آن روز که ملت به جای رهبر ایستاد
به گزارش مشرق، کانال تلگرامی خیابان انقلاب نوشت:
خاطرم هست وقتی شهید سید ابراهیم رییسی به شهادت رسید همه از نقش رهبر شهید گفتند و اینکه ایشان یک تنه، این خلأ را پر کرد تا انتخابات جدید برگزار شود و مملکت به مسیر برگردد و همه می گفتند این، کارکرد اصلی ولایت فقیه است. واقعا هم همینطور بود. در آن بحبوحه و در آن لحظه، خبر سقوط هلیکوپتر رییس جمهور، واقعا تکان دهنده بود. چقدر دلنشین بود حرف های رهبر شهید. می فرمود مردم نگران نباشند کارها به پیش می رود و هیچ خللی در برنامه کشور به وجود نمی آید.
اگر خاطرتان باشد بعد از شهادت سید ابراهیم رییسی، مسئولان و مقامات خارجی، به صورت مفصل به ایران آمدند و خدمت مقام معظم رهبری رسیدند و رهبر انقلاب، یک تنه، جور این فقدان عظیم را به دوش کشیدند و نگذاشتند آب در دل کسی تکان بخورد.
شکر نعمت می کردیم که چنین ستونی داریم. مردم تکیه گاه داشتند که همان ولی فقیه بود.
همان موقع با خودم می گفتم این از برکات وجود ولی فقیه است. اما اگر اتفاقی برای خود ولی فقیه بیفتد آنگاه چه کسی این ضایعه و فقدان عظیم را جبران می کند تا زمانی که ولی فقیه بعدی انتخاب شود؟ تازه ولی فقیه بعدی تا زمانی که بخواهد امور را در دست گیرد کلی زمان می برد.
این گذشت تا به سخنرانی های عجیب قبل از جنگ رمضان رسیدیم. همان موقع نمی فهمیدیم که رهبر شهید چه می گوید. به این قسمت توجه کنید:
«ملت ایران درس های اسلامی و شیعی خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه کار کند. امام حسین (علیه السلام) فرمود: مثلی لا یبایع مثل یزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملت ایران در واقع میگویند: ملتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸»
همان موقع بود که از مبعوث شدن مردم سخن گفت. ما هم نمی فهمیدیم.
تا اینکه به لحظۀ بند آمدن نفس ها رسیدیم. یک ماه پیش همین موقع ها بود که خبر آمد بیت را زدند و ….
در اینجا بود که دست خداوند ظاهر شد. اما نه از آستین ولی فقیه بلکه از بطن مردم.
در قضیه سید ابراهیم رییسی، این ولی فقیه بود که مملکت را نگاه داشت. اما در شهادت رهبر عظیم الشأن انقلاب، این مردم بودند که مملکت و اسلام و ولایت را نگاه داشتند و اکنون نیز دارند از آن مراقبت می کنند.
این چه اتفاقی سترگی است؟ آیا آن را درک می کنیم؟ اگر یک صدم این تجمعات برای یک هفته در هر جای ایران اتفاق می افتاد چه نظریه ها برای آن می نوشتند. نسل ضد و شکاف نسلی و شکاف جنسیتی و قومی و مذهبی و NEET ها و هزاران کوفت و زهرمار دیگه. رها هم نمی کردند. همین مدرسه آزاد فکری، چهار تا ریش قشنگ مثل مطهرنیا و چهارتا به ظاهر استاد دانشگاه می آورد و کلی برای بعد از جمهوری اسلامی نظریه پردازی می کردند و ملت را ساعت ها مچل می کردند. از روزنامه ها بگیر تا برنامه های اینترنتی و ماهواره.
اما این تجمعات میلیونی و بعثت گونه، در کدام برنامه دیده خواهد شد جز از دوربین چهارتا خبرنگار مثل یوسف سلامی و …؟
کسی درباره آنها حرف نمی زند. چون این پدیده را نمی شناسند. چون بعثت مردم در سواد و علمی که خواندند مجهول است. چون دنیا را مادی و بر اساس تن و نفسانیات و مادیات و نیازهای حیوانی می شناسند.
مردم بر اساس نیازهای حیوانی، غریزی عمل می کنند. ولی کدام نیاز انسان، و کدام بعد وجودی انسان است که در قالب بعثت ظهور و بروز می یابد؟ این مردم چه در نهان خود دیده اند که اینطور در دفاع از اسلام و ولایت و جمهوری اسلامی، خیابان را رها نمی کنند.
هیچ جامعه شناس و جوجه مزلفی، توان تحلیل این بعثت را ندارند. چون قرآن و سیره معصومین، جزو منابع آنها نیست. چون برای فهم این پدیده، طهارت باطنی و دیده بینا می خواهد.
طولانی شد. ببخشید.
خواستم بگویم در قضیه سید ابراهیم رییسی، این رهبر شهید بود که ستون این مملکت شد و نگذاشت کار از مسیر خارج شود.
اما در قضیه شهادت رهبر، این خود مردم بودند که ستون این مملکت شدند و نگذاشتند کار از مسیر خود خارج شود و به دست دشمن بیفتد.
