گزارش باشگاه خبرنگاران جوان از خودرو های تاکتیکی بومی/ (۱)

به گزارش خبرنگار حوزه دفاعی امنیتی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، خودروهای تاکتیکی یکی از ابزارها و ادوات بسیار مهم در عرصه های نبرد و میدان های پیکار با دشمنان هستند. این خودروها به جهت لزوم بهره گیری در زمینه های ذکرشده باید از ویژگی های شاخصی برخوردار باشند.

ایران در دوران رژیم ساقط شده پهلوی این خودرو ها را که عمدتا از شرکت آمریکایی جیپ تهیه می کرد. با وقوع انقلاب اسلامی و قطع ارتباط با آمریکا، این شرکت دیگر تولیدات خود را به ایران ارسال نکرد و ایران هم به خرید خودرو های ژاپنی تویوتا اقدام کرد. البته در آن موقع شرکت پارس خودرو که تولید این نوع خودرو ها را برعهده داشت، ابتدا به سراغ تولید و خرید قطعات نمونه هندی جیپ که شرکت ماهیندرا مانند شرکت پارس خودرو آن را تولید می کرد، رفت. این جیپ با نام اصلی ویلیز در ایران تحت عنوان جیپ شهباز و در هندوستان با نام جیپ ماهیندرا تولید می شد. تولید این خودرو در پارس خودرو با سال های ابتدایی دفاع مقدس در ایران همزمان شده بود. اما پس از تولید این خودرو به گفته محمدرضا یزدانی خرم مدیرعامل وقت پارس خودرو نیرو های مسلح اعم از ارتش و سپاه پاسداران پس از تولید این نوع خودرو به علت عدم کارایی مناسب از آن ها استفاده نکردند و این خودرو ها در انبار پارس خودرو خاک خورد.

نیرو های مسلح، اما این بار به جای استفاده از جیپ های ماهیندرا سراغ تولیدات شرکت ژاپنی تویوتا رفته و اقدام به خرید انواع لندکروزر اعم از سواری و وانت کردند، چراکه این خودرو ها هم توان و دوام بالاتر و هم هزینه نگهداری کمتری نسبت به سایر خودرو ها داشتند و تا پایان دفاع مقدس این خودرو های ژاپنی بودند که وظیفه ترابری رزمندگان ایرانی را برعهده داشتند. البته جیپ های نظامی روسی به علت مشخصات فنی با نام یو آز (اواز) نیز در گردان ترابری ارتش حضور داشتند و بیشتر در مناطق سردسیر مانند مناطق مرزی آذربایجان غربی و کردستان کاربرد داشت. اما پس از پایان دوران دفاع مقدس ایده ساخت تجهیزات بومی همچون سایر زمینه ها در زمینه خودرو های نظامی تاکتیکی نیز در دستور کار قرارگرفت. البته این ایده تا دو دهه بعد یعنی در اواخر دهه ۸۰ رنگ و بوی اجرایی شدن به خود گرفت. حدود سال ۸۷ بود که خودرویی تاکتیکی که به خودروی جیپ شباهت زیادی داشت با نام «سفیر» رونمایی شد.



خودروی سفیر





«سفیر» خودروی نظامی تاکتیکی بومی کشورمان است که در صنایع خودرویی فتح ساخته شده و در سال ۸۷ از آن رونمایی شد. این خودرو از نظر ویژگی های فنی شباهت زیادی به خودرو های جیپ داشته و از نظر عملکردی همانند آن ها عمل می کند. این خودرو به در قالب خودرو های ۴x۴ طراحی و ساخته شده است. وزن این خودرو در حدود ۱٫۵ تن برآورد شده است. سردار مصطفی محمدنجار وزیر دفاع کشورمان در آن روزها در مراسم رونمایی خودروی سفیر گفت که طی امسال ۳۰۰۰ دستگاه از این خودرو ساخته شده است و صنایع فتح هر سال ۵۰۰۰ دستگاه دیگر از این خودرو را تحویل خواهد داد.

این خودرو به صورت تاکتیکی طراحی شده به گونه ای که با اندک تغییراتی در ظاهر خودرو، امکان نصب و استفاده از انواع سلاح از جمله موشک انداز ۱۰۶ میلی متری، موشک انداز تاو، راکت انداز ۱۰۷ میلی متری، موشک انداز مالیوتکا و نارجک انداز GMG فراهم می شود. همچنین با نصب تجهیزات مختصری روی خودروی سفیر، این خودرو به صورت خودروی فرماندهی، آتلیه مخابراتی و آمبولانس، در میدان های رزم و عملیاتی قابل استفاده است.



قطعات خودروی سفیر کاملا در کشور تولید می شود و در مقایسه با خودرو های مشابه در دنیا، به علت برخورداری از موتور پرتوان، سیستم انتقال قدرت بسیار توانمند، شاسی فولادی و بدنه ای مستحکم، از برترین این خودرو ها محسوب می شود. از دیگر مزایای این خودرو می توان به استهلاک کم قطعات، مصرف کم سوخت، توان بالای موتور، تطبیق با شرایط مختلف جغرافیایی ایران، سیستم تعلیق عالی متناسب با ماموریت نظامی و داشتن اکسل های پرقدرت از ویژگی های این خودرو است.