به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، مسئله توجه اهل بیت عصمت و طهارت(ع) به شیعیان خویش در تمام زمان ها و مکان ها از اعتقادات اصلی شیعیان محسوب می شود. به اعتقاد شیعه، ائمه(ع) در جریان تمام امور مربوط به شیعیان هستند و برای ایشان در موفقیت های فردی و اجتماعی از خداوند طلب خیر می کنند.

درباره میزان توجه ائمه(ع) به شیعیان خویش، امام عصر(عج) طی نامه ای خطاب به شیخ مفید فرمود: «از عهدشکنیها و پشت سر گذاشتن عهد و پیمانها با اطلاعیم؛ گویی اینها از لغزشهای خود خبر ندارند، با همه گناهان، ما هرگز امور شما را مهمل نگذاشته، شما را فراموش نمی کنیم و اگر عنایات و توجهات ما نبود، مصائب و حوادث زندگی شما را در بر می گرفت و دشمنان شما را از بین می بردند؛ پس، از خداوند بترسید و تقوا پیشه کنید و به خاندان رسالت مدد رسانید.» (احتجاج طبرسی، ج۲، ص۴۹۶)

این نوع ارتباط معنوی همواره از سوی پیامبر(ع) و دیگر اهل بیت(ع) بیان شده است تا حدی که بر اساس روایتی فرموده اند ما با ناراحتی شیعیان خود ناراحت و با شادی ایشان شاد می شویم و یا اشاره دارند برای گناهان ایشان از خداوند طلب مغفرت می کنیم.

از ابن طاووس منقول است که روزی هنگام سحر از سرداب مقدس مناجاتی از امام عصر(عج) شنید که می فرمود:

«اللهم إن شیعتنا خلقت من شعاع أنوارنا و بقیة طینتنا و قد فعلوا ذنوبا کثیرة اتکالا علی حبنا و ولایتنا فإن کانت ذنوبهم بینک و بینهم فاصفح عنهم فقد رضینا و ما کان منها فیما بینهم فأصلح بینهم و قاص بها عن خمسنا و أدخلهم الجنة و زحزحهم عن النار و لا تجمع بینهم و بین أعدائنا فی سخطک».



یعنی: «خدایا شیعیان ما را از شعاع نور ما وبقیه طینت ما خلق کرده ای، آنها گناهان زیادی به اتکاء بر محبت به ما و ولایت ما کرده اند؛ اگر گناهان آنها گناهی است که در ارتباط با توست از آنها بگذر که ما را راضی کرده ای وآنچه از گناهان آنها در ارتباط با خودشان است، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که حق ما است به آنها بده تا راضی شوند و آنها را از آتش جهنم نجات بده و آنها را با دشمنان ما در خشم وسخط خود جمع نفرما.»

این نوع ایثار و از خودگذشتگی اهل بیت(ع) نسبت به شیعیان، فرد عاقل را به این سمت راهنمایی می کند که همواره مراقب اعمال خویش باشد و تلاش خود را صرف هماهنگی با این انوار مقدس الهی کند.

انتهای پیام/