به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در تاشکند ، شهر «اخسیکنت» یکی از یادگاری های معماری «نمنگان» در آسیای مرکزی می باشد و در شرق ازبکستان قرار دارد.

«عبدالحمید اناربایف» باستان شناس ازبک در این باره گفت: یادگار معماری اخسیکنت، ویرانه های شهر فرغانه (یوان) پایتخت دولت فرغانه «دا یوان» بوده در قرن سوم پیش از میلاد ساخته شده است.

وی افزود: در ابتدا مساحت این مکان تاریخی ۵۰ هکتار بود و برای نخستین بار در مورد شهر اخسیکنت در منابع چینی مطالبی نوشته شده است.

اناربایف گفت: در سال ۱۲۷ قبل از میلاد «جان سیانگ» دیپلمات معروف چین به فرغانه سفر می کند پس از آن به «سغد» و بعد به «باختر» و جنوب می رود.

این کارشناس ادامه داد: پس از سفر به سغد یعنی سمرقند، «بخارا» و «قشقه دریا» در سال ۱۲۶ قبل از میلاد به چین بازمی گردد و به «اودو» امپراتور چین گزارشاتی را در مورد سفر خود ارائه می کند.

وی در گزارش خود می نویسد: فرغانه یک دولت بزرگ است که آن را پادشاهان اداره می کنند. پادشاه ۲ مشاور دارد و اینجا شورای «آق ساقال ها» یعنی پارلمان فعالیت می کند. پارلمان می تواند پادشاه را برکنار و پادشاه جدید را منصوب کند. مردان و زنان حقوق برابر دارند. زنان می توانند مانند مردان اسب سوار شوند، جنگ کنند و حتی روی اسب تیراندازی کنند.

وی افزود: سیانگ شهر فرغانه را با واژه «یوان» و دولت فرغانه را با «دا یوان» ترجمه می کند. «دا » معنی بزرگ را می دهد.

اناربایف خاطرنشان کرد: ما در اینجا سال های زیادی است کارهای پژوهشی انجام می دهیم. تا اواخر قرن هفتم و اوایل قرن هشتم واژه فرغانه در منابع دیگر به چشم نمی خورد فقط اواخر قرن هفتم و اوایل قرن هشتم «الطبری» مورخ عرب در مورد شهر فرغانه نوشته است.

وی افزود: واژه اخسیکنت از نیمه دوم قرن نهم استفاده شده است و معنی شهری در کنار آب سفید را می دهد و به زبان سغد قدیم معنی شهر آهن یا شهر آهن سازان را دارد.

اناربایف یادآوری کرد: تا اواسط قرن یازدهم این شهر در سکه ها به شکل هم فرغانه و هم اخسیکنت نوشته شده است ولی در منابع کتبی فقط اخسیکنت آمده در قرون نهم و دوازدهم مساحت شهر به ۴۰۰ هکتار رسیده اما امروز فقط ۶۰ هکتار آن باقی مانده است.

وی گفت: در قرون دهم و سیزدهم اخسیکنت یکی از بزرگ ترین شهرهای وادی فرغانه بوده با وجود اینکه در قرن سیزدهم این شهر در نتیجه تاخت و تاز مغول ها ویران شد اما در قرن پانزدهم به عنوان یکی از بزرگ ترین شهرها بوده است.

«عمرشیخ» پدر «ظهیرالدین بابر» که حکمران اخسیکنت بود بر تمام وادی فرغانه حکمفرمایی کرده و در سال ۱۶۲۰ میلادی این شهر در نتیجه زلزله شدید ویران شده و مردم اخسیکنت که پس از زلزله سالم ماندند به نمنگان مهاجرت کردند.

انتهای پیام/ح