درجواب سوال پرسشگرمحترم باید عرض کرد منظور از احسن تقویم درقرآن کریم اینکه تقویم معانی متعددی دارد، که از جمله می توان به «بها دادن به چیزی»، «سامان دادن»، «صورت زیبا دادن»، «قوام دادن» و «اساس و پایه دادن» اشاره کرد. همه این معانی در مفهوم کلمه تقویم جمع است. بنابراین، خداوند متعال انسان را به بهایی سنگین و صورتی زیبا، و اساس و پایه ای محکم سامان داده است. به عبارت دیگر«تقویم» به معنی چیزی به صورت مناسب در آوردن، و نظام معتدل و کیفیت شایسته است، و گستردگی مفهوم آن، اشاره به این است که: خداوند انسان را از هر نظر موزون و شایسته آفرید، هم از نظر جسمی، و هم از نظر روحی و عقلی؛ چرا که هر گونه استعدادی را در وجود او قرار داده، و او را برای پیمودن قوس صعودی بسیار عظیمی آماده ساخته، و با این که انسان «جرم صغیری» است، «عالم کبیر» را در او جا داده و آن قدر شایستگی ها به او بخشیده، که لایق خلعت: و لقد کرمنا بنی آدم: «ما فرزندان آدم را کرامت و عظمت بخشیدیم شده است. همان انسانی که بعد از اتمام خلقتش می فرماید: فتبارک الله أحسن الخالقین: «پس بزرگ و پر برکت است خدائی که بهترین خلق کنندگان است». . خداوند، انسان را آفریداما آفرینش بسیار شگفت که به خاطر آن از خود با جمله، «فتبارک الله أحسن الخالقین» یاد کرد، زیرا همه گونه هنرنمایی و ظرافت و طراحی در آن به کار برد. چنانکه در آیه ای دیگر می فرماید: «لقد خلقنا الإنسان فی أحسن تقویم » ما انسان را در بهترین قالب آفریدیم.
آری، آفریده نشانه آفریدگار است و هر چه روی آن هنرنمایی عالمانه و حکیمانه شود، نشانه علم و حکمت و قدرت آن آفریدگار است.
خدا، کارهای خود را به نحو احسن انجام می دهد: «أحسن الخالقین» ، «أحسن تقویم » ، «نزل أحسن الحدیث»، از ما هم خواسته که کارهایمان به نحو احسن باشد، «لیبلوکم ایکم احسن عملا» چه در تصرفات و فعالیت های اقتصادی، «الا بالتی هی احسن» ، چه در گفتگو با مخالفان، «جادلهم بالتی هی احسن» ، چه در پذیرش سخنان دیگران، «یستمعون القول فیتبعون احسنه» و چه بدی های مردم را با بهترین نحو جواب دادن، «ادفع بالتی هی احسن السیئة» که در تمام این موارد، کلمه ی «احسن» به کار رفته است .
ولی، همین انسان با تمام این امتیازات، اگر از مسیر حق منحرف گردد، چنان سقوط می کند که به «اسفل السافلین» کشیده می شود، لذا در آیه بعد می فرماید: «سپس ما او را به پائین ترین مراحل باز گرداندیم» «ثم رددناه أسفل سافلین».-می گویند: همیشه در کنار کوه های بلند، دره های بسیار عمیق وجود دارد، و در برابر آن قوس صعودی تکامل انسان، قوس نزولی وحشتناکی دیده می شود، چرا چنین نباشد، در حالی که موجودی است مملو از استعدادهای سرشار، که اگر در طریق صلاح از آن استفاده کند، بر بالاترین قله افتخار قرار می گیرد، و اگر این همه هوش و استعداد را در طریق فساد به کار اندازد، بزرگترین مفسده رامی آفریند و طبیعی است که به «اسفل السافلین» کشیده شود.
شناخت انسان به عنوان یکی از موضوعات علوم انسانی همواره مورد بحث دانشمندان بوده است. علما و دانشمندان مادی که اعتقادی به ماورای طبیعت و جهان دیگر ندارند، انسان را به قدری پایین آورده اند که وی را در ردیف میمون قرار داده، و بشر را تکامل یافته شانپانزه می دانند! برخی از این دانشمندان می گویند: «دانشمندان خیال می کردند انسان موجود برتر و تافته جدابافته ای از سایر حیوانات است، در حالی که چنین نیست، و انسان تکامل یافته میمون است. و ما با این اعتقاد دره عمیق بین انسان و حیوان را پر کرده، و فاصله میان این دو را برداشته ایم، و آدمی را به حیوانات ملحق نموده ایم.
اما دانشمندان معتقد به جهان ماورای طبیعت، به تبعیت از تعلیمات الهی اعتقاد دیگری دارند. آنها انسان را گل سرسبد آفرینش می دانند، چرا که خداوند متعال در آغاز آفرینش چهار امتیاز و ویژگی منحصر به فرد برای انسان ذکر کرد که در هیچ یک از موجودات دیگر، حتی فرشتگان یافت نمی شود. توجه کنید الإنسان فی أحسن تقویم

سوگندهای پر بار قرآن، ص: ۲۱۶
تفسیر نور(ج ۱۰ ص ۵۲۰
تفسیر نمونه، ج ۲۷، ص: ۱۶۶

https://porseman.com/article/٪D۸٪A۷٪D۸٪AD٪D۸٪B۳٪D۹٪۸۶-٪D۸٪AA٪D۹٪۸۲٪D۹٪۸۸٪D۹٪۸A٪D۹٪۸۵-٪D۸٪AF٪D۸٪B۱٪D۹٪۸۲٪D۸٪B۱٪D۸٪A۲٪D۹٪۸۶-٪D۹٪۸۳٪D۸٪B۱٪D۹٪۸A٪D۹٪۸۵/۲۳۴۴۰