مشرق- امام جعفر صادق علیه السلام:

رسول خدا صلی الله علیه و آله در سفری از مرکب خود پیاده شد و پنج سجده به جای آورد. چون بر مرکب نشست، یکی از اصحابش عرض کرد: ای رسول خدا، ما کاری از شما دیدیم که قبلا نکرده بودید!

حضرت فرمود: آری، جبرئیل علیه السلام نزد من آمد و بشارتم داد که علی، اهل بهشت است و من به شکرانه آن در پیشگاه خدای متعال سجده کردم. چون سر برداشتم گفت: فاطمه هم اهل بهشت است و من به شکرانه آن نیز خدای متعال را سجده کردم.

چون سربرداشتم گفت: حسن و حسین، سرور جوانان بهشتی اند و من باز به شکرانه آن خدای متعال را سجده کردم، چون سربرداشتم گفت: دوستدار آنان نیز اهل بهشت است و من برای خدای متعال، سجده شکر به جای آوردم.

چون سربرداشتم گفت: و هرکس دوستدار ایشان را دوست بدارد، او نیز اهل بهشت است و من باز به شکرانه آن، در پیشگاه خدای متعال سجده کردم.



متن حدیث:





الإمام الصادق علیه السلام: بینا رسول الله صلی الله علیه و آله فی سفر إذ نزل فسجد خمس سجدات ، فلما رکب قال له بعض أصحابه : رأیناک یا رسول الله صنعت ما لم تکن تصنعه ! قال : نعم ، أتانی جبرئیل علیه السلام فبشرنی أن علیا فی الجنة ، فسجدت شکرا لله تعالی ، فلما رفعت رأسی قال : وفاطمة فیالجنة ، فسجدت شکرا لله تعالی ، فلما رفعت رأسی قال : والحسن والحسین سیدا شباب أهل الجنة ، فسجدت شکرا لله تعالی ، فلما رفعت رأسی قال : ومن یحبهم فی الجنة ، فسجدت لله تعالی شکرا ، فلما رفعت رأسی قال : ومن یحب من یحبهم فی الجنة (فسجدت شکرا لله تعالی)





«أمالی مفید،جلد ۲، صفحه ۲۱»