به گزارش خبرگزاری تسنیم از دامغان، این کاوش ها نشان داد این میراث کهن سه دوره اصلی فرهنگی از اواخر نوسنگی تا پایان عصر مفرغ را پشت سر گذاشته است.

از زمان کاوش های اشمیت در تپه حصار این محوطه به عنوان یکی از محوطه های مبنا برای شناسایی فرهنگ های هم زمان در فلات مرکزی ایران مورد استناد باستان شناسان است.

پس ازآن و در سال ۱۳۵۵ هیئتی از باستان شناسان دانشگاه پنسیلوانیا، تورین ایتالیا و مرکز باستان شناسی ایران به سرپرستی رابرت دایسون و موریتزیو توزی کاوش هایی در تپه حصار انجام دادند.

تپه حصار مرکز انواع اقلام صادراتی اشیای سنگی و فلزی در فلات ایران

هدف از این کاوش ها بازنگری مواد به دست آمده و دوره بندی فرهنگی توسط اشمیت بود. براثر این کاوش ها روشن شد که تپه حصار در هزاره های چهارم و سوم قبل از میلاد یکی از مراکز مهم تولیدی برای ساخت انواع اقلام صادراتی نظیر اشیای سنگی و فلزی در فلات ایران بوده است.

در سال ۱۳۷۳ تپه حصار برای سومین بار مورد کاوش قرار گرفت. در آن سال قرار بود خط دوم راه آهن تهران- مشهد که در زمان پهلوی اول در دل تپه حصار ایجادشده بود ساخته شود.

کشف گل نبشته ۲۰۰۰ ساله به خط میخی بابلی قدیم در تپه حصار دامغان

این کاوش ها به سرپرستی احسان یغمائی، نتایجی قابل توجه در برداشت ازجمله کشف شماری گل نبشته به خط میخی بابلی قدیم که هنوز خوانده نشده است.

این گل نبشته ها که قدمت آنها به سال های ۲۰۰۰ تا ۲۲۰۰ قبل از میلاد برمی گردد، شاهد بسیار خوبی بر وجود مبادلات فرهنگی بین تمدن های بین النهرین و فلات ایران است که جزئیات آن هنوز بر ما روشن نیست.

بر اساس یافته های به دست آمده و سن سنجی های مطلق به روش کربن ۱۴ تاریخ قدیمی ترین لایه های تپه حصار به اواسط هزاره پنجم قبل از میلاد بازمی گردد.

استقرار در تپه حصار در ظاهر تا حدود ۱۷۰۰ قبل از میلاد به طور پیوسته ادامه داشته است و پس ازآن هیچ گاه مورد سکونت قرار نگرفت. باوجوداین در دوره ساسانی ساختمانی بزرگ دارای گچ بری های زیبا در فاصله حدود ۲۰۰ متری تپه حصار ساخته شد.

در گمانه زنی های سال ۱۳۸۵ به منظور تعیین محدوده واقعی این محوطه، با کشف گورستانی از عصر آهن (۵۵۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد) در غرب تپه حصار مشخص شد که این محوطه، برخلاف آنچه تصور می شد، پس از عصر مفرغ نیز مورد سکونت اقوامی بوده است.

انتهای پیام/ ت