به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، نیت، پایه هر عبادتی شمرده می شود و از جهت شرعی فردی که تکالیف واجب خویش را بدون نیت عبادی انجام دهد، عبادات او مورد قبول خداوند قرار نمی گیرد. از دیگر سو بر اساس متون روایی ثمره اعمال بسته به نیات افراد است از این رو مؤمنان را دعوت به نیت پاک و خالص کرده اند.

روزه ماه مبارک رمضان نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ از این جهت وقتی از احکام شرعی این ماه شریف صحبت می شود، اولین باب فقهی مربوط به «نیت» است. اما جهت آشنایی با احکام رایج در نیت ماه مبارک رمضان، بر اساس رساله رهبر معظم انقلاب و آیت الله مکارم شیرازی به آن می پردازیم.

لازم به ذکر است عدم ترتیب در شماره های مسائل شرعی به دلیل گزیده نویسی احکام بود.

رهبر معظم انقلاب:

١٥٥� لازم نیست انسان نیت روزه را از قلب خود بگذراند یا مثلا بگوید فردا را روزه می گیرم بلکه همین قدر که برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد، کافی است و برای آن که یقین کند تمام این مدت را روزه بوده، باید مقداری پیش از اذان صبح و مقداری هم بعد از مغرب از انجام کاری که روزه را باطل می کند خودداری کند.



١٥٥١ انسان می تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه فردای آن نیت کند. بهتر است که شب اول ماه هم نیت روزه همه ماه را بنماید.



١٥٥٢ از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نیت روزه فردا را بکند اشکال ندارد.

١٥٥٤ کسی که پیش از اذان صبح بدون نیت روزه خوابیده است، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت کند، روزه او صحیح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب، و اگر بعد از ظهر بیدار شود، نمی تواند نیت روزه واجب نماید.



١٥٦١ اگر نداند یا فراموش کند که ماه رمضان است و پیش از ظهر ملتفتشود،چنانچه کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد، باید نیت کند و روزه او صحیح است و اگر کاری که روزه را باطل می کند انجام داده باشد، یا بعداز ظهر ملتفت شود که ماه رمضان است، روزه او باطل است ولی باید تا مغرب کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد و بعد از رمضان هم روزه آن روز را قضا نماید.

١٥٦٧ اگر مریض پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد، باید نیت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روزه بر او واجب نیست.

آیت الله مکارم شیرازی:

مسئله شماره:۱۵۵۰

لازم نیست انسان نیت روزه را از قلب خود بگذراند یا مثلا بگوید فردا راروزه می گیرم بلکه همین قدر که بنا داشته باشد، برای انجام فرمان خداوند … برای انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تامغرب کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد، کافی است و برای آن که یقین کندتمام این مدت را روزه بوده، باید مقداری پیش از اذان صبح و مقداری هم بعد ازمغرب از انجام کاری که روزه را باطل می کند خودداری کند.

مسئله شماره:۱۵۵۱

انسان می تواند در هر شب از ماه رمضان برا روزه فردای آن نیت کند بهتر است که شب اول ما هم نیت روزه همه ماه را بنماید.

مسئله شماره:۱۵۵۲

از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نیت روزه فردا را بکنداشکال ندارد.

مسئله شماره:۱۵۵۳

وقت نیت روزه مستحبی از اول شب است تا موقعی که به اندازه نیت کردن به مغرب وقت مانده باشد که اگر تا این وقت کاری که روزه را باطل می کندانجام نداده باشد و نیت روزه مستحبی کند، روزه او صحیح است .

مسئله شماره:۱۵۵۴

اگر در ماه رمضان نیت را فراموش کند، چنانچه تا قبل از اذان ظهریادش بیاید و فورا نیت کند، و کاری که روزه را باطل می کند، انجام نداده باشدروزه اش صحیح است ، اما اگر بعد از ظهر نیت کند، صحیح نیست . کسی که پیش از اذان صبح بدون نیت روزه خوابیده است ، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت کند، روزه او صحیح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب ، و اگر بعد از ظهر بیدار شود، نمی تواند نیت روزه واجب نماید.

انتهای پیام/