ضرورت آگاهی والدین از اصول فرزند پروری
خبرگزاری مهر، استان ها؛ فهیمه قاسمی*: والدین قبل از بچه دار شدن، بهتر است به این آگاهی برسند که چرا می خواهند فرزند خود را به دنیا آورند و مسئولیت آنها در قبال فرزند شأن چیست؟ و به این سوال اساسی فکر کنند؛ زیرا نکته مهم این است که مهمترین و تاثیرگذارترین و پایدارترین عامل مؤثر بر شخصیت فرزندان پدر و مادر هستند.
اگر والدین بتوانند رابطه ای مناسب و درست با فرزندان خود برقرار کنند، قطعا فرزندان سالم و مطلوبی را پرورش خواهند داد.
هدف فرزندپروری کمک به فرزندان است تا بیاموزند که به صورت مستقل و با کمک والدین خود یک فرد سالم، شاد و مسئولیت پذیر باشند و با رضایت و با کیفیت زندگی کنند و در این مسیر، تربیت یعنی پرورش دادن و با آموزش دادن تفاوت دارد.
اغلب والدین فکر می کنند که تربیت کردن یعنی ادب کردن، در حالی که تربیت فرایندی است که به صورت منظم و مستمر انجام می گیرد و هدف آن هدایت آنها به سمت رشد جسمانی و روانی و به طور کلی رشد همه جانبه در راستای کسب و درک معارف بشری و هنجارهای مورد پذیرش جامعه و همچنین کمک به شکوفا شدن استعدادهای آنها است.
در روانشناسی شروع تربیت از دوران جنینی آغاز می گردد و تا زمان مرگ ادامه دارد و همه ما در فرایند تربیت سهیم و مسئول هستیم. ویلیام گلاسر؛ نظریه پرداز تئوری انتخاب می گوید «بزرگترین مشکلاتی که انسان ها در عصر حاضر دارند، نارضایتی از روابط است، چون در روابط زور، اجبار و کنترل وجود دارد و در مورد بچه ها هم همینطور است، والدین از نظر خودشان که تربیت نام دارد، به زور متوسل می شوند و سعی در کنترل بچه ها از طرق مختلف دارند و آزادی عمل را از این طریق از بچه ها می گیرند».
ما باید به تفاوت های فردی کودکان توجه و احترام بگذاریم، همانطور که یک باغبان از همه دانه هایی که می کارد انتظار محصول یکسان را ندارد، والدین هم باید بدانند که بچه ها از جنبه های گوناگون، متفاوت هستند و در زمان متفاوت شکوفا می شوند.
در آموزش و پرورش هم توجه به تفاوت های فردی بسیار مهم است و لازم است که معلمان و مدیران هم این تفاوت ها را ببینند و نگاه جمعی و یکسان به دانش آموزان نداشته باشند و به تفاوت های فردی آنها توجه و احترام بگذارند؛ بنابراین طبق نظریه انتخاب، ما والدین باید حواسمان به رفتار خودمان باشد و اگر تمرکز بر رفتار و کردار خود داشته باشیم، قطعا تربیت در مسیر درست قرار می گیرد و جای نگرانی وجود نخواهد داشت.
* مدرس دانشگاه
اگر والدین بتوانند رابطه ای مناسب و درست با فرزندان خود برقرار کنند، قطعا فرزندان سالم و مطلوبی را پرورش خواهند داد.
هدف فرزندپروری کمک به فرزندان است تا بیاموزند که به صورت مستقل و با کمک والدین خود یک فرد سالم، شاد و مسئولیت پذیر باشند و با رضایت و با کیفیت زندگی کنند و در این مسیر، تربیت یعنی پرورش دادن و با آموزش دادن تفاوت دارد.
اغلب والدین فکر می کنند که تربیت کردن یعنی ادب کردن، در حالی که تربیت فرایندی است که به صورت منظم و مستمر انجام می گیرد و هدف آن هدایت آنها به سمت رشد جسمانی و روانی و به طور کلی رشد همه جانبه در راستای کسب و درک معارف بشری و هنجارهای مورد پذیرش جامعه و همچنین کمک به شکوفا شدن استعدادهای آنها است.
در روانشناسی شروع تربیت از دوران جنینی آغاز می گردد و تا زمان مرگ ادامه دارد و همه ما در فرایند تربیت سهیم و مسئول هستیم. ویلیام گلاسر؛ نظریه پرداز تئوری انتخاب می گوید «بزرگترین مشکلاتی که انسان ها در عصر حاضر دارند، نارضایتی از روابط است، چون در روابط زور، اجبار و کنترل وجود دارد و در مورد بچه ها هم همینطور است، والدین از نظر خودشان که تربیت نام دارد، به زور متوسل می شوند و سعی در کنترل بچه ها از طرق مختلف دارند و آزادی عمل را از این طریق از بچه ها می گیرند».
ما باید به تفاوت های فردی کودکان توجه و احترام بگذاریم، همانطور که یک باغبان از همه دانه هایی که می کارد انتظار محصول یکسان را ندارد، والدین هم باید بدانند که بچه ها از جنبه های گوناگون، متفاوت هستند و در زمان متفاوت شکوفا می شوند.
در آموزش و پرورش هم توجه به تفاوت های فردی بسیار مهم است و لازم است که معلمان و مدیران هم این تفاوت ها را ببینند و نگاه جمعی و یکسان به دانش آموزان نداشته باشند و به تفاوت های فردی آنها توجه و احترام بگذارند؛ بنابراین طبق نظریه انتخاب، ما والدین باید حواسمان به رفتار خودمان باشد و اگر تمرکز بر رفتار و کردار خود داشته باشیم، قطعا تربیت در مسیر درست قرار می گیرد و جای نگرانی وجود نخواهد داشت.
* مدرس دانشگاه
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «ضرورت آگاهی والدین از اصول فرزند پروری» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.