به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، می ترسم از بی انصافی، می ترسم از حرص، طمع و آز، می ترسم از بی آبرویی و بی حیایی، می ترسم از ظلم و بی عدالتی، گمان می کنم از هر کسی با هر اندیشه و اعتقادی بپرسم که از چه می ترسی، همین ها را که گفتم برایم بازگو کند.

شاید بتوان گفت درد بشر از ترس است و نه جهل و صد البته که ترس از جهل، نادانی و بی خبری است، با این حال به راحتی می توان گفت: همین بشر دنیا را پر از بی انصافی کرده، پر از بی آبرویی و بی حیایی، پر از حرص، طمع و آز و خلاصه پر از ظلم، تعدی و بی عدالتی.

بشر از خدا جدا و به شیطان پناهنده شده است، چه بر سر این مزرعه آورده است، پر از هندونه های ابوجهل، پر از قارچ های خوش رنگ و لعاب سمی، عجیب تر اینکه تله و دام برای این محصولات کشنده و هلاک کننده.

اما در همین دنیا با انصاف ترین، قانع ترین، با حیاترین و عادل ترین انسان ها نوید دنیایی پر از عدل و انصاف را می دهند، دنیایی که انسان هایش آدم اند و حیواناتش رام، گنجینه هایش در دسترس، فقط کافی است به خدا پیوند خورد، از او اطاعات کرد و با شیطان درون و برون جنگید، باید به روش رمضان المبارک زندگی کرد و آنگاه با اطمینان به استجابت دعایمان بخوانیم:

اللهم زینی فیه بالستر و العفاف، و استرنی فیه بلباس القنوع و الکفاف، و احملنی فیه علی العدل و الإنصاف، و آمنی فیه من کل ما أخاف، بعصمتک یا عصمة الخائفین؛

خدایا، مرا در این ماه به پوشش و پاکدامنی بیارای، و به لباس قناعت و اکتفای به اندازه حاجت بپوشان، و بر عدالت و انصاف وادارم کن، و مرا در این ماه از هرچه می ترسم ایمنی بده، به نگهداری ات، ای نگهدارنده هراسندگان

* حجت الاسلام احمد صادقی، استاد حوزه و دانشگاه

انتهای پیام/