حلوای گردو که در زبان محلی به آن «جز حلوا» گفته می شود، شیرینی سنتی است که در روز قبل از عید نوروز اهالی روستا های غرب استان گلستان می پزند و به عنوان مژده آمدن عید در میان همسایگان و اقوام خویش پخش می کنند.

مردم این منطقه اعتقاد دارند که با شیرین شدن دهان زندگان به نیت اموات، درگذشتگان هم شیرین کام خواهند شد.

خاله کلثوم، زن روستایی پر تلاش گلستانی است که ۳۰ سال است طبق سنت هر ساله یک روز قبل از عید نوروز جز حلوا می پزد.

این حلوا با گردو، برنج، شکر، آب و روغن درست می شود؛ به طوری که ابتدا برنج شسته شده را با مغز گردو در سیر کو یا همان هاونگ چوبی می کوبند و سپس در روغنی که به نیت ۱۲ امام و ۱۴ معصوم و اموات آن خانه در ماهیتابه ریخته شده، می پزند. این نیت از آنجاست که بوی این حلوا به اموات خواهد رسید.

حلوا را با راکرن هم می زنند تا آماده شود و بعد با تاس یا همان کاسه فلزی آن را در مجمعه صاف و یک دست می کنند.

برای پخش کردن حلوا آن را کشتا (گرد) می کنند و در ظرف چیده تا به هر یک از همسایگان یک کشتا حلوا بدهند.