به گزارش خبرگزاری تسنیم از ارومیه، شهرستان سردشت یکی از شهرستان های مرزی آذربایجان غربی است که با کشور عراق و اقلیم کردستان این کشور همسایه است اما این ظرفیت مرزی هیچ سودی برای مردم منطقه نداشته و بیکاری و ضعف معیشت در منطقه بیداد می کند و در این میان، اوج گرفتن بیماری کرونا نیز چوب حراج برمعیشت مردم زده است.

همچنین شهرستان سردشت یکی از محروم ترین شهرستان های هفده گانه آذربایجان غربی است و حدود ۱۱۸ هزار نفر جمعیت دارد و بیش از ۴۶ هزار نفر آن، در شهر سردشت ساکن هستند و با وجود طبیعت بکر، منابع آبی فراوان و بارش بالاتر از معدل کشوری، جنگل ها و منابع معدنی قابل توجه، مرز صد کیلومتری با کشور عراق و نیروی انسانی تحصیل کرده قابل توجه، مردمان این خطه با مسائل و مشکلات قابل توجهی دست وپنجه نرم می کنند.

راه های ارتباطی و جاده های نامناسب از جمله در حوزه های روستایی، در بن بست قرار گرفتن شهر سردشت و عدم توجه جدی برای ساخت راه های تازه با هدف دسترسی آسان تر این شهرستان به دیگر نقاط کشور از جمله در مسیر بوکان، کمبودهای طاقت فرسا در حوزه بهداشت و درمان، بی کاری و فقر و مواردی از این دست موجب شده هم وطنان سردشتی با مسائل توسعه ای قابل توجهی روبه رو باشند.

افزون بر شرایط معمول و نگران کننده ناشی از توسعه نایافتگی حاکم بر بخش وسیعی از استان ها و شهرستان های مرزی کشور، شهرستان سردشت در تاریخ هفتم تیر ۱۳۶۶ هدف بمباران شیمیایی دولت حاکم بر عراق قرار گرفت و تعدادی از اهالی سردشت بر اثر بمباران شیمیایی به شهادت رسیدند و شمار زیادی از شهروندان سردشتی نیز بر اثر بمباران شیمیایی مجروح شدند.

زخم ها و پیامدهای ناشی از بمباران شیمیایی سردشت هنوز بر تن و روان مردمان سردشتی سنگینی می کند و پس از ۳۴ سال از بمباران نخستین شهر شیمیایی شده جهان پس از جنگ جهانی دوم، امکانات درمانی و تخصصی لازم برای شهروندان سردشتی اختصاص نیافته است.

همچنین شمار زیادی از شهروندان سردشتی که زخم بمباران شیمیایی بر جان و روانشان سنگینی می کند، به عنوان جانباز جنگی ثبت نام نشده اند و مقررات اداری سختگیرانه موجب شده از حداقل حمایت های قانونی در این حوزه بی بهره باشند و این شرایط موجب شده افزون بر رواج برخی آسیب های اجتماعی، فقر و روی آوردن به کارهای سخت از جمله کولبری، سردشت با موج بی سابقه ای از مهاجرت روبه رو شود، ضمن آنکه برخی از جانبازان شیمیایی سردشتی برای امرار معاش مجبور به کولبری هستند.

لزوم توجه ویژه مسئولان برای رفع محرومیت در سردشت

نماینده مردم شهرستان های سردشت و پیرانشهر در مجلس شورای اسلامی از کمبود امکانات درمانی، بهداشتی و بیمارستانی در سردشت گلایه کرد و گفت: با توجه به شرایط ویژه و نیز وجود هزاران جانباز و مصدوم شیمیایی و کمبود امکانات بهداشتی و درمانی برای مردم درد مضاعفی شده و شایسته مردم این منطقه نیست.

کمال حسین پور با تاکید بر توجه ویژه مسئولان برای رفع محرومیت های این شهرستان اضافه کرد: پس از گذشت ۳۳ سال از بمباران شیمیایی سردشت کمبود نیروهای بیمارستانی و امکانات در حد این مردم نیست و همچنین در گذشته با عدم مدیریت با اضافه کردن تخت بیمارستانی به بیمارستان سردشت به صورت غیر استاندارد توسعه داده شده است.

وی گازرسانی روستایی، مشکلات کولبری و عدم ساماندهی کارت مرزنشینان، بیکاری، مدارس فرسوده و غیراستاندارد شهری و روستایی، نامناسب بودن وضعیت آب شرب در حاشیه شهر، کمبود فضای سبز و نبود طرح جامع و تفصیلی شهرداری سردشت را از دیگر مشکلات پیش روی مردم این شهرستان برشمرد.

کرونا در سردشت کنترل شد

مدیر شبکه بهداشت و درمان سردشت نیز گفت: سردشت با وجود اینکه در رتبه محروم ترین شهرستان استان آذربایجان غربی قرار دارد و از نظر امکانات بهداشتی و کادر متخصص درمان در وضعیت نامناسبی قرار دارد اما با تلاش خود مردم و کادر موجود تا حدودی ویروس کرونا کنترل شده و در وضعیت زرد قرار دارد.

روژان قادری افزود: از ابتدای همه گیری جهانی کرونا در سردشت تعداد چهار هزار و ۵۴۰ نفر به این بیماری مبتلا شده اند و ۱۰۱ نفر از همشهریانمان متاسفانه جان خود را از دست داده اند.

وی تاکید کرد: ۴ هزار و ۶۹۳ نفر از کل جمعیت سردشت را افراد مسن بالای هفتاد سال تشکیل می دهد که ۷۰ درصد این قشر را جانبازان شیمیایی هستند اما متاسفانه با وجود حاد بودن قضیه هنوز واکسن برای پوشش قشر مسن جامعه به سردشت تخصیص نیافته است.

مدیر شبکه بهداشت و درمان سردشت خاطرنشان کرد: بیمارستان سردشت در خارج از شهر قرار گرفته است و کادر درمان متخصصی نیز ندارد و همچنین در این وضعیت کرونایی از نبود امکانات پزشکی مهم از جمله دستگاه اکسیژن ساز دوم و داروی رمدسیور و دستگاه سی تی اسکن مناسب رنج می برد.

انتهای پیام/۷۵۴۸/ ت