به گزارش مشرق، این روزها با ایام شهادت مولای متقیان حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام همزمان است. از این روی و در حالی که چشم ها در سوگ حضرت امیر(ع) اشکبار و دل ها در غم از دست دادنش داغدار است، ستون گفت و شنود امروز را به قطعه ای برگرفته از یکی از یادداشت کیهان اختصاص می دهیم.

جنگ صفین است ، مالک غمزده است ، علی را در اوج اقتدار، مظلوم می بیند. قطره اشکی را که از چشمانش به گونه دویده پاک می کند. آرام به سوی عمار می رود. « کاش می توانستیم علی (ع) را به عصری ببریم که مردم قدرش را بدانند و راه و رسمش را بر صدر بنشانند». عمار به مالک دلداری می دهد؛ « آن روزها که آرزو می کنی در راه است. از رسول خدا(ص) وصف مردمی را شنیده ام که در صلب پدران و رحم مادران خویشند و چون آن عصر که تو آرزو کرده ای فرا رسد، لبیک گویان از راه می رسند، مردمانی که از « من » و « ما» گذشته اند. نه در سر سودای سود دارند و نه در دل، غم بود و نبود، دل در گرو اسلام ناب محمدی (ص) دارند. علی (ع) را امام و مولا و مقتدای خود می دانند. آنان سقف تاریک نظام سلطه را می شکافند و طرحی نو در می اندازند. در آن هنگام که پیش روی است و رسول خدا(ص) وعده داده است، حرامیان که پایان عمر این دنیایی علی را پایان اسلام می دانستند، وحشت زده به مقابله با یاران آخرالزمانی علی برمی خیزند و به مصداق «الکفر ملهواحده » همه یاران خود را فرا می خوانند و از هر سو به آنها می تازند. بار دیگر جمل و صفین و نهروان به تکرار می نشیند اما، این بار نه مانند جمل، ناکثین را توان ایستادن است و نه مانند صفین از نیزه فریب زخم برمی دارند و نه با فتنه نهروانیان از راه باز می مانند. شیطان سراسیمه نعره می زند و بر سر لشکریان انس و جن خود فریاد می کشد که: چه نشسته اید؟! اسلام بار دیگر و بعد از هزار و چهارصد سال حصار تاریخ را شکافته و به میدان آمده است».

… « عصر خمینی» این گونه آغاز شده بود. همان عصر که مالک آرزو کرده و عمار مژده داده بود و حضرت روح الله در وصف مردم آن عصر فرموده بود؛ «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله(ص) و مردم کوفه در عهد امیرالمؤمنین(ع) هستند» …

و اما …

آن شب، شب قدر را سحر کرد علی

با شوق وصال ، ترک سر کرد علی

با زمزمه « فزت و رب الکعبه »

از خاک به افلاک سفر کرد علی