به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، از جمله ادعیه ی مشهور ماه رجب، دعایی منسوب به امام صادق علیه السلام با عنوان «یا من أرجوه» است که صبح و شب و پس از هر کدام از نمازهای یومیه مورد توصیه قرار گرفته است. این دعا را سید بن طاووس در کتاب اقبال الاعمال ذکر کرده و علامه مجلسی سند آن را معتبر دانسته است.

در ابتدای این دعا می خوانیم «یا من أرجوه لکل خیر»؛ یعنی ای آن که تمام خیرات را از او امید دارم؛ در فرازهای بعدی دوباره از خداوند اینچنین طلب تمام خیرات را می کنیم «أعطنی بمسألتی إیاک جمیع خیر الدنیا و الآخرة»؛ یعنی با درخواستم از تو، همهٔ خیر دنیا و خیر آخرت را به من عطا کن.

حال سؤال اینجا است که چگونه می توان تصور کرد که خداوند تمام خیرات دنیا و خیرات آخرت را یکجا به بنده اش عطا کند? انسانی که تحمل و ظرفیت داشتن یک خیر برایش سنگین است و او را مست و مغرور می کند، چگونه می تواند تحمل بار تمام خیرات را داشته باشد؟ انبیای الهی به عنوان برترین برگزیدگان حریم خداوند با آن تعریفی که از خیرات در ذهن داریم، به تمام خیرات نرسیدند، نشان به اینکه خداوند به ابراهیم علیه السلام به عنوان یکی از رسولان اولواالعزم، وعده مقام صالحیت در آخرت یا نشئه ی بعدی را داد و فرمود «و آتیناه فی الدنیا حسنة و إنه فی الآخرة لمن الصالحین»؛ یعنی در دنیا به او حسنه دادیم و در آخرت از صالحین شد.

شاید یک پاسخ این باشد: باید دنبال مصداقی از خیر باشیم که تمام خیرات در او جمع شده باشد و هیچ خیری به پای آن نرسد. این خیر، همان وجود مقدس امام معصوم علیه السلام است، همچنان که امام صادق علیه السلام در حدیثی فرمود «نحن أصل کل خیر»۱؛ یعنی ما ریشه ی تمام خیرات هستیم. (الکافی (ط - الإسلامیة)، ج۸، ص۲۴۲) یا در آیه ای از قرآن می خوانیم «بقیت الله خیر لکم إن کنتم مؤمنین و ما أنا علیکم بحفیظ» یعنی «اگر مؤمن باشید، بقیت الله برای شما بهتر است و من بر شما نگاهبان نیستم.» طبق احادیث، مصداق بارز بقیت الله، امام مهدی عجل الله تعالی فرجه۲ است.

بنابراین با اتصال به اهل بیت وحی علیهم السلام، گویی انسان به تمام خیر دنیا و آخرت دست یافته است؛ مصداق بارز این انسان ها، کاروانیان حسینی و شهدای کربلا هستند که در معیت امام عالم به درجات بالایی نزد خداوند دست یافتند.

----------------------------------------

پاورقی:

۱- عن أبی عبد الله علیه السلام، قال: «نحن أصل کل خیر، و من فروعنا کل بر، فمن البر التوحید و الصلاة و الصیام و کظم الغیظ و العفو عن المسیء و رحمة الفقیر و تعهد الجار و الإقرار بالفضل لأهله و عدونا أصل کل شر، و من فروعهم کل قبیح و فاحشة، فمنهم الکذب و البخل و النمیمة و القطیعة و أکل الربی و أکل مال الیتیم بغیر حقه و تعدی الحدود التی أمر الله و رکوب الفواحش ما ظهر منها و ما بطن و الزنی و السرقة و کل ما وافق ذلک من القبیح، فکذب من زعم أنه معنا و هو متعلق بفروع غیرنا.

ابن مسکان از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: ماییم ریشه هر خیر و خوبی، و همه نیکی ها از شاخه های وجود ما است، و از جمله نیکی ها است #توحید، نماز و روزه و فرو بردن خشم و گذشت از نافرمان بدکردار، و مهرورزی نسبت به مستمند و تفقد از همسایه و اقرار به فضیلت اهل فضل. و از دشمن ما است ریشه و اساس هر شر و بدی، و از شاخه های وجود آنها است هر کار زشت و هرزهای، از آنها است دروغ و بخل و سخن چینی و بریدن از خویشاوندان و رباخواری و خوردن مال یتیم بناحق و تجاوز به حدودی که خداوند مقرر فرموده و ارتکاب کارهای هرزه از آشکار و پنهانش، و زنا و دزدی و هر کار زشتی که همانند اینها باشد، و از این رو دروغ گوید هر کس که پندارد با ما است ولی بع شاخه های دیگران غیر از ما چنگ زده است.

۲- امام حسن عسکری علیه السلام ذیل آیه: «فهو مهدیکم المنتظر»؛ پس او مهدی منتظر شماست.

انتهای پیام/