به گزارش خبرنگار مهر، استاد ابوالحسن خوشرو خنیاگر موسیقی نواحی و پیشکسوت موسیقی بومی مازندران پس از تحمل یک دوره بیماری شامگاه شنبه دار فانی را وداع کرد.

ابوالحسن خوشرو متولد ۱۳۲۵ روستای ساروکلای قائم شهر و فارغ التحصیل انستیتو امور هنری تهران است، او از دوران کودکی و نوجوانی تحت تشویق خانواده، شیفته موسیقی فولکلوریک مازندران شد و از همان سال ها به فراگیری و نواختن سازهای بادی و کوبه ای پرداخت.



خوشرو با الهام از شیوه استادان منطقه از جمله نظام شکارچیان و صفی الدین محمدی، زمزمه های کتولی، امیری، طالبا و… را تجربه کرد و به خواندن روی آورد. او یکی از برجسته ترین خوانندگان و نوازندگان استان بوده و شاگردان زیادی را آموزش داده و در بسیاری از آلبوم ها و کنسرت های موسیقی حضور داشته است.

وی چندی پیش موفق به دریافت نشان درجه یک هنری شده بود، وی آفرینشگر خوانش تازه ای از آواز تبری و احیاگر حماسه های پنهان سرزمین مادری است، بی شک صدای او صدای درختان هیرکانی است که پا در زمین و سر به خورشید دارند.

وی با تسلط در ردیف های آوازی و دقت در رفتار کلمه، اتفاقی فراهم کرد تا در کم کردن اندوه و فراوانی شادی های مردم نقشی غیر قابل انکار داشته باشد. از ویژگی های ممتاز استاد خوشرو تأثیر فزاینده بر جوانان در پیروی از لحنی است که پیوند سنت و مدرنیته است.

عباس زارع مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران در گفتگو با خبرنگار مهر با تأیید خبر درگذشت استاد ابوالحسن خوشرو افزود: مراسم تشییع و تدفین این هنرمند اطلاع رسانی می شود.

آوازهای استاد خوشرو با زندگی مردم پیوند خورده است

وی همچنین پیامی به مناسبت درگذشت استاد خوشرو آورده است: «استادابوالحسن خوشرو "سرمایه ای از فرهنگ و هنر مازندران، آخرین آواها و نواها را خواند و نواخت و از دیار خاک کوچ کرد و ضایعه ای دیگر برای هنر موسیقی بومی مازندران بر جای گذاشت.

استاد خوشرو، آوازها و نغمه هایی را که با جان و زندگی مردم پیوند خورده است، در قلب خود داشت و در انتقال آن به نسل جوان و معرفی موسیقی اصیل بومی مازندران که ریشه در تاریخ و فرهنگ غنی و دیرپای این دیار دارد، جدیت ستودنی داشت.

موسیقی مازندران گرچه هنرمند ارزشمند و تأثیرگذاری را از دست داده، اما آواها و نواها و اجرای های به یادماندنی اش همیشه در یادها خواهند ماند.

امید است با ثبت آثار ارزشمند این هنرمند بزرگ موسیقی بومی مازندران که بخشی مهمی از تاریخ و فرهنگ این سرزمین است، همه نغمات و آواهای دلنشین موسیقی اصیل مازندران حفظ شود و بیش از گذشته معرفی و ارائه شود.

درگذشت استاد ابوالحسن خوشرو را به جامعه فرهنگ و هنر بویژه اهالی موسیقی و همه مردم مازندران تسلیت می گویم و برای این هنرمند گرانقدر عالی ترین درجات را از درگاه خداوند آرزو دارم.