به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، از مهم ترین تأکیدات خداوند در آیات قرآن، دقت به نشانه ها و آیات آفرینش و عبرت گرفتن از آنهاست. در اندیشه قرآنی، هر یک از این نشانه ها حاوی پیام هایی است که می تواند به زندگی انسان سمت و سویی الهی دهد و او را همسو با اهداف و برنامه های خداوند در فرآیند خلقت کند.

به عنوان مثال خداوند در آیه سوم سوره رعد ضمن شمردن برخی نعمت ها، آنها را برای اهل تفکر به عنوان نشانه معرفی می کند، آنجا که فرمود «و هو الذی مد الأرض و جعل فیها رواسی و أنهارا و من کل الثمرات جعل فیها زوجین اثنین یغشی اللیل النهار إن فی ذلک لآیات لقوم یتفکرون؛ و اوست کسی که زمین را گسترانید و در آن، کوه ها و رودها نهاد، و از هر گونه میوه ای در آن، جفت جفت قرار داد. روز را به شب می پوشاند. قطعا در این [امور] برای مردمی که تفکر می کنند نشانه هایی وجود دارد.»

حال که در فصل بهار قرار داریم، می توان با همین منظر نشانه شناسانه به این فصل از سال نگریست؛ چه اینکه این فصل از جمله آیات خداوند است که ویژگی خاصش آن را از سایر فصلها متمایز کرده است که شامل بیداری زمین، سرسبزی و طراوت و سرزندگی و نشاط پس از دوران سرد و خشک زمستان است. حال باید پرسید؛ فصل بهار به عنوان یکی از آیات خلقت حاوی چه پیامی می تواند باشد؟

با بررسی آیات و روایات مربوطه می توان نتیجه گرفت در یک منظر فصل بهار نشانی از دوران حکومت امام عصر عجل الله تعالی فرجه در عصر ظهور است؛ در واقع سرسبزی و نشاط و بیداری زمین پس از دوران سرد و خشک زمستان یادآور برکات و نعمت های عصر ظهور پس از عبور بشریت از مقطع دشوار آخرالزمان است. با این نوع نگاه، بهار نشانی از عصر ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه) و زمستان نشانی از دوران محنت بار آخرالزمان است.

جالب است که امام صادق(ع) در تفسیر آیه۱۷ سوره حدید «اعلموا أن الله یحی الأرض بعد موتها قد بینا لکم الآیات لعلکم تعقلون؛ بدانید که خدا زمین را پس از مرگش زنده می کند، به راستی آیات [خود] را برای شما روشن کردهایم، باشد که بیندیشید.» فرمود: «یعنی خداوند زمین را به عدل قائم در هنگام ظهورش زنده میکند بعد از آنکه توسط امامان گمراه مرده بود؛ یحییها الله بعدل القائم عند ظهوره بعد موتها بجور أئمة الضلال.» (غیبت نعمانی، ص۲۵) براین اساس، خداوند موضوع زنده شدن زمین را آیه و نشانهای برای عصر ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه و حکومت ایشان معرفی کرده است.

امام حسین علیه السلام نیز در روایتی مشابه این روایت فرمود «دوازده مهدی از ماست، اول آنها امیرالمؤمنین و آخرین شان نهمین از فرزندان من یعنی قائم به حق است؛ خداوند به واسطه او زمین را پس از موتش زنده می کند. قال الحسین بن علی بن أبی طالب(ع) منا اثناعشر مهدیا أولهم أمیرالمؤمنین علی بن أبی طالب(ع) و آخرهم التاسع من ولدی و هو القائم بالحق یحیی الله تعالی به الأرض بعد موتها» ( عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج۱، ص۶۸) و یا آن حضرت در توصیف دیگری درباره برکات عصر ظهور فرمود «(در آن دوران) به قدری برکت از آسمان به سوی زمین نازل می شود که شاخه درخت از زیادی میوه می شکند! میوه زمستانی در تابستان و میوه تابستانی در زمستان خورده می شود ؛ و لینزلن البرکة من السماء إلی الأرض حتی إن الشجرة لتقصف بما یزید الله فیها من الثمرة و لتأکلن ثمرة الشتاء فی الصیف و ثمرة الصیف فی الشتاء» (الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۸۵۰)

این نوع نگرش را حتی در زیارتنامه ای منسوب به امام عصر عجل الله تعالی فرجه این گونه میبینیم: «السلام علی ربیع الأنام و نضرة الأیام؛ سلام بر تو ای بهار خلایق و خرمی روزگار.»

یعنی امام عصر(عج) با ظهور و حضور مبارکشان به اذن الله دلهای مرده و پر از جهل خلایق را احیا میکنند و نور را به جای ظلمت و نیز خیرات و برکات را در سرتاسر عالم گسترش میدهند؛ همان گونه که با آمدن فصل بهار، زمین زنده می شود و گیاهان شکوفه میدهند و موسم بهاری دلهای خلایق را متحول میکند.

انتهای پیام/+