خبرگزاری مهر- گروه دین و آئین: محمد علی انصاری، مفسر قرآن کریم و استاد حوزه و دانشگاه به تفسیر آیاتی از قرآن کریم و بیانات امیر حکمت و بلاغت امیرمومنان علی (ع) و شرح دعاهای صحیفه سجادیه پرداخته است که به صورت روزانه و موضوعی، در ماه مبارک رمضان تقدیم مخاطبان خواهد شد. در روز هشتم ماه مبارک رمضان محمدعلی انصاری مفسر قرآن در بیان اجر کریمانه پروردگار به بندگانش به شرح و تفسیر دعای ۳۷ صحیفه سجادیه پرداخته است که در ادامه می خوانید:

«أعطیت کلا منهما ما لم یجب له، و تفضلت علی کل منهما بما یقصر عمله عنه. و لو کافأت المطیع علی ما أنت تولیته لأوشک أن یفقد ثوابک، و أن تزول عنه نعمتک، و لکنک بکرمک جازیته علی المدة القصیرة الفانیة بالمدة الطویلة الخالدة، و علی الغایة القریبة الزائلة بالغایة المدیدة الباقیة. ثم لم تسمه القصاص فیما أکل من رزقک الذی یقوی به علی طاعتک، و لم تحمله علی المناقشات فی الآلات التی تسبب باستعمالها إلی مغفرتک، و لو فعلت ذلک به لذهب بجمیع ما کدح له و جملة ما سعی فیه جزاء للصغری من أیادیک و مننک»

و اگر مطیع را بر آنچه حضرتت او را بر آن گماشته ای (نه بر عمل خودش) جزا می دادی، بیم آن بود که ثوابت را از دست بدهد، و نعمتت از او زایل شود، ولی تو به بزرگواری خود در برابر مدت کوتاه از دست رفتنی به مدتی طولانی و همیشگی، و در مقابل مدت نزدیک گذرا با مدت دامنه دار جاوید او را پاداش دادی،

سپس در برابر رزقی که از سفره نعمت تو خورده تا به سبب آن بر طاعتت نیرو گیرد با او معامله پایاپای نکردی، و از او بازپرسی دقیق درباره ابزاری که آنها را سبب رسیدن به مغفرتت قرار داده ننمودی، و اگر با مطیع چنین رفتار می نمودی تمام حاصل دسترنج و سعی و زحمت او در مقابل کوچک ترین نعمت ها و عطاهایت از دست می رفت، و در پیشگاه مقدست به خاطر سایر نعمت هایت در گرو می ماند، پس چه زمانی شایستگی چیزی از ثواب تو را می داشت، نه، هیچ گاه!!»

چه به اهل طاعت و چه به اهل معصیت چیزهایی می دهی که واجب نبوده است عطا کنی. چه به این مهلت بدهی و چه به آن بنده شایسته و مطیع ات پاداش بدهی چرا که همه چیز از تو بود گوش و چشم و اطاعت از تو بود.

و چنان تفضل می کنی بر این دو که عملشان به این مقدار نیست و کوتاه است از این تفضلی که به آنها داشتی. خداوند در قرآن در خصوص عمل شایسته ای که از انسان سر میزند با چند واژه میگویند: «أجرا عظیما، أجرا حسنا أجرا کریما» در مقابل چه چیزی اجر کریمی برای ما در نظر گرفته می شود؟ اجر حسن به مقتضای حسن الهی می گویند.

«ولنجزینهم أجرهم بأحسن ما کانوا یعملون» ما در تمام طول عمر نماز خواندیم اما یک روزی یک نماز در مسجدالحرام خواندیم که آن مورد قبول واقع شد خداوند در قیامت نمازهای مار ا با معیار همان نماز مسجدالحرام مقایسه می کند.

بهترین عمل را خدا انتخاب می کند و بقیه را با او محاسبه می کند و جزا می دهد و این با کدام فکر ما جور در می آید کرم خداوند و واقعا در این لحظه سر انسان به زیر می آید. ما اجری می دهیم که قطع نشود اما عمل ما قطع شده است این یعنی تفضل خداوند نسبت به بندگانش و چه اندازه بسته های مشوقی است در ارتباط ما و قرب ما به خداوند.

اگر خدایا تو بخواهی جزا بدهی حتی به بندگان مطیعت، به نفس عملشان پاداش بدهی، صوابی برای اینها باقی نمی ماند. جان از تو، جهان از تو، ایمان از تو، نیرو و توان از تو، من چه کار کردم که من را می خواهی مرا در آغوشت بگیری

وای بر انسان هایی که نعمت از خداوند گرفته اند اما متکبرانه این سر را هیچگاه فرود نیاوردند و گمان کردند استقلالی دارند و درود بر آن بندگان نیکو که اگر قدمی برداشتند فهمیدند هیچ نیستند.

چه داریم و چه کردیم که بخواهیم عرضه کنیم و سرمان را در پیشگاه خدا بلند کنیم. اما تو با کرمت پاداش دادی در عمری کوتاه چهل، پنجاه ساله به آنان ابدیت و جاودانگی بخشیدی در اعمالی که در یک عمر چهل ساله بود به آنها گفتی ماندگار و جاودانه بمانند. و به انسان هایی که مرز پایانی زود طی شدنی دارند، نهایت هایی دادی که هیچ گاه پایان ندارند و ابدیتی را به یک عمر اندک به آنها ارزانی کردی.