به گزارش خبرنگار مهر ، قبولی عمل مهم تر از اصل عمل است؛ چه بسیار اعمالی که پذیرفته نشده و به هدر می رود. این مهم در آیات و روایات، مورد توجه عمیق قرار گرفته است. برخی آیات و روایات در این زمینه عبارتند از:



۱- « واتل علیهم نبأ ابنی آدم بالحق إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما و لم یتقبل من الآخر ؛ و داستان دو پسر آدم را به راستی بر آنان بخوان هنگامی که هر دو با انجام کار نیکی به پروردگار تقرب جستند ؛ پس، از یکی پذیرفته شد و از دیگری نشد.»



در روایات آمده هابیل دامدار بود و بهترین گوسفند خود را برای قربانی آورد و قابیل کشاورز بود و بدترین قسمت زراعتش را انفاق کرد. از هابیل پذیرفته شد اما از قابیل نشد. معلوم می شود پسر پیامبر بودن هم نقشی در پذیرش عمل ندارد، انگیزه باید الهی باشد. « إنما یتقبل الله من المتقین »



۲- « إن الذین کفروا لو أن لهم ما فی الأرض جمیعا و مثله معه لیفتدوا به من عذاب یوم القیامة ما تقبل منهم و لهم عذاب ألیم ؛ آنان که کافر شدند اگر تمام آنچه روی زمین است و همانند آن، مال آنها باشد و همه آن را برای نجات از کیفر روز قیامت بدهند، از آنان پذیرفته نخواهد شد و مجازات دردناکی خواهند داشت.»

کفر مانع پذیرش عمل کافران است، حسن عمل کافی نیست، حسن فاعلی هم لازم است.



۳- «و ما منعهم أن تقبل منهم نفقاتهم إلا أنهم کفروا بالله و برسوله و لا یأتون الصلاة إلا و هم کسالی و لا ینفقون إلا و هم کارهون ؛ هیچ چیز مانع از قبول انفاق های آنها نشد، جز اینکه آنها به خدا و پیامبرش کافر شدند و نماز به جا نمی آورند جز با کسالت و انفاق نمی کنند جز با کراهت.»

در این باره حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی واعظ و سخنران مذهبی ضمن اشاره به روایتی از پیامبر (ص) نکاتی را در خصوص قبولی اعمال بیان کرد که در ادامه فیلم آن را می بینید.