به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، نماز به عنوان عمود خیمۀ دین اسلام و از محبوب ترین اعمال نزد خداوند به شمار می رود. پیامبر اکرم (ص) در این رابطه فرمود: «احب الاعمال الی الله الصلاة لوقتها، ثم بر الوالدین، ثم الجهاد فی سبیل الله؛ دوست داشتنی ترین کارها نزد خداوند نماز اول وقت، سپس نیکی به پدر و مادر و سپس جهاد در راه خداست.» (نهج الفصاحه، ح ۷۰)

در حقیقت انسان با برپا داشتن نماز، بر سر سفرۀ الهی نشسته، سفره ای که سرشار از نعمت و رحمت است و کمبود و پایانی برایش نیست، پس انسانی که بر سر این سفره می نشیند، تمام سعی خود را می کند تا نهایت استفاده را ببرد و پیوسته در اوقات دیگر نیز به انتظار نماز است تا با اقامۀ نماز بر سر سفره ای از نور بنشیند و از نور نماز بهره گیرد اما در این میان، اهل بیت (ع) تأکید بسیاری به نماز اول وقت کرده اند، گویی در اقامه نماز در وقت اصلی اش، چنان ثمراتی وجود دارد که با خارج از وقت آن قابل مقایسه نیست.

امام صادق علیه السلام فرمود: «لما أمر باجتماع قرابته حوله و قد حضرته الوفاة: إن شفاعتنا لن تنال مستخفا بالصلاة؛ هنگامی که در آستانه رحلت قرار گرفت و چون دستور داد بستگانش گرد او جمع شدند، فرمود: کسی که نماز را سبک بشمارد، شفاعت ما هرگز شامل حالش نمی شود». آن حضرت در حدیث دیگری به نقل از رسول اکرم (ص) فرمود: «قال لیس منی من استخف بالصلاة، لا یرد علی الحوض، لا و الله؛ از من نیست کسی که نماز را سبک بشمارد، به خدا قسم، کنار حوض [کوثر] بر من وارد نمی شود.»

پیامبر اکرم (ص) به حضرت علی علیه السلام وصیت فرمود: «یا علی! و تقیم الصلاة بوضوء سابغ فی مواقیتها و لا تؤخرها فإن فی تأخیرها من غیر علة غضب الله عزوجل؛ یا علی، با وضوی کامل در اول وقت، نماز اقامه کن و نماز را از اول وقتش به تأخیر نینداز، چون تأخیر نماز بدون علت و عذر، خداوند را به خشم خواهد آورد.» (بحار الأنوار، ج ۲، ص ۱۵۴)

امام صادق علیه السلام فرمود : «إن فضل الوقت الأول علی الآخر کفضل الآخرة علی الدنیا؛ برتری نماز اول وقت نسبت به آخر وقت، مانند برتری آخرت است نسبت به دنیا.» (کافی، ج ۳، ص ۲۷۴)

انتهای پیام/