به گزارش سرویس جهان مشرق، کیت کلارنبرگ، تحلیل گر امورنظامی و مسایل ژئوپلیتیک، در مقاله ای تفصیلی در وبگاه « Scheerpost» به تحلیل راهبرد دفاع فرسایشی ایران مقابل یک ابرقدرت نظامی و یک قدرت مدعی و متحدان آنان پرداخت.

به باور کلارنبرگ، راهبرد هوشمندانه، دقیق، لایه لایه و البته صبورانه ی ایران و محور مقاومت، شگفتی های بزرگی را تا همین جای جنگ رقم زده است. ترجمه ی مقاله با تخلیص و بازتنظیم به مخاطبان مشرق ارایه می گردد.

جنگ جنایتکارانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران وارد دومین ماه خود شده و برخلاف انتظار متجاوزان، به فاجعه ای راهبردی برای آنها تبدیل گردیده است. ناتوانی در شکست ایران از طریق حملات هوایی، حتی بحث عملیات زمینی آمریکا را مطرح کرده که آن هم مأموریتی انتحاری تلقی می شود.

۱- هزینه های باورنکردنی نظامی برای آمریکا و اسرائیل

تاکنون آمریکا بیش از ۸۵۰ فروند موشک تاماهاوک و ۱۰۰۰ موشک رهگیر هوایی را مصرف کرده است. پنتاگون این نرخ مصرف را «نگران کننده» می خواند.

در ۱۶ روز اول جنگ، بنابر گزارش اندیشکده بریتانیایی RUSI، ۱۱,۲۹۴ شلیک مهمات پیشرفته صورت گرفته که هزینه تولید آنها ۲۶ میلیارد دلار بوده است.

موجودی موشک های رهگیر دوربرد و مهمات دقیق آمریکا و اسرائیل «در حال اتمام» است و بازسازی آنها احتمالا دو برابر این مبلغ هزینه خواهد داشت.

اندیشکده «سرویس های متحد سلطنتی» (RUSI) بریتانیا، هشدار می دهد که جنگ با ایران «نسبت هزینه به فایده راهبردی ویرانگری» را آشکار ساخته که صنعت دفاعی غرب توان تحمل آن را ندارد.

۲- نرخ مصرف و تهاجم بی امان ایران

در ۱۶ روز نخست، روزانه به طور میانگین ۳۳ حمله موشکی و ۹۴ حمله پهپادی از سوی ایران انجام شده است.

به گفته RUSI، «پرتگاه مهمات» برای واشنگتن و تل آویو نزدیک است. مدیرعامل راینمتال نیز هشدار داده انبارهای مهمات جهانی غرب «خالی یا نزدیک به خالی» است.

ایران نشان می دهد که تولید مهمات خود را در زمان جنگ حفظ کرده و هیچ نشانه ای از کاهش حملات وجود ندارد.

رسانه های غربی اذعان کرده اند هزینه تولید موشک و پهپاد ایران کسری از هزینه رهگیری آنهاست.

۳- پیش بینی اتمام قریب الوقوع مهمات

آمریکا تنها چند هفته تا اتمام موشک های زمین به زمین ATACMS و موشک های رهگیر تاد (THAAD) فاصله دارد.

اندیشکده RUSI پیش بینی می کند موشک های رهگیر «ارو» (پیکان) اسرائیل تا آوریل «کاملا به پایان برسند.»

حتی با سطح تولید پیش از جنگ، جایگزینی مهمات مصرف شده در تنها دو هفته، سال ها طول خواهد کشید.

۴- تأثیر بسته شدن تنگه هرمز بر زنجیره تأمین

بسته شدن تنگه هرمز توسط تهران، پایگاه صنعتی دفاعی غرب را به کلی مختل کرده است.

قطعات کلیدی برای ساخت سیستم های الکترونیکی و مهمات دقیق که پیشتر از این تنگه عبور می کردند، اکنون کمیاب و گران شده اند.

۵- استراتژی ایران: تخریب سیستماتیک پدافند دشمن

ایران حداقل ۱۲ رادار و ترمینال ماهواره ای آمریکا و متحدانش را منهدم کرده که نرخ رهگیری حملات را به شدت کاهش داده است.

تا ۱۱ موشک پاتریوت برای رهگیری یک موشک ایرانی و تا ۸ موشک برای یک پهپاد شلیک می شود که خود نشان از ناکارآمدی رهگیری دارد.

بنابر گزارش اندیشکده صهیونیستی JINSA (۲۶ مارس)، ایران با «طرحی عمدی برای تضعیف هر یک از عناصر پدافند هوایی آمریکا و متحدان» وارد جنگ شد.

گران ترین و حساسترین حسگرهای آمریکا منهدم شده اند و امکان تعمیر کوتاه مدت ندارند.

