان نشان دهنده چگونگی مواجهه جوامع با خطرات آسیب پذیر است.
مخاطرات اجتماعی بخشی از زندگی روزمره هستند. جامعه شناس آلمانی اولریچ بک آن را به عنوان روشی منظم برای مقابله با خطرات و نا امنی های ناشی از مدرنی سازی تعریف می کند. او این مسأله را به یک تغییر گسترده که آن را «مدرن سازی رفلکسی» می نامید، نسبت می دهد، جایی که عوارض ناخواسته و غیرقابل پیش بینی معکوس زندگی مدرن بر مدرنیته بوده و اساس تعریف آن را زیر سوال می برد.
شیوع کروناویروس نشان می دهد که مخاطرات اجتماعی منجر به آسیب های اجتماعی می شود. اگرچه زنان باردار، خانواده های دارای فرزند، افراد مسن تر، افراد دارای معلولیت و افراد کم درآمد از آسیب های نامتناسبی در اپیدمی و بلایای طبیعی رنج می برند، در مورد اپیدمی کرونا همه گروه های جوامع احساس خطر می کنند، لذا در مخاطرات اجتماعی نیاز است تا سرمایه گذاری های بزرگی در جهت مطالعه بر روی دانش و ارتباطات مربوط به مخاطرات، عمدتا با هدف مدیریت تضاد عقاید در رابطه با بزرگنمایی خطرات و اضطراب و بدگمانی جامعه در مورد بهداشت عمومی و امنیت شخصی، صورت گیرد.
شیوع ویروس کرونا و پیامدهای اجتماعی و مرتبط با سلامت آن، به عنوان یکی از مهمترین وقایع اجتماعی بشر در قرن ۲۱ در نظر گرفته شده است. آنچه این شیوع را متمایز کرده، احساس جهانی ضعف در زندگی بیولوژیک انسان و نیاز به «جامعه استریل» و به دور از هرگونه مخاطره، است. رویای «جامعه استریل» اساسا در تقاضای بشر برای زندگی جاودان پایه گذاری شده است.
ترس از قرار گرفتن در معرض بیماری، منجر به رفتارهای غیرمنطقی در جامعه شده است. علاوه بر این، این امر منجر به سیاست های غیرمعقول توسط سیاست گذاران برخی کشورها شده است. به طوری که می توان دید که مقاومت در بسیاری از کشورها به پایین ترین حد خود رسیده و مردم برای فرار از ویروس دست به هر کاری می زنند. این تقاضا تاثیرات خاص خود را بر روی سیاست گذاران گذاشته است، و آنها را مجبور به انجام فعالیت هایی می کند، که می دانند کمکی نکرده و موثر نخواهد بود.
انتشار این ویروس این ذهنیت را به وجود آورده است که چگونه سیستم بهداشت و درمان چین توانسته مشکلات ناشی از مرگ و میر بیماران و مشکلات مرتبط با قرنطینه بیماران را مدیریت کند. این مسائل توسط گروه های مختلف مردم در کشورهای مختلف مورد بحث قرار می گیرد.
یکی از درگیری های مهم مردم غیرقابل پیش بینی بودن اوضاع و مشخص نبودن زمان کنترل بیماری و جدی بودن خطر است. همچنین این مسائل به همراه برخی تحلیل ها و اطلاعات غلط می توانند نگرانی افراد را افزایش دهند. از طرفی استرس ناشی از این اوضاع می تواند باعث اختلالات روانی شایعی از قبیل اضطراب و افسردگی شوند.
با توجه به موارد مشابه، در چنین شرایطی نگرانی های جدی از قبیل ترس از مرگ در بیماران و عصبانیت و ترس از تنهایی در افراد قرنطینه به وجود می آید. افراد حاضر در قرنطینه امکان داشتن ارتباطات فردی و اجتماعی و برگزاری مراسم سنتی خود را از دست می دهند، که این امر خود یک پدیده استرس زاست. از موارد مذکور می توان نتیجه گرفت که مداخلات روانشناختی در مواجهه با این بحران ها، بخشی از سیستم مراقبت های بهداشتی در زمینه بهداشت عمومی است.
به نظر می رسد علاوه بر تلاش در سطوح مختلف جهت جلوگیری از شیوع این بیماری و سایر شرایط نگران کننده مرتبط با آن، بعد روانی این مساله در افراد مبتلا و همچنین افراد قرنطینه، مورد بررسی قرار گیرد. در نتیجه همکاری روانپزشکان و روان شناسان در کنار سایر گروه های پزشکی، در زمینه این بیماری ضروری به نظر می رسد. اما آنچه مهم است این است که کنترل بیماری نیاز به مدیریت صحیح، جامع و همچنین توجه به مراقبت های بهداشت روان دارد.