مردم ما چقدر قد کشیدند؛ و خداوندا
اجر و جزای این مردم را به بهترین وجه ممکن عنایت فرما و شر دشمنان را به خودشان برگردان. ترامپ و نتانیاهو را تحقیر و خفیف کن و دل شیعیان و مستضعفان را شاد بفرما.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
خاطرم هست وقتی شهید سید ابراهیم رییسی به شهادت رسید همه از نقش رهبر شهید گفتند و اینکه ایشان یک تنه، این خلأ را پر کرد تا انتخابات جدید برگزار شود و مملکت به مسیر برگردد و همه می گفتند این، کارکرد اصلی ولایت فقیه است. واقعا هم همینطور بود. در آن بحبوحه و در آن لحظه، خبر سقوط هلیکوپتر رییس جمهور، واقعا تکان دهنده بود. چقدر دلنشین بود حرف های رهبر شهید. می فرمود مردم نگران نباشند کارها به پیش می رود و هیچ خللی در برنامه کشور به وجود نمی آید.
اگر خاطرتان باشد بعد از شهادت سید ابراهیم رییسی، مسئولان و مقامات خارجی، به صورت مفصل به ایران آمدند و خدمت مقام معظم رهبری رسیدند و رهبر انقلاب، یک تنه، جور این فقدان عظیم را به دوش کشیدند و نگذاشتند آب در دل کسی تکان بخورد.
شکر نعمت می کردیم که چنین ستونی داریم. مردم تکیه گاه داشتند که همان ولی فقیه بود.
همان موقع با خودم می گفتم این از برکات وجود ولی فقیه است. اما اگر اتفاقی برای خود ولی فقیه بیفتد آنگاه چه کسی این ضایعه و فقدان عظیم را جبران می کند تا زمانی که ولی فقیه بعدی انتخاب شود؟ تازه ولی فقیه بعدی تا زمانی که بخواهد امور را در دست گیرد کلی زمان می برد.
این گذشت تا به سخنرانی های عجیب قبل از جنگ رمضان رسیدیم. همان موقع نمی فهمیدیم که رهبر شهید چه می گوید. به این قسمت توجه کنید:
«ملت ایران درس های اسلامی و شیعی خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه کار کند. امام حسین (علیه السلام) فرمود: مثلی لا یبایع مثل یزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملت ایران در واقع میگویند: ملتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸»
همان موقع بود که از مبعوث شدن مردم سخن گفت. ما هم نمی فهمیدیم.
تا اینکه به لحظۀ بند آمدن نفس ها رسیدیم. یک ماه پیش همین موقع ها بود که خبر آمد بیت را زدند و ….
در اینجا بود که دست خداوند ظاهر شد. اما نه از آستین ولی فقیه بلکه از بطن مردم.
در قضیه سید ابراهیم رییسی، این ولی فقیه بود که مملکت را نگاه داشت. اما در شهادت رهبر عظیم الشأن انقلاب، این مردم بودند که مملکت و اسلام و ولایت را نگاه داشتند و اکنون نیز دارند از آن مراقبت می کنند.
این چه اتفاقی سترگی است؟ آیا آن را درک می کنیم؟ اگر یک صدم این تجمعات برای یک هفته در هر جای ایران اتفاق می افتاد چه نظریه ها برای آن می نوشتند. نسل ضد و شکاف نسلی و شکاف جنسیتی و قومی و مذهبی و NEET ها و هزاران کوفت و زهرمار دیگه. رها هم نمی کردند. همین مدرسه آزاد فکری، چهار تا ریش قشنگ مثل مطهرنیا و چهارتا به ظاهر استاد دانشگاه می آورد و کلی برای بعد از جمهوری اسلامی نظریه پردازی می کردند و ملت را ساعت ها مچل می کردند. از روزنامه ها بگیر تا برنامه های اینترنتی و ماهواره.
اما این تجمعات میلیونی و بعثت گونه، در کدام برنامه دیده خواهد شد جز از دوربین چهارتا خبرنگار مثل یوسف سلامی و …؟
کسی درباره آنها حرف نمی زند. چون این پدیده را نمی شناسند. چون بعثت مردم در سواد و علمی که خواندند مجهول است. چون دنیا را مادی و بر اساس تن و نفسانیات و مادیات و نیازهای حیوانی می شناسند.
مردم بر اساس نیازهای حیوانی، غریزی عمل می کنند. ولی کدام نیاز انسان، و کدام بعد وجودی انسان است که در قالب بعثت ظهور و بروز می یابد؟ این مردم چه در نهان خود دیده اند که اینطور در دفاع از اسلام و ولایت و جمهوری اسلامی، خیابان را رها نمی کنند.
هیچ جامعه شناس و جوجه مزلفی، توان تحلیل این بعثت را ندارند. چون قرآن و سیره معصومین، جزو منابع آنها نیست. چون برای فهم این پدیده، طهارت باطنی و دیده بینا می خواهد.
طولانی شد. ببخشید.
خواستم بگویم در قضیه سید ابراهیم رییسی، این رهبر شهید بود که ستون این مملکت شد و نگذاشت کار از مسیر خارج شود.
اما در قضیه شهادت رهبر، این خود مردم بودند که ستون این مملکت شدند و نگذاشتند کار از مسیر خود خارج شود و به دست دشمن بیفتد.
مردم ما چقدر قد کشیدند؛ و خداوندا
اجر و جزای این مردم را به بهترین وجه ممکن عنایت فرما و شر دشمنان را به خودشان برگردان. ترامپ و نتانیاهو را تحقیر و خفیف کن و دل شیعیان و مستضعفان را شاد بفرما.
*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «آن روز که ملت به جای رهبر ایستاد» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.