ایسنا/لرستان یک دکترای باستان شناسی و عضو هیات علمی دانشگاه لرستان می گوید: منابع مکتوب آشوری که به ثبت لشگرکشی سال ۷۱۳ پ.م. سارگون دوم به غرب ایران پرداخته است ، از جای نام «سیماش» نام می برد که در شرق سرزمین الیپی و در مجاورت مادهای دوردست شرق قرار داشته است.

موسی سبزی در گفت وگو با ایسنا، اظهار کرد: در نتیجه ی کاوش های سال های اخیر محوطه ی قلعه ی فلک الافلاک خرم آباد، شواهدی از وجود دژی نمایان شد که بر پایه ی مواد فرهنگی شاخصی همچون سفال «گونه ی لرستان» و بقایای محدود معماری و مقایسه ی آن با یافته های همزمان متعلق به دوره ی باباجان سده های ۸-۹ پ.م. در منطقه است.

وی ادامه داد: این شواهد و به ویژه سفال گونه ی لرستان، به پادشاهی الیپی نسبت داده شده که در همین دوره در پیشکوه لرستان دارای حکومت بوده است.

سبزی اضافه کرد: منابع مکتوب آشوری که به ثبت لشگرکشی سال ۷۱۳ پ.م. سارگون دوم به غرب ایران پرداخته است ، از جای نام «سیماش» نام می برد که در شرق سرزمین الیپی و در مجاورت مادهای دوردست شرق قرار داشته است.

این استادیار دانشگاه گفت: با بررسی متون مکتوب و جغرافیای منطقه پیشنهاد می شود که این دژ همان جای نام سیماش است که با بررسی نظرات پژوهشگران و شواهد باستانشناختی می تواند باسیماشکی عیلام در اواخر هزاره ی سوم و اوایل هزاره دوم پ.م. یکی دانسته شود.

وی بیان کرد: بر اساس کار تحقیقاتی که انجام داده ایم، می توان پیشنهاد کرد که نام شهر کنونی خرم آباد در آن زمان « سیماش» و مرکز سلسله پادشاهی سیماشکی بوده و ایالت های شش گانه آن تحت عنوان سرزمین های سیماشکی زیر نظر آن اداره می شدند.

سبزی تاکید کرد: به احتمال قوی پس از دوره ی عیلام قدیم، به دلیل جابه جایی قدرت از مناطق شمالی به دشت شوشان، این مناطق اهمیت خود را از دست داده و هرکدام از این شهرها به طور مستقل به حیات خود ادامه می دهند.

وی افزود: این مرکز در سده های آغازین هزاره ی اول پ.م. به عنوان یکی از شهرهای الیپی با همان نام سیماش، به مانند بیشتر مناطق غرب ایران به نمادی از پایداری و ایستادگی در برابر حملات توسعه طلبانه آشور نو تبدیل می شود.