همچنین در رابطه با انتقال ویروس کرونا از مادر به جنین نیز مطالعات زیادی انجام شده است. یک مطالعه مروری گذشته نگر بر سوابق پزشکی ۹ زن باردار مبتلا به ویروس COVID-۱۹ که در بیمارستانی به نام ژونگان در ووهان چین از تاریخ ۲۰ تا ۳۱ ژانویه بستری بودند، انجام شد. بررسی انتقال عمودی داخل رحمی توسط نمونه مایع آمنیوتیک، خون طناب جفتی و نمونه برداری به وسیله سوآپ از گلو نوزادان به منظور وجود ویروس SARS-COV-۲و بررسی نمونه اولین شیر مادر به منظور ارزیابی وجود ویروس COVID-۱۹ در شیر مادر انجام شد. تمام ۹ زن آزمایش شده در سه ماهه سوم خود سزارین شدند و زایمان زنده داشتند. هیچکدام از نوزادان تازه متولد شده آسفیکیسیا نداشتند و نمره آپگار آنها بالا بود. بنابراین، علائم بالینی نمونیای COVID-۱۹ در زنان باردار مشابه با افراد غیر باردار بود و هیچ مدرکی مبنی بر انتقال داخل رحمی و عمودی بیماری در زنان باردار مبتلا به عفونت COVID-۱۹ وجود ندارد.
در مطالعه دیگری خصوصیات هماتولوژیک نشان داد ویژگی های ناحیه محدودکننده گیرنده گونه SARS-COV-۲ شبیه گونه SARS-COV-۱ بود بنابراین خطر انتقال عمودی ویروس COVID-۱۹ ممکن است به اندازه گونه SARS-COV-۱ پایین باشد.
همچنین مطالعات گذشته نشان داد ابتلا به ویروس سارس در دوران بارداری با عوارض نامطلوبی مانند سقط جنین، زایمان زودرس، محدودیت های رشد داخل رحمی، لوله گذاری داخل حنجره، بستری شدن در بخش مراقبت های ویژه و اختلالات انعقادی داخل عروقی منتشر، همراه است. بنابراین، رفتار COVID-۱۹ برخلاف رفتارهای گزارش شده توسط محققان دیگر است، زیرا آن ها عوارض جانبی نامطلوب کمتری را برای مادر و نوزاد گزارش کردند و پیامدهای بارداری COVID-۱۹ را ناچیز برشمردند.
از طرف دیگر، در مطالعه دو مورد مبتلا به عفونت MERS-COV در دوران بارداری و بررسی متون انجام شده توسط «Alfaraj» و همکاران، گزارش شده است که از ۱۱ زن باردار مبتلا به عفونت MERS-COV، در ۱۰ بیمار عوارض نامطلوب مشاهده شد. ۶ نفر (۵۵ درصد) از نوزادان در بخش NICU و سه نفر(۲۷ درصد) از آنها فوت کردند. همچنین به دلیل نارسایی شدید تنفسی مادران، دو نوزاد به طور نارس به دنیا آمدند.
در مقاله ای که در ۱۲ فوریه ۲۰۲۰ در مجله« Medscape» منتشر شد، بیان شد که از آنجا که ۲۰۱۹-nCOV رفتاری مشابه با MERS-CoV دارد، باید هر مادر بارداری که به عفونت ۲۰۱۹-nCOV مشکوک است، به طور منظم مورد بررسی قرار گیرد. همچنین اگر عفونت ۲۰۱۹-nCOV در دوران بارداری تأیید شود، مادر و جنین باید به طور منظم پیگیری شوند.
علاوه بر این ، در نظری که در ۱۲ فوریه ۲۰۲۰ در مجله «لنست» منتشر شده است، توصیه می شود نوزادان متولد شده در خانم های مبتلا به عفونت COVID-۱۹ مشکوک یا تأیید شده، حداقل برای دو هفته پس از تولد از مادر جدا شده و از شیر مادر تغذیه نشوند و از تماس نزدیک با مادر تا زمانی که به COVID-۱۹ مشکوک یا آلوده است، جلوگیری شود.
به دلیل فقدان اطلاعات کافی در مورد نمونیای COVID-۱۹ در دوران بارداری، تمام زنان باردار مشکوک به عفونت با COVID-۱۹ باید به صورت گسترده غربالگری شوند و در صورت تایید عفونت، هم مادر و هم جنین باید به طور گسترده پیگیری شوند. همچنین ، شواهد کافی برای مشخصه های بالینی و انتقال عمودی COVID-۱۹ در دوران بارداری و زایمان وجود ندارد. شناسایی علائم بالینی عفونت COVID-۱۹ در زنان باردار مبتلا به ویروس در مقایسه با افراد غیر باردار و ارزیابی تأثیر آن بر دروان حاملگی و سلامت نوزاد بسیار مهم است.
منابع:
*کلاته ساداتی، الف. (۲۰۲۰). «دیدگاه جامعه شناختی در مورد شیوع کرونا ویروس: مخاطرات جامعه، آسیب پذیری جهانی و مقامت پذیری شکننده». مجله پزشکی شیراز.
*زندی فر، الف. (۲۰۲۰). «ترجمه آخرین مقالات کووید ۱۹ از محققان ایرانی: سلامت روان ایرانیان در همه گیری کووید ۱۹». مجله روان پزشکی آسیا. دوره ۵۱
*مردانی، م و دیگران. «انتقال عمودی ویروس کووید ۱۹ در بارداری». بایگانی بیماری های عفونی بالینی
انتهای پیام
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «رویای «جامعه استریل»؛ تقاضای بشر برای زندگی جاودان» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.