روایت امام کاظم از سناریوی قتل پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین پس از غدیر- اخبار دین ، قرآن و اندیشه - اخبار فرهنگی تسنیم
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، غدیر مهم ترین رویداد تاریخ صدر اسلام است؛ در این روز بود که نفاق چهره از نقاب برداشت و جریان باطل مسیر خود را از جبهه ی حق جدا کرد و مسیر سعادت امت را به سوی پستی و شقاوت سوق داد و زمینه ساز تأسف بارترین رویدادهای تاریخ اسلام از جمله شهادت امیر مؤمنان علیه السلام و جریان عاشورا شد؛ همچنان که انحطاط امت از همان ساعات اولیه ی رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله با غصب مقام امامت و مقام خلافت امیر مؤمنان آغاز و زمینه ساز اختلافات بعدی از جمله ایجاد فرقه های متعدد در بدنه اسلام شد. به تعبیر حضرت زهرا سلام الله علیها «به خدا سوگند اگر حق را به اهلش واگذار و از عترت نبی خدا پیروی می کردند، دو نفر هم با یکدیگر اختلاف نمی کردند؛ و الله؛ لوترکوا الحق علی أهله واتبعوا عترة نبیه، لما اختلف فی الله اثنان.»
اما گزارش های تاریخی و روایی خبر از توطئه ای می دهند که مدت ها قبل از غدیر، توسط عده ای از منافقان طرح ریزی شده بود تا جلوی خطبه ی رسول الله صلی الله علیه و آله گرفته شود. این سناریو به قدری خبیثانه بود که حتی به ترور پیامبر خدا و امیر مؤمنان منجر می شد. نهایت اینکه خداوند اینچنین به پیامبر بزرگوارش فرمود که «یا أیها الرسول بلغ ما أنزل إلیک من ربک و إن لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس إن الله لا یهدی القوم الکافرین؛ ای پیامبر، آن چه را از پروردگارت بر تو نازل شده است به مردم برسان، اگر چنین نکنی امر رسالت او را ادا نکرده ای خدا تو را از مردم حفظ می کند، که خدا مردم کافر را هدایت نمی کند».
این توطئه دشمن منحصر به قبل از غدیر نبود بلکه بر اساس نقل های روایی، پس از جریان غدیر نیز جان پیامبر و امیر مؤمنان به شدت در خطر بود. امام کاظم علیه السلام ابعادی پنهانی از ماجرای غدیر را ارائه می دهند که گویای آن است پس از ماجرای غدیر عده ای از منافقان قصد داشتند پیامبر صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام را ترور کنند. متن روایت امام کاظم علیه السلام را در ادامه می خوانید:
«زمانی که پیامبر در غدیرخم امیرالمؤمنین را به امامت منسوب کرد، به یک نفر و هفت نفر از رؤسای مهاجر و انصار فرمان داد که با او به عنوان امیرالمؤمنین بیعت کنند. پس آن ها چنین کردند، اما با یکدیگر توافق کردند که علی علیه السلام را از این امر برکنار و او و پیامبر را به قتل برسانند؛ لذا سخنانی را که به پیامبر (گفتند،] همه از جمله توافقات و توطئه هایشان بود.
اولین آن ها گفت «من به هیچ چیزی، به اندازه ی این بیعت توجه و دقت ندارم و امیدوارم که خداوند، به خاطر آن مرا در قصرهای بهشتی جای داده و از بهترین ساکنان و منزل کنندگان در آن قرارم دهد».
و دومین آن ها گفت: «پدر و مادرم به فدایت ای رسول خدا، مطمئنم که این بیعت، تنها راه ورود به بهشت و دوری از آتش جهنم است و به خدا سوگند نقض پیمانی که با تو بستم، مرا خوشحال نمی کند. زمین تا به عرش برای من، آکنده از مرواریدهای تر و تازه و جواهرات فاخر شده است».
و سومین نفر آن ها گفت: «ای رسول خدا، به خدا سوگند از اینکه با این بیعت در رضوان خداوند وارد شدم بسیار خوشحال و خرسندم و یقین دارم چنانچه تمام گناهان اهل زمین در پرونده ی من باشد، با این بیعت، همه پاک شده و از بین می رود و بر سخنانش، سوگند یاد کرد».
پس از آنان، تمام ستمگران و سرکشان، از گفتار ایشان تبعیت کردند [و کلماتی مثل حرف های آن ها بر زبان جاری کردند]. خداوند به محمد صلی الله علیه و آله فرمود: یخادعون الله یعنی [آنها] رسول خدا و نیز مؤمنین را که سرور و برترین آن ها علی بن ابی طالب علیه السلام است، با پیمان هایی خلاف آنچه که در دلشان است، فریب می دهند. سپس فرمود: و ما یخدعون إلا أنفسهم (بقره۹) و تنها خودشان از این خدعه و نیرنگشان متضرر می شوند و خداوند از آن ها و یاری شان بی نیاز است.
