به گزارش مشرق، محمدرضا باقری فعال فرهنگی در صفحه اینستاگرام خود نوشت: شاهین نجفی می‌گوید فقط منتظر است که برگردد، راست می‌گوید، اگر از احسان کرمی هم بپرسید همین را می‌گوید، برزو ارجمند که ثانیه شماری می‌کند، حمید فرخ نژاد دلش قنج می‌رود برای برگشتن، شریفی زارچی که به یکی از دوستانش گفته بوده من اولین رییس جمهور پهلوی هستم، از بقیه سفارت نوردها در انگلیس و شیلی و ایتالیا و … هم بپرسی فقط منتظر هستند که برگردند ایران.

می‌دانید چرا؟ نه! از ایران دوستی و دلتنگی شان برای کباب کوبیده و قرمه سبزی نیست. تو هر شهر خارجی که ایرانیها هستند چهارتا رستوران ایرانی پیدا می‌شود اینها را بدهد کوفت کنند، اتفاقا آنجا مشروبشان را سروقت می خورند، لباس مورد پسندشان را می‌پوشند، سبک زندگی خودشان را دارند، اما یک چیز خسته شان کرده، پذیرفته نمی‌شوند، مهاجرند، زندگی نمی توانند بکنند مثل سگ کار می‌کنند اما همه را مالیات می دهند و هشتشان گروی نهشان است و کل زندگی شان رهن بانک است، در حسرت زندگی نیم بند ایرانشان هستند. نظم خشک و مقررات چارچوبمند غرب دهنشان را سرویس کرده، دیدید پلیس لندن تا درمانگاه دنبال وحشی های جلوی سفارت ایران رفته بود؟ غرب این است، تعارف ندارد، نمی گذارد خط روی دیسیپلینش بیفتد.

حالا تو دگوری بدبخت فک کردی این تو بمیری از اون بمیری هاست؟ نه آقاجان! دیوار واقعیت خیلی بلند است، اینها یک مشت خسته اند که چند سال است دارند سگ دو می‌زنند در بهترین حالت مثل آقای صدا گیر مهشید میفتند و هر سال تور خداحافظی برگزار می‌کنند تا چند دلار بیشتر گیرشان بیاید و زندگیشان بگذرد و از این زندگی سگی خسته شده اند، نه امکان برگشت دارند نه روی و آبروی برگشت، حالا که تقی به توقی خورده گفتند برگردیم شایدم شد! منتظریم برگردیم، فقط فقط ملت ایستادگی کنند.

مردم مقاومت کنید، ما بیاییم کیف کنیم. نه دلشان برای جوان ایرانی سوخته، نه از معیشت مردم ناراحتند پدرسوخته ها بعضیهاشان هم یارانه می گیرند هم سبد معیشتی کالا را می دهند اقوامشان اینجا نقد کنند برایشان که یک مو از خرس بکنند.

بی اهمیت ترین چیز برایشان جان ایرانیان است می‌گویند برو مسلح شو در خیابان ولی نمی گویند اگر در داخل کشور شب صدتا پاسگاه هم گرفته شود. معنی اش سقوط شهر نیست، معنی اش این است فردا صبح سپاه و ارتش برای پس گرفتن آن پاسگاه افراد داخلش را قلع و قمع می کند. همین. اینها یک مشت به ستوه آمده از زندگی نکبت بار خود در خارج اند.