این حسگرها ستون فقرات «هشدار زودهنگام» اسرائیل را تشکیل می دادند و اکنون سوراخی بزرگ در شبکه هشدار تل آویو ایجاد شده است.

۶- نوآوری های تاکتیکی ایران

دسته های پهپادی ایران با الهام از تاکتیک های روسیه در اوکراین، تشخیص و رهگیریشان بسیار دشوارتر از موشک ها شده است.

برخی سیستم های حسگر آمریکا قادر به تشخیص پهپادهای شاهد در ارتفاع پایین نیستند.

استفاده از پهپادهای فیبرنوری (مصون از پارازیت) و پهپادهای دید اول شخص (FPV) برای حملات نقطه زنی افزایش یافته است.

پهپادهای مجهز به موتور جت، بسیار سریع تر از شاهدها و رهگیری آنها سخت تر است.

استفاده از موشک های بالستیک با کلاهک خوشه ای (آزادکننده تا ۸۰ زیرمهمات) افزایش یافته است. بیش از نیمی از موشک های شلیک شده ایران حامل کلاهک خوشه ای بوده اند.

حتی رهگیری موفق این موشک ها نیز تضمینی برای متوقف شدن بمب های خوشه ای نیست، زیرا زیرمهمات پیش از برخورد در هوا پراکنده می شوند.

۷- فشار روانی و اقتصادی بر اسرائیل

رگبارهای کوچک و مکرر ایران، جمعیت غیرنظامی اسرائیل را در «حالت هشدار دائمی» نگه داشته و زندگی روزمره را مختل کرده است.

تصمیم اسرائیل برای شلیک نکردن به تمام موشک های بالستیک حامل کلاهک خوشه ای، نشانه جیره بندی شدید موشک های رهگیر است.

۸- خسارت به پایگاه های آمریکا

حمله به مقر نیروی دریایی پنجم آمریکا در بحرین، ۲۰۰ میلیون دلار هزینه برای پنتاگون داشته است.

بیش از دوازده پایگاه آمریکا در خلیج فارس آسیب قابل توجه دیده اند. جت های جنگنده منهدم و سربازان آمریکایی کشته و زخمی شده اند.

پدافندهای آمریکا کاملا مشغول دفاع از تأسیسات ویران شده هستند و توان پرداختن به تهدیدات جدید را ندارند.

۹- تهدید کشتیرانی و ضعف پدافند خلیج فارس

بیش از نیمی از پرتابه های مقاومت به کشتی ها در خلیج فارس و تنگه هرمز به هدف اصابت کرده است.

دولت های عربی حاشیه خلیج تقریبا تمام مهمات رهگیر خود را از ۲۸ فوریه مصرف کرده اند.

زمان واکنش برای دفاع از اهداف در خلیج فارس تنها ۳ تا ۱۰ دقیقه است، در حالی که این زمان برای اسرائیل ۱۲ تا ۱۵ دقیقه می باشد. این یعنی آسیب پذیری بسیار بیشتر.

۱۰- شکست کامل محاسبات اولیه امپراتوری

جنگ علیه ایران قرار بود چند روزه و یک طرفه باشد و به فروپاشی یا تسلیم ایران منجر شود. هیچ تصوری از مقاومت جدی ایران وجود نداشت.

با این حال، سپتامبر ۲۰۲۴، خود JINSA گزارش داده بود ایران «نیروی عظیم و بسیار توانمند موشکی و پهپادی» برای غیرقابل استفاده کردن پایگاه های آمریکا و مغلوب کردن پدافندها ساخته است.

این گزارش توسط فرانک مکنزی، فرمانده اسبق سنتکام (که بر فاجعه عقب نشینی از افغانستان نظارت داشت) نوشته شده بود.

۱۱- خوش بینی های توهم آمیز و واقعیت تلخ

گزارش جدید JINSA همچنان پر از خوش بینی های غیرواقعی است: فشار بر دست نشاندگان برای انتقال پدافند به خلیج فارس، ائتلاف اروپایی برای اسکورت کشتی ها و …

در کمال تضاد، نویسنده همین گزارش در ۵ مارس ادعا کرده بود «قدرت آتش موشکی ایران تقریبا تمام شده است».

سؤال اساسی این است: کی نخبگان امپریالیستی خلع سلاح واقعی اسرائیل را تصدیق خواهند کرد؟

نتیجه گیری

جنگ با ایران به «رقابتی برای استقامت» تبدیل شده که در آن مزیت قاطع با طرفی است که بتواند اقتصاد دفاعی خود را حفظ و دارایی های حیاتی خود را بازسازی کند. ایران قاطعانه این مزیت را در اختیار دارد. آمریکا و اسرائیل با نرخی غیرقابل تحمل مهمات مصرف می کنند، در آستانه اتمام منابع هستند، و در مقابل استراتژی تخریب سیستماتیک و حملات فرسایشی ایران، به سرعت در حال خلع سلاح کامل می باشند.