به گزارش خبرنگار گروه علمی و دانشگاهی خبرگزاری فارس، محققان ایرانی برای بهبود صنعت زنبورداری نژاد زنبور عسل ایرانی را بهبود بخشیدند.

روند انجام این طرح به این صورت بود که ابتدا با مطالعه ای در اوایل دهه ۱۳۷۰ با استفاده از خصوصیات مرفومتریک و پروتئین های بدن، پایداری و بقای این نژاد در ایران و وجود سه جمعیت متمایز آن به اثبات رسید.

سپس در طرح اصلاح نژاد زنبورعسل ایرانی برای بهبود صفات عملکردی و رفتاری این نژاد تلاش شد.

در سال ۱۳۷۷ پس از ارزیابی صفات تولید عسل، رفتار بچه دهی، رفتار تهاجمی، روی پنج هزار کلنی زنبورعسل در استان های تهران، مرکزی، اصفهان و قزوین با استفاده از روش سطوح حذفی مستقل حدود ۲۰ درصد کلنی های برتر انتخاب شد.

پس از آن تا سال ۱۳۹۶ و در طی ۱۴ نسل با ارزیابی صفات تولید عسل، رفتار دفاعی و رفتار بچه دهی در پایان هر سال یکصد کلنی برتر به عنوان کلنی های مادری و چهل کلنی برتر به عنوان کلنی های پدری انتخاب و برای تأسیس نسل بعد مورد استفاده قرار گرفت.

با توجه به نتایج حاصل از این طرح در ۱۴ نسل، مقایسه میانگین سه نسل اول و سه نسل آخر طرح نشان داد که که تعداد شاخون کلنی ها از ۱٫۵۹ به ۰٫۰۸ و تعداد نیش کلنی ها از ۱۳٫۹۶ به ۱٫۰۵۷ کاهش یافته است.

به عبارت دیگر این دو صفت در طی ۱۴ نسل بیش از ۱۰ برابر بهبود یافته اند.

همین مقایسه نشان دهنده این است که صفت تولید عسل در نسل های یاد شده نشان دهنده جهت گیری صحیح و بهبود صفات مورد نظر در سال های انجام طرح است.

علاوه بر روند ژنتیکی و فنوتیپی مطلوب صفات تولید عسل رفتار دفاعی و رفتار بچه دهی در کلنی های طرح، ملکه حاصل از این کلنی ها در نسل های متفاوت در زنبورستان های بخش خصوصی با ملکه شاهد و در کلنی های یکسان و مدیریت مشابه مورد مقایسه قرار گرفت که نتایج حاصل نشان دهنده برتری ملکه های طرح در اغلب صفات تحت بررسی بود.

این طرح از سوی غلامحسین طهماسبی ارائه شده است.

انتهای پیام/