آد مهای امروزی به سرعت پیش می روند و حتی لحظه ای باز نمی ایستند، چرا که شهر ها جایی برای ایستادن ندارند و انسانها درگیر روزمرگی اند و کسی به جهان پیرامون خویش توجهی نمیکند؛ در این میان تنها عکس است که می تواند لحظه ای از هزاران ثانیه و زمان در حال گذر را متوقف کرده و تکه ای از آدمی را نشان دهد که هیچ گاه به آن فکر و تعمق نکرده است. سایه روشن، نگاهیست ساده به زندگی روزمره و محیط پیرامونی ما در بطن تهرانی اشباع شده از دود و دیوار و آدم که با سختی هایش رو به جلو می رود و با هر ثانیه نمایی از سادگی تمامی روز ها و لحظهها را برای فردا مشق می کند، شاید عجیب باشد، اما زندگی به همین سادگی و با تمام سایه روشن هایش همچنان پیش می رود و سریع میگذرد. این فضا با دنیایی از تصاویر ثبت شده همراه است، تصاویری که چشمها آن را نمیبینند، تصاویری که از واقعیت دور نیستند و در مجاورت ما هستند.