به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان ، سوره الرحمن به این موضوع اشاره می کند که خدای تعالی عالم و اجزای آن از قبیل زمین و آسمان و خشکی ها و دریاها و انس ‍ و جن را طوری آفریده و نیز اجزای هر یک را طوری نظم داده که جن و انس بتوانند در زندگی خود از آن بهره مند شوند و قهرا عالم به دو قسمت و دو نشانه تقسیم می شود، یکی نشانه دنیا که به زودی خودش با اهلش فانی می شود، و یکی دیگر نشانه آخرت که همیشه باقی است.

با این بیان روشن می شود که عالم هستی از دنیا تا آخرت نظامی واحد دارد، تمامی اجزای این عالم با اجزای ‍ آن عالم مرتبط است. پس آنچه در عالم هست چه عینش و چه اثرش از نعمت های خدای تعالی است و به همین جهت پشت سر هم از خلایق می پرسد و با عتاب هم می پرسد که (فبای الاء ربکما تکذبان ) و این خطاب عتاب آمیز در این سوره سی و یک مرتبه تکرار شده است. و باز به همین مناسبت است که این سوره با نام رحمن آغاز شده است، صفت رحمت عمومی و همگانی خداست، رحمتی که مؤمن و کافر و دنیا و آخرت را در بر دارد، و در آخر نیز، سوره با آیه (تبارک اسم ربک ذی الجلال و الاکرام ) ختم می شود. این سوره از نظر مکی بودن و مدنی بودن دو احتمال دارد، هر چند که سیاق آن به مکی بودن شبیه تر است و در قرآن کریم این تنها سوره است که بعد از بسم الله با یکی از اسمای خدای عزوجل آغاز شده است.

فایل صوتی تلاوت سوره الرحمن با صدای محمد محمود طبلاوی

الرحمن ﴿۱﴾

خداوند رحمان، (۱)

علم القرآن ﴿۲﴾

قرآن را تعلیم فرمود، (۲)

خلق الإنسان ﴿۳﴾

انسان را آفرید، (۳)

علمه البیان ﴿۴﴾

و به او «بیان» را آموخت. (۴)

الشمس والقمر بحسبان ﴿۵﴾

خورشید و ماه با حساب منظمی می گردند، (۵)

والنجم والشجر یسجدان ﴿۶﴾

و گیاه و درخت برای او سجده می کنند! (۶)

والسماء رفعها ووضع المیزان ﴿۷﴾

و آسمان را برافراشت، و میزان و قانون (در آن) گذاشت، (۷)

ألا تطغوا فی المیزان ﴿۸﴾

تا در میزان طغیان نکنید (و از مسیر عدالت منحرف نشوید)، (۸)

وأقیموا الوزن بالقسط ولا تخسروا المیزان ﴿۹﴾

و وزن را بر اساس عدل برپا دارید و میزان را کم نگذارید! (۹)

والأرض وضعها للأنام ﴿۱۰﴾

زمین را برای خلایق آفرید، (۱۰)

انتهای پیام/