و اگر [سنت خداوند چنین نبود و] خداوند به آنان مهلت نمی داد [تا زنده بمانند و چنین اعمالی انجام دهند]، قطعا آن ها نمی توانستند طغیان و سرکشی کنند. [آنها] نمی فهمند که امر ما این گونه است و خداوند به پیامبرش از دورویی، دروغ و کفر آن ها خبر می دهد و حضرت رسول (را امر می کند که بر ستمگران پیمان شکن لعن بفرستد و آن لعن در دنیا از ایشان جدا نمی شود. در دنیا بهترین بندگان خدا ایشان را لعن می کنند و در آخرت نیز به شدیدترین عذاب های الهی گرفتار خواهندشد.» (التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه السلام، ص۱۱۴)
متن حدیث: لما نصب النبی صلی الله علیه و آله علیا یوم غدیر خم و أمر عمر و تمام تسعه من رؤساء المهاجرین و الأنصار أن یبایعوه بإمره المؤمنین ففعلوا ذلک و تواطئوا بینهم أن یدفعوا هذا الأمر عن علی و أن یهلکوهما کان من مواطاتهم أن قال أولهم: ما اعتددت بشیء کاعتدادی بهذه البیعه و لقد رجوت أن یفسح الله بها لی فی قصور الجنان و یجعلنی فیها من أفضل النزال و السکان. و قال ثانیهم: بأبی أنت و أمی یا رسول الله ما وثقت بدخول الجنه و النجاه من النار إلا بهذه البیعه و الله ما یسرنی أن نقضتها أو نکثت بعد ما أعطیت و أن لی طلاع ما بین الثری إلی العرش لآلی رطبه و جواهر فاخره. و قال ثالثهم: و الله یا رسول الله، لقد صرت من الفرح بهذه البیعه و من السرور الفسیح من الآمال فی رضوان الله ما أیقنت أنه لو کانت ذنوب أهل الأرض کلها علی لمحصت عنی بهذه البیعه و حلف علی ما قال من ذلک ثم تتابع بمثل هذا الاعتذار من بعدهم من الجبابره و المتمردین. فقال الله عزوجل لمحمد: یخادعون الله یعنی یخادعون رسول الله بأیمانهم خلاف ما فی جوانحهم و الذین آمنوا کذلک أیضا الذین سیدهم و فاضلهم علی بن أبی طالب ثم قال: و ما یخدعون إلا أنفسهم ما یضرون بتلک الخدیعه إلا أنفسهم فإن الله غنی عنهم و عن نصرتهم و لو لا إمهاله لهم ما قدروا علی شیء من فجورهم و طغیانهم و ما یشعرون أن الأمر کذلک و أن الله یطلع نبیه علی نفاقهم و کذبهم و کفرهم و یأمره بلعنهم فی لعنه الظالمین الناکثین و ذلک اللعن لا یفارقهم فی الدنیا یلعنهم خیار عباد الله و فی الآخره یبتلون بشدائد عقاب الله.
انتهای پیام/
اما گزارش های تاریخی و روایی خبر از توطئه ای می دهند که مدت ها قبل از غدیر، توسط عده ای از منافقان طرح ریزی شده بود تا جلوی خطبه ی رسول الله صلی الله علیه و آله گرفته شود. این سناریو به قدری خبیثانه بود که حتی به ترور پیامبر خدا و امیر مؤمنان منجر می شد. نهایت اینکه خداوند اینچنین به پیامبر بزرگوارش فرمود که «یا أیها الرسول بلغ ما أنزل إلیک من ربک و إن لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس إن الله لا یهدی القوم الکافرین؛ ای پیامبر، آن چه را از پروردگارت بر تو نازل شده است به مردم برسان، اگر چنین نکنی امر رسالت او را ادا نکرده ای خدا تو را از مردم حفظ می کند، که خدا مردم کافر را هدایت نمی کند».
این توطئه دشمن منحصر به قبل از غدیر نبود بلکه بر اساس نقل های روایی، پس از جریان غدیر نیز جان پیامبر و امیر مؤمنان به شدت در خطر بود. امام کاظم علیه السلام ابعادی پنهانی از ماجرای غدیر را ارائه می دهند که گویای آن است پس از ماجرای غدیر عده ای از منافقان قصد داشتند پیامبر صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه السلام را ترور کنند. متن روایت امام کاظم علیه السلام را در ادامه می خوانید:
«زمانی که پیامبر در غدیرخم امیرالمؤمنین را به امامت منسوب کرد، به یک نفر و هفت نفر از رؤسای مهاجر و انصار فرمان داد که با او به عنوان امیرالمؤمنین بیعت کنند. پس آن ها چنین کردند، اما با یکدیگر توافق کردند که علی علیه السلام را از این امر برکنار و او و پیامبر را به قتل برسانند؛ لذا سخنانی را که به پیامبر (گفتند،] همه از جمله توافقات و توطئه هایشان بود.
