به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، در هفته های اخیر، رسانه های روسیه به طور فعال در مورد قراردادهای مختلف ازبکستان برای خرید تجهیزات نظامی از این کشور گزارش متعددی منتشر کرده اند. چندین قرارداد امضا شده نشان می دهد که توافقات تاشکند برای افزایش مذاکرات خرید اسلحه از مسکو به سطح بالاتری رسیده است. در سال ۲۰۱۷، ازبکستان اعلام کرد که کی خواهد نیروهای مسلح خود را در یک استراتژی توسعه پنج ساله ارتقا دهد. یکی دیگر از عواملی که ممکن است اخیرا منجر به تحریک وزارت دفاع ازبکستان شد، کنفرانس بین الافغانی در قطر بود که منجر به تصویب قطعنامه صلح میان طالبان و دولت افغانستان شد. تاشکند از این نظر ممکن است در وضعیت خطرناکی قرار بگیرد، چرا که هر گونه خروج نیروهای غربی (به ویژه ایالات متحده) از افغانستان در نتیجه این قطعنامه، پیامدهای امنیتی مستقیمی برای ازبکستان خواهد داشت. از این به بعد ازبکستان به تنهایی مسئولیت محافظت از مرز خود با افغانستان را بر عهده خواهد گرفت.

در میان قراردادهای دفاعی بین مسکو و تاشکند، به نظر میرسد ازبکستان برای نخستین بار قصد خرید ۱۲ بالگرد نظامی Mi-۳۵M را دارد که تحویل آن ها از پایان سال ۲۰۱۹ آغاز خواهد شد. این بالگردها می تواند که برای حمله به اهداف زمینی مورد استفاده قرار می گیرند از ابتدای قرن بیستم تولیدشان آغاز شده است. علاوه بر این، گزارش شده است که ازبکستان سفارش تعداد نامشخصی نفربرهای زرهی BTR-۸۲A که قادر به حمل سه عضو خدمه و هفت نیروی نظامی می باشد، سفارش داده است. این نفربرهای زرهی آخرین نسخه از نفربرهایی است که از زمان اتحاد شوروی در سال ۱۹۸۶ تولید می شود. پیش از این تاشکند چند ده نفربرهای زرهی ویژه VPK-۲۳۳۱۳۶ را که قادر به حمل ۷ نفر می باشد را خریداری کرد.

ازبکستان در کنار ارتقاء تجهیزات نیروهای زمینی خود، قصد دارد مذاکره پیرامون تجهیز نیروی هوایی و سفارش جنگنده ها و سیستم راداری جدید را آغاز کند. به طور خاص، تاشکند در حال مذاکره برای خرید جت های جنگنده چند منظوره سوخو Su-۳۰SM است که روسیه در سال ۲۰۱۵ آن ها را در اختیار ارتش سوریه قرار داد. ازبکستان همچنین علاقه مند به خرید سیستم های راداری Sopka-۲ که قابلیت نظارت بر فضای هوایی دارند و ارتقاء رادار های نظامی موجود کشور به سطح Sopka-۲ را دارد.

با روی کار آمدن شوکت میرضیایف در ازبکستان و اتخاذ رویکرد جدید در سیاست خارجی این کشور، روابط مسکو و تاشکند نیز بهبود یافت. سفر میرضیایف به مسکو در آوریل ۲۰۱۷ و هم چنین سفر ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه به تاشکند در اکتبر ۲۰۱۸ سرآغازی بر روابط جدید و نزدیک نظامی میان مسکو و تاشکند شد. در آن زمان دو طرف پیرامون همکاری نظامی و مدرن سازی تجهیزات ارتش ازبکستان با تجهیزات روسی مذاکره کردند. جزئیات آن مذاکرات و خریدها اکنون مشخص شده است. بی شک خریدهای اخیر ازبکستان از روسیه همراستا با گفتگوهای در حال انجام دو طرف، مستقیما نتیجه مذاکرات دو سال اخیر میان مسکو و تاشکند بوده است.

پس از توقف برنامه اعزام افسران ازبک برای آموزش در روسیه در سال ۲۰۱۲، این برنامه مجددا از سال ۲۰۱۶ از سر گرفته شد. هم چنین ازبکستان و روسیه پس از یک وقفه دوازده ساله در سال ۲۰۱۷ نخستین مانور نظامی مشترکشان را انجام دادند. گزارش شده که مسکو از طریق تامین اوراق قرضه صادراتی که به دولت ازبکستان در سال ۲۰۱۷ اعطا کرد، تامین مالی اخیر خرید Mi-۳۵M و Su-۳۰SM را تضمین می کند. یک عامل انگیزشی قوی برای تاشکند جهت پذیرش این خط اعتباری روسیه، پس از نشست سران دو کشور در سال ۲۰۱۸ و توافق دو طرف برای فروش تجهیزان نظامی به ازبکستان به قیمت داخلی روسیه ایجاد شد. در حال حاضر، ازبکستان تنها کشور غیر عضو سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) به رهبری مسکو است که از این امتیاز برخوردار است.

مدرنیزاسیون نظامی بخشی از استراتژی پنج ساله ازبکستان برای سال های ۲۰۱۷-۲۰۲۱ است که به صراحت در آن «افزایش قدرت مبارزه و توانایی نیروهای مسلح» صحبت شده است. خریدهای نظامی اخیر تاشکند نشان دهنده تمرکز غالب ازبکستان بر نیروهای زمینی خود است به طوری که بیشتر این قراردادها مربوط به نوسازی ناوگان حمل و نقل نیروهای نظامی است. در عین حال، تهیه سیستم های جدید و پیشرفته به جای تجهیزات دست دوم، نشان دهنده جدی بودن دولت ازبکستان در پیگیری مدرنیزاسیون واقعی ارتش این کشور است.

تعدادی از عوامل نشان می دهد که تلاش های ازبکستان برای ارتقاء تجهیزات نظامی اش ناشی از وضعیت در حال تغییر در افغانستان است. اوایل سال جاری ژنرال پاول ارگاشف رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ازبکستان به تغییر مراکز بی ثباتی در شمال افغانستان (یعنی مناطق نزدیک یا هم مرز با ازبکستان) اشاره کرد که به نظر وی ثبات در آسیای مرکزی را به خطر می اندازد. روس ها ظاهرا حتی بیشتر در مورد وضعیت افغانستان نگران هستند و به طور متناوب نگرانی های خود را در مورد خطرات احتمالی در آسیای مرکزی ابراز می کنند.

مسکو شاهد افزایش خرید تجهیزات نظامی از سوی تاشکند با هدف ارتقاء نیروهای زمینی و هوایی خود است. اکثر تجهیزات جدید خریداری شده، آخرین و به روز ترین سیستم هایی است که نیروهای مسلح ازبکستان هم اکنون از آن ها استفاده می کنند. واقعیت این است که این خریدها پس از مذاکرات صلح افغانستان آغاز شده که نشان می دهد این امر تصادفی نیست. با در نظر گرفتن خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در زمانی نزدیک یا متوسط، مسئولیت حفاظت از مرز افغانستان و ازبکستان تنها بر دوش تاشکند خواهد افتاد. از این رو، این تغییرات سیاسی، انگیزه ای شده است برای این که ازبکستان فرآیند دستیابی به تجهیزات نظامی جدید و پیشرفته را سرعت ببخشد.

انتهای پیام /