به گزارش خبرگزاری تسنیم از اراک، دفاع مقدس چشمه ای جوشان از معارف و آموزه های دینی رزمندگانی بود که در مکتب پاک امام راحل درس خوانده و در حماسه ای عاشورایی بار دیگر علم عشق حسینی را در بلندای جهان به اهتزاز درآوردند.

به منظور معرفی بهتر سیره پاک شهدای گلگون کفن دفاع مقدس خبرگزاری تسنیم در پرونده ویژه ای در ابتدای هر هفته با عنوان «به امید شهدا» به معرفی یکی از شهدای شاخص دوران دفاع مقدس استان مرکزی خواهد پرداخت.

«اکبر چهره قانی» در سال ۱۳۳۷ در سوم شعبان مصادف با شب تولد امام حسین(ع) به دنیا آمد و مادرش نام اکبر را برای فرزند خود برگزید، اکبر پس از اخذ دیپلم تصمیم گرفت برای ادامه تحصیل به انگلستان برود، حتی محل سکونتش در شهری که می خواست به تحصیل بپردازد را هم اجاره کرد و کرایه آن را پرداخت.

هم زمان با عزم اکبر برای رفتن به انگلستان، حرکت های انقلاب شروع و اوج گرفت بنابراین در آخرین لحظات از رفتن منصرف و مبارزه با طاغوت را بر تحصیل بر انگلستان ترجیح داد و گفت «تا پیروزی انقلاب اسلامی این آب و خاک را ترک نخواهم کرد»، پس از پیروزی انقلاب، عشق به اسلام و انقلاب او را در مسیر دیگری قرار داد و جزء اولین گروهی بود که به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد و توسط شهید چمران تحت تعلیمات خاص نظامی قرار گرفت.

سپس وارد نیروی ویژه نخست وزیری شد و از آن طریق در اغلب جنگ های کردستان به همراه دکتر چمران شرکت داشت تا این که جنگ تحمیلی آغاز شد و اکبر روز ۷ مهر ۱۳۵۹ به همراه شهید دکتر چمران به خوزستان (اهواز) رفت و رزمش را با دشمن در ستاد جنگ های نا منظم آغاز کرد.

سرانجام اکبر چهره قانی شب تاسوعا در حمله نیروهای اسلام برای شکست محاصره سوسنگرد به همراه دکتر چمران در پر خطرترین محور در حالی که در محاصره تانک های دشمن قرار گرفته بودند و طی آن دکتر چمران از ناحیه پا مجروح شد، در دفاعی دلیرانه در مقابل دشمن ایستاده و در بیست و هشتم آبان ماه سال ۱۳۵۹ از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت همانند علی اکبر(ع) امام حسین(ع) مزد مجاهدت خود را از خداوند متعالی گرفت و به فوز عظیم شهادت نائل آمد.

اکبر چهره قانی در خوزستان، در نبرد با ضد انقلاب و عوامل نفوذی رژیم عراق و کنترل مرز و همچنین در کردستان پس از حماسه پاوه در معیت دکتر چمران بود و زمانی که تجاوز ارتش بعثی عراق به میهن اسلامی آغاز شد، باز هم او در کنار دکتر چمران به خوزستان رفت و از یاران نزدیک او بود.

در روز حماسه آزادسازی سوسنگرد با آن که دکتر چمران به او دستور بازگشت داده و می خواست به تنهایی به سوی سوسنگرد و مقابله با دشمن بپردازد، ولی اکبر باز نگشت و همچنان همراه دکتر چمران به پیش تاخت. تا آن که در محاصره خطرناک دشمن در حالی که تنها مانده بودند، به شهادت رسید و این شهادت برای دکتر چمران بسیار سخت بود، به گونهای که در رثای این شهید، دستنگاشته زیبایی نوشت و او را «انسانی آزاده» نامیده است.

انتهای پیام/۷۱۱/س