اولین آن ها گفت «من به هیچ چیزی، به اندازه ی این بیعت توجه و دقت ندارم و امیدوارم که خداوند، به خاطر آن مرا در قصرهای بهشتی جای داده و از بهترین ساکنان و منزل کنندگان در آن قرارم دهد».
و دومین آن ها گفت: «پدر و مادرم به فدایت ای رسول خدا، مطمئنم که این بیعت، تنها راه ورود به بهشت و دوری از آتش جهنم است و به خدا سوگند نقض پیمانی که با تو بستم، مرا خوشحال نمی کند. زمین تا به عرش برای من، آکنده از مرواریدهای تر و تازه و جواهرات فاخر شده است».
و سومین نفر آن ها گفت: «ای رسول خدا، به خدا سوگند از اینکه با این بیعت در رضوان خداوند وارد شدم بسیار خوشحال و خرسندم و یقین دارم چنانچه تمام گناهان اهل زمین در پرونده ی من باشد، با این بیعت، همه پاک شده و از بین می رود و بر سخنانش، سوگند یاد کرد».
پس از آنان، تمام ستمگران و سرکشان، از گفتار ایشان تبعیت کردند [و کلماتی مثل حرف های آن ها بر زبان جاری کردند]. خداوند به محمد صلی الله علیه و آله فرمود: یخادعون الله یعنی [آنها] رسول خدا و نیز مؤمنین را که سرور و برترین آن ها علی بن ابی طالب علیه السلام است، با پیمان هایی خلاف آنچه که در دلشان است، فریب می دهند. سپس فرمود: و ما یخدعون إلا أنفسهم (بقره۹) و تنها خودشان از این خدعه و نیرنگشان متضرر می شوند و خداوند از آن ها و یاری شان بی نیاز است.
و اگر [سنت خداوند چنین نبود و] خداوند به آنان مهلت نمی داد [تا زنده بمانند و چنین اعمالی انجام دهند]، قطعا آن ها نمی توانستند طغیان و سرکشی کنند. [آنها] نمی فهمند که امر ما این گونه است و خداوند به پیامبرش از دورویی، دروغ و کفر آن ها خبر می دهد و حضرت رسول (را امر می کند که بر ستمگران پیمان شکن لعن بفرستد و آن لعن در دنیا از ایشان جدا نمی شود. در دنیا بهترین بندگان خدا ایشان را لعن می کنند و در آخرت نیز به شدیدترین عذاب های الهی گرفتار خواهندشد.» (التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری علیه السلام، ص۱۱۴)
متن حدیث: لما نصب النبی صلی الله علیه و آله علیا یوم غدیر خم و أمر عمر و تمام تسعه من رؤساء المهاجرین و الأنصار أن یبایعوه بإمره المؤمنین ففعلوا ذلک و تواطئوا بینهم أن یدفعوا هذا الأمر عن علی و أن یهلکوهما کان من مواطاتهم أن قال أولهم: ما اعتددت بشیء کاعتدادی بهذه البیعه و لقد رجوت أن یفسح الله بها لی فی قصور الجنان و یجعلنی فیها من أفضل النزال و السکان. و قال ثانیهم: بأبی أنت و أمی یا رسول الله ما وثقت بدخول الجنه و النجاه من النار إلا بهذه البیعه و الله ما یسرنی أن نقضتها أو نکثت بعد ما أعطیت و أن لی طلاع ما بین الثری إلی العرش لآلی رطبه و جواهر فاخره. و قال ثالثهم: و الله یا رسول الله، لقد صرت من الفرح بهذه البیعه و من السرور الفسیح من الآمال فی رضوان الله ما أیقنت أنه لو کانت ذنوب أهل الأرض کلها علی لمحصت عنی بهذه البیعه و حلف علی ما قال من ذلک ثم تتابع بمثل هذا الاعتذار من بعدهم من الجبابره و المتمردین. فقال الله عزوجل لمحمد: یخادعون الله یعنی یخادعون رسول الله بأیمانهم خلاف ما فی جوانحهم و الذین آمنوا کذلک أیضا الذین سیدهم و فاضلهم علی بن أبی طالب ثم قال: و ما یخدعون إلا أنفسهم ما یضرون بتلک الخدیعه إلا أنفسهم فإن الله غنی عنهم و عن نصرتهم و لو لا إمهاله لهم ما قدروا علی شیء من فجورهم و طغیانهم و ما یشعرون أن الأمر کذلک و أن الله یطلع نبیه علی نفاقهم و کذبهم و کفرهم و یأمره بلعنهم فی لعنه الظالمین الناکثین و ذلک اللعن لا یفارقهم فی الدنیا یلعنهم خیار عباد الله و فی الآخره یبتلون بشدائد عقاب الله.
انتهای پیام/
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «روایت امام کاظم از سناریوی قتل پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین پس از غدیر- اخبار دین ، قرآن و اندیشه - اخبار فرهنگی تسنیم» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.