به گزارش مشرق به نقل از ایندیپندنت، پیدایش ویروس کرونای جدید نگرانی گسترده ای در سطح جهان ایجاد کرد و این رویداد، پیامدهای متعددی دارد که هنوز ابعاد آن مشخص نشده است هرچند درباره خطر این ویروس برای سلامتی انسان اتفاق نظر وجود دارد و ممکن است شیوع این ویروس پیامدهایی منفی داشته باشد که نحوه زندگی ما را در قرن ۲۱ تهدید می کند.

این رسانه می نویسد: تردید دولت ها در تعامل با شیوع کرونا، انتقال سریع ویروس از مرزهای زمینی و هوایی و دریایی و بستن مرزها در واکنش به شیوع کرونا از جمله چالش هایی است که این ویروس ایجاد کرد و موجب شد برخی طرف ها در کشورهای بزرگ و کوچک در عصر جهانی سازی خواستار بستن مرزها و دوری گزیدن از سایر مناطق جهان شوند. همه این مسائل نشان می دهد جهان با «کرونای سیاسی» مواجه شده است و نظام بین المللی کنونی که پس از جنگ دوم جهانی بر اساس توازن قوا بین پیمان ناتو و پیمان ورشو و گروه سومی به نام غیرمتعهدها، ایجاد شد اکنون با چالشی جدی مواجه است.

ایندیپندنت آورده است: واکنش های خودجوش به شیوع ویروس کرونا شبیه همان واکنش هایی سیاسی و اقتصادی بود که در دهه های گذشته در برابر چالش های جهانی سازی شاهد آن بودیم. همچنین بهترین شیوه تعامل پزشکی با چالش جدید، شباهت زیادی به شیوه های درست تعامل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی با چالش های عصر جهانی سازی داشت که همان همکاری بر اساس قوانین بین المللی و پذیرفته شده بود چرا که در زمان وقوع بحران های بهداشتی و اضطراری، وجود شفافیت بین دولت ها و کشورها و جوامع و همکاری و تعامل طبق قوانین بین المللی، مانند احترام گذاشتن همه کشورها به قوانین بهداشتی بین المللی، ضروری است.

این رسانه می نویسد: نحوه مواجه شدن جهان با شیوع کرونا نشان داد پیشرفت های فناوری و جهانی سازی و ملاحظات بازار آزاد، به رغم نکات مثبت و منفی آنها، همگی بخشی از معادلات آینده باقی خواهند ماند. ما در جهانی همگرا زندگی می کنیم و به یکدیگر متکی هستیم از این رو همکاری با یکدیگر یک ضرورت است و انزوا و تصمیم های یکجانبه در درازمدت با شکست مواجه خواهد شد. پس بهتر است مبانی عادلانه برای تعامل بین المللی بین دولت ها و جوامع ترسیم شود و قوی و ضعیف به آن پایبند باشند. شیوع کرونا نشان داد تعامل با مسائل در چارچوب بین المللی و به شکلی پیشگیرانه و راهبردی، یک ضرورت است و رسیدگی به مسائلی مانند تغییرات آب و هوایی و کمبود آب سالم و افراط گرایی و تروریسم و نظامی کردن مفاهیم امنیتی و زیاده روی در توسل به زور برای حل مناقشات و به خدمت گرفتن فناوری پیشرفته برای توسعه قدرت نظامی -از جمله در فضا-، نیازمند تعامل بین المللی است.