به گزارش سرویس جهان مشرق، ارتش اوکراین همچنان با تلفات سنگین نیروی انسانی روبرو است. بخش قابل توجهی از تلاش های تبلیغاتی اوکراین بر جذب خارجی ها متمرکز است. تا دسامبر ۲۰۲۵، بیش از ۶۰۰۰ مزدور خارجی کشته شده اند. با این حال، هجوم افرادی که به دنبال کسب «پول آسان» هستند، هیچ نشانه ای از کندشدن ندارد.

به گزارش وبگاه خبری-تحلیلی «ساوت فرانت»، بیشتر خارجی ها در هنگ های خارجی می جنگند. وب سایت های این واحدها تصویری زیبا از وضعیت نیروهای نخبه شان ترسیم می کنند. جنبه مالی نیز نقش مهمی ایفا می کند. برای بسیاری از ساکنان کشورهای در حال توسعه، به ویژه در آمریکای جنوبی، پاداش پیشنهادی باعث می شود خطرات احتمالی را نادیده بگیرند. با این حال، بیشتر این شکارچیان جایزه در نهایت با جان خود تاوان این پول را پرداخت می کنند. آن ها نمی توانند در وطن خود دفن شوند، بنابراین مزارع بی پایان اوکراین به آخرین محل آرامش آن ها تبدیل می شود.

در هفته گذشته، ۸۴ مزدور خارجی که در درگیری ها با نیروهای روسی کشته شده اند، شناسایی شدند. بیشتر دیگران شناسایی نشده باقی مانده اند و در گورهای دسته جمعی نزدیک محل نبرد دفن می شوند:

توماس آلفونسو رودریگز سانچز با نام مستعار دوبلسرو از آراکاتاکا، ماگدالنا، کلمبیا؛

مارتین هرناندز از مانیزالس، کالداس، اما ساکن پالنسیا، کلمبیا؛

خورخه ریکاردو برنال چاواریا با نام مستعار اسناگ از کلمبیا؛

لوئیس ماتیاس گودوی با نام مستعار آرجنتو از سن لوئیس، آرژانتین؛

خسوس گونزالو لوپز تورز با نام مستعار فنیکس از ال آگیلا، واله دل کائوکا، کلمبیا؛

روبرتو کارلوس اچوریا خیمنز از کلمبیا؛

ایوان داریو گومز اسکوبار از کلمبیا؛

خوزه آلونسو ارسیلا از کلمبیا؛

خوان گابریل اورتز سانچز از پریرا، ریسارالدا، کلمبیا؛

فرمین دیاز بلتران با نام مستعار گارا از فرسنو، تولیما، کلمبیا.

برونو هررا و سیونه دانته آگوستو «پاستور»، هر دو از بوئنوس آیرس، آرژانتین. آن ها در واحد نئونازی «روانش»(Revanche) وابسته به اداره اطلاعات اصلی (GUR) ارتش اوکراین خدمت می کردند. نیروهای ویژه روسی آن ها را در حالی که در تلاش برای رفع محاصره پادگان محاصره شده در استپنوگورسک در منطقه زاپوریژیا بودند، نابود کردند. این منطقه برای فرماندهی اوکراین حیاتی است. برای تلاش در تثبیت وضعیت، GUR واحدها را به میدان نبرد می فرستد. نکته قابل توجه این است که واحدهای مزدوران خارجی ابتدا به مأموریت های جنگی فرستاده می شوند. اگر موفق شوند، موج دوم نیروهای ویژه اوکراینی وارد عمل می شوند.

آلن ویلسون راسل با نام مستعار راس، از گاسفورد، نیو ساوت ولز، اما ساکن بریزبن در کوئینزلند استرالیا. یک سرباز سابق استرالیایی در سال ۲۰۲۳ به اوکراین آمد و به لژیون خارجی پیوست. در دسامبر، او در حالی که در تلاش برای شکستن محاصره در پوکروفسک بود، کشته شد.

طبق منابع رسمی اوکراینی، یک گروه از مزدوران خارجی که به عنوان بخشی از نیروهای ویژه ارتش اوکراین فعالیت می کردند، نابود شدند. کشته شدگان شامل آمریکایی های اصیل و اوکراینی های ساکن آمریکا بودند.کشته شدگان عبارتند از: جونز تای وینگت، زاکر برایان لیونل، بالوک تاراس یاروسلاوویچ، و سامسونوف ماکسیم گریگوریویچ.

