در عصر حاضر با توجه به امکانات موجود، به نظر می رسد که انسان باید در رفاه و آرامش غوطه ور شده باشد. اما افسردگی، اضطراب و مسائلی از این دست، هر روز بیشتر از دیروز در جامعه فراگیر می شود. تنها راه نجات از این مسائل، پناه بردن به دین و عمل به تعالیم دینی است.

در قرآن کریم تاثیرات شناختی ایمان به خداوند، این گونه ذکر شده است:

تنها خدا ولی و حامی ما است

در آیه ۷۸ سوره حج آمده است:

واعتصموا بالله هو مولاکم فنعم المولی ونعم النصیر. به پناه خدا روید که او مولای شماست؛ چه نیکو مولایی و چه نیکو یاوری.

مومنان دائم خود را زیر چتر حمایت خدا و در سایه عنایت او می بینند. زیرا جز خدا، حامی دیگری نمی شناسند و تنها خدا را سرپرست و مولای خود می دانند.

خداوند قادر و بی نیاز مطلق است

در آیه ۱۵ سوره فاطر آمده است:

یا أیها الناس أنتم الفقراء إلی الله ۖ والله هو الغنی الحمید . ای مردم شما (همگی) نیازمند به خدائید؛ تنها خداوند است که بی نیاز و شایسته هر گونه حمد و ستایش است.

مومنان خود را در هر کار و هر حالتی نیازمند خدا می بینند و او را قادر و بی نیاز مطلق می دانند.

مومنان تنها از خدا می ترسند

در آیه ۳۹ سوره احزاب آمده است:

الذین یبلغون رسالات الله ویخشونه ولا یخشون أحدا إلا الله ۗ وکفیٰ بالله حسیبا. (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش دهنده اعمال آنها) است!

نور وجودی مومنان

در آیه ۱۲۲ سوره عمران آمده است:

أومن کان میتا فأحییناه وجعلنا له نورا یمشی به فی الناس کمن مثله فی الظلمات لیس بخارج منها …

آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم و نوری برایش قرار دادیم که با آن در میان مردم راه برود، همانند کسی است که در ظلمت ها باشد و از آن خارج نگردد؟! …

مومنان به دلیل نوری که دارند، می توانند حق را از باطل تشخیص دهند. آن ها به خاطر درک صحیح خود و روشن بودن همه راه ها، هیچ گاه اضطراب و نگرانی ندارند.

مومنان،حسرت دبروز و غم فردا را ندارند

در آیه ۲۳ سوره حدید آمده است:

لکیلا تأسوا علیٰ ما فاتکم ولا تفرحوا بما آتاکم ۗ والله لا یحب کل مختال فخور . این بخاطر آن است که برای آنچه از دست داده اید تأسف نخورید و به آنچه به شما داده است دلبسته و شادمان نباشید؛ و خداوند هیچ متکبر فخرفروشی را دوست ندارد!

مومنان، نه برای چیزی که از دست دادند افسوس می خورند، نه از متاع دنیوی خوشحال و نه نگران آینده هستند.