حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، کارشناس مذهبی گفت: یکی از ابعاد زندگی امام حسن مجتبی (ع)، بعد اجتماعی، یعنی رسیدگی به امور مردم است و این موضوع، در زندگی ایشان بسیار برجسته است؛ به طوری که یک آقا، از بصره به مدینه جنس می آورد و در آن جا می فروخت و امام حسن (ع) می رفتند و چانه می زدند تا این که با پول خود بتوانند جنس بیشتری بخرند و سپس، آن چه که می خریدند را انفاق می کردند.

امام حسن مجتبی (ع) می فرمودند: من برای خودم چانه نزدم و می خواستم سهم فقرا بیشتر شود. از اینرو، در حال طواف بودند که فردی نزد ایشان آمد و به حضرت (ع) گفت: آقا! کسی از من پول می خواهد و شما بیایید و سفارش کنید تا مهلت بدهد.

امام حسن مجتبی (ع) از مسجدالحرام بیرون آمدند و دنبال آن مرد راه افتادند.

ابن عباس در این خصوص گفت: وقتی حضرت (ع) برگشتند به ایشان عرض کردم: آقا! شما معتکف بودید و فرد معتکفی نمی تواند از مسجد بیرون برود.

امام حسن مجتبی (ع) فرمودند: ابن عباس! از جدم رسول خدا (ص) شنیدم که بار از روی دوش مردم برداشتن از یک ماه اعتکاف بالاتر است.