زمانی که قرآن بر محمد(س) نازل شد، خداوند تکبیر حیات را بر بلندای حرا نواخت تا انسان خود را در وادی آفرینش تنها و بیهوده نیابد.
خداوند با آیاتش نزدیکی خود را به انسان عیان ساخت تا نشان دهد که در شناخت انسان از خود او به او نزدیکتر است.
آنگاه که افق نگاه، بر منارۀ مسجد سوره های قرآن به نظاره می نشیند تا با تأمل بر آیاتش به سفینۀ هدایت راه یابد، قرآن چشم انداز مدینه فاضله و گویای مدنیت دیروز ، امروز و آینده بشریت است.

صلوات بر حضرت محمد«سلام الله علیه»
بر تنزل آیات حقیقت بر عرش عالیترین عبد خداوند صلوات
بر نگاه پر نور آیۀ ایمان شهر علم پیامبر«س»، بر تجلی فضائل خداوند صلوات
بر عالم الهی خاتم انبیاء و اوصیاء محمد مصطفی «س»صلوات
بر آن شکوه والای لطف الهی بر احمد رسول حق جلوۀ اسماء خداوند صلوات

گل افشان گل محمدی