طراحی غشای سلولزی برای محافظت از دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب
پژوهشگران «موسسه فناوری فدرال زوریخ»(ETH Zurich) در مطالعه اخیرشان موفق به طراحی غشای سلولزی برای محافظت از دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب شده اند.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یکی از موضوعات ناراحت کننده و سخت درباره دستگاه های تنظیم کننده ضربان قلب این است که پزشکان می بایست آنها را قبل از اتمام باتری آنها بعد از پنج سال یا بیشتر طی عمل جراحی تعویض کنند. این روش به زودی می تواند به لطف غشایی که در اطراف کاشت قرار می گیرید، بسیار ساده تر و ایمن تر شود.
در حالی که یک دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب در بدن بیمار قرار دارد، «بافت فیبروتیک»(fibrotic tissue) به مرور زمان روی سطح صاف آن رشد می کند. اگر آن لایه از بافت خیلی ضخیم شود، می تواند فرایند برداشتن را پیچیده تر کند، در نتیجه جراحی طولانی تر و پیچیده تر می شود و این موضوع باعث افزایش خطر عفونت یا عوارض دیگر می شود.
به منظور رفع این مشکل، دانشمندان غشای کیسه ای جدیدی را ایجاد کردند که قبل از کاشت در اطراف دستگاه مذکور قرار می گیرد. این ماده از الیاف سلولزی بسیار ریز ساخته شده است و دارای یک سری سوراخ های لانه زنبوری روی سطح آن است. دو هدف پشت این طراحی نهفته است، نخست اینکه ریزساختار فیبری غشا مانع رسوب پروتئین های تشکیل دهنده بافت فیبروتیک روی سطح آن می شود و دوم اینکه این سوراخ ها و تورفتگی ها عمل چسبیده شدن به غشا را برای سلول های بافت فیبروتیکی دشوار می کند. در آزمایشاتی که روی خوک ها انجام شد، دو دستگاه تنظیم کننده قلب در بدن هر حیوان قرار گرفت. یک دستگاه درون یک غشا محصور می شد و دیگری خارج غشا قرار می گرفت.
غشاها توسط سیستم ایمنی خوک ها پس زده نشدند و عمل با موفقیت انجام گرفت و پس از یک سال که پزشکان عملکرد دستگاه ها را مورد بررسی قرار دادند، مشاهده کردند عملکرد دستگاه بی نقص است. آزمایشات بالینی بر روی انسان قرار است سال آینده در سه مرکز بزرگ قلب در آلمان انجام شود. این دستگاه توسط شرکت «ETH spinoff Hylomorph» در حال تجاری سازی است.
یافته های این مطالعه در مجله «Biomaterials» منتشر شد.
انتهای پیام
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یکی از موضوعات ناراحت کننده و سخت درباره دستگاه های تنظیم کننده ضربان قلب این است که پزشکان می بایست آنها را قبل از اتمام باتری آنها بعد از پنج سال یا بیشتر طی عمل جراحی تعویض کنند. این روش به زودی می تواند به لطف غشایی که در اطراف کاشت قرار می گیرید، بسیار ساده تر و ایمن تر شود.
در حالی که یک دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب در بدن بیمار قرار دارد، «بافت فیبروتیک»(fibrotic tissue) به مرور زمان روی سطح صاف آن رشد می کند. اگر آن لایه از بافت خیلی ضخیم شود، می تواند فرایند برداشتن را پیچیده تر کند، در نتیجه جراحی طولانی تر و پیچیده تر می شود و این موضوع باعث افزایش خطر عفونت یا عوارض دیگر می شود.
به منظور رفع این مشکل، دانشمندان غشای کیسه ای جدیدی را ایجاد کردند که قبل از کاشت در اطراف دستگاه مذکور قرار می گیرد. این ماده از الیاف سلولزی بسیار ریز ساخته شده است و دارای یک سری سوراخ های لانه زنبوری روی سطح آن است. دو هدف پشت این طراحی نهفته است، نخست اینکه ریزساختار فیبری غشا مانع رسوب پروتئین های تشکیل دهنده بافت فیبروتیک روی سطح آن می شود و دوم اینکه این سوراخ ها و تورفتگی ها عمل چسبیده شدن به غشا را برای سلول های بافت فیبروتیکی دشوار می کند. در آزمایشاتی که روی خوک ها انجام شد، دو دستگاه تنظیم کننده قلب در بدن هر حیوان قرار گرفت. یک دستگاه درون یک غشا محصور می شد و دیگری خارج غشا قرار می گرفت.
غشاها توسط سیستم ایمنی خوک ها پس زده نشدند و عمل با موفقیت انجام گرفت و پس از یک سال که پزشکان عملکرد دستگاه ها را مورد بررسی قرار دادند، مشاهده کردند عملکرد دستگاه بی نقص است. آزمایشات بالینی بر روی انسان قرار است سال آینده در سه مرکز بزرگ قلب در آلمان انجام شود. این دستگاه توسط شرکت «ETH spinoff Hylomorph» در حال تجاری سازی است.
یافته های این مطالعه در مجله «Biomaterials» منتشر شد.
انتهای پیام
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی «طراحی غشای سلولزی برای محافظت از دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.