خرس های آبی که یکی از فناناپذیرترین اشکال حیات در جهان هستند و در شرایط محیطی سخت هم زنده می مانند، آنها سراغ پروتئین هایی می روند که با تشکیل ژل داخل سلول هایشان می توانند فرایندهای زیستی را آهسته کنند که این اتفاق هم در بدن انسان نیز رخ می دهد و ورود این پروتئین ها در بدن باعث دلمه شدن مولکول ها و کند شن سوخت و ساز می شود.