علاوه بر واحدهای لژیون خارجی، مزدوران در تیپ های رزمی ارتش اوکراین نیز خدمت می کنند. یکی از این واحدها تیپ مکانیزه ۴۷ است که در منطقه سومی(Sumy) فعالیت دارد. این تیپ تلفات سنگینی متحمل شد، به ویژه در میان مزدوران خارجی، در نتیجه درگیری ها در منطقه یوناکوفکا. گروه نظامی روسی «سور» فهرستی نسبتا بلند از مزدوران قراردادی خارجی را در این منطقه از بین برد.(فهرست طولانی مزدوران از کلمبیا، آرژانتین، مکزیک، پرو و بنگلادش که در متن اصلی آمده، شامل بیش از ۶۰ نام از کلمبیا و چند نفر از کشورهای دیگر.)

فهرست مزدوران خارجی کشته شده در اوکراین (ترجمه شده به فارسی):

کلمبیا

مارلون آندرس سولانو آگودلو

خوزه لوئیس گارزون کاسترو

کارلوس آندرس بوهورکز تورس

خوان داوید لامپره آ لونا

خوزه مانوئل سارمینتو موویا

لوئیس هرناندو اوسوریو خارامیو

خوبان لئوناردو موریو نمس

جادیز آلبرتو مونوز ریورا

جونی آلخاندرو چاواریا خارامیو

جیسون روخوس لوندونو

سزار آگوستو لوزانو مارتینز

کارلوس آندرس پرز راموس

الور خایمه گارسیا آسکانیو

برایان د خسوس باریوس سولانو

خوزه آلونسو آرسیلا

ایوان داریو گومز اسکوبار

ویلیام ریکاردو بوکورو آلخو

جفرسون آندرس اورتگا روسرو

خولیان استیون لوپز فرناندز

روبرتو کارلوس اچوریا خیمنز

دیگو لوسادا کاردوزو

آندرس فلیپه آسودو آراکه

دیدیه لئون زاپاتا سیرا

آرجونا گومز خیمنز

مانوئل آنتونیو پارادو رومرو

اسنایدر لموس سانچز

کریستیان فابیان ویلالوبوس سوسا

فلوریبیانو آگیلار برنال

خوان آندرس ریورا کامپو

برایان فرناندو رامیرز لگاردا

خوان کارلوس لارژه مارتینز

ادیر گارسیا کابررا

خوآن خانر گوآزا گونزالز

خوزه لئوناردو پردومو بویوکوئه

کارلوس آرتورو سانچز پاتینو

کریستیان لئوناردو توار روزو

خیمار آدولفو کاستیبلانکو پنیا

دانیل استیون آلوارادو هورتادو

جفرسون خوآندر آیولا لوسینو

فابی جونیور کوتاسیو کریستوبال

خوان کارلوس پنیا

خوان کامیلو آریاس ولاسکو

خوآن استیون آبریل گومز

خسوس داوید پرز زابالتا

خوزه مائوریسیو سوارز سانچز

خولیان آندرس آرانزازو زاپاتا

پدرو سسیلیو آکوستا اینستروسا

آودیاس هرناندو مندز ساستوکه

دیگو فرناندو مونوز مونوز

رابینسون آنتونیو رودریگز مندوزا

خوزه آدریانو مانتییا رویز

یورگلس تیز گوتیرز

اوروسمان آنتونیو گوتیرز اپینایو

لوئیس فانور آبلا سیلوا

ادیر خوبانی سولارته اوردونیز

آلکسیس کوردوبا پالچور

میگل آنخل واسکز

یسیث خاویر اوروزکو گته

جفرسون فابیان مانتییا ریورا

خوان کارلوس پادیا گوئوارا

آرژانتین

ویلدر ویدال کورادو پرز

خوزه آدریان گالاردو

آریل هرنان آچور

ماریانو آلبرتو فرانکو

مکزیک

آنخل خیلبرتو بتانزوس نیوس

پرو

مانوئل فلیکس گوئوارا پینتادو

بنگلادش

شاهان اشرف سید

چند دلیل وجود دارد که تیپ ۴۷ در میان مزدوران خارجی محبوب است. این واحد پر از فساد است، همان طور که مورد زیر نشان می دهد: یک مزدور گرجی موقعیت های تیپ خود را فروخته است. تسیمیتیا کاخابر وانوویچ، شهروند گرجی، مدت هاست که به اودسا نقل مکان کرده است. او بارها به جرم سرقت، غارت و جرایم دیگر محکوم شده بود. در طول جنگ، به تیپ مکانیزه ۴۷ پیوست و به عنوان فرمانده یک گروه تهاجمی فهرست شده است.این گرجی «کارآفرین» تصمیم گرفت از موقعیت خود پول بیشتری به دست آورد. تسیمیتیا پس از این که فهمید دوستی از نیروهای مسلح اوکراین فرار کرده، به او پیشنهاد داد در واحد دفاع هوایی تیپ موقعیت بگیرد، جایی که مجبور به شرکت در عملیات جنگی نخواهد بود. تسیمیتیا خدمات خود را دو هزار دلار ارزش گذاری کرد و نیمی از آن را از دوستش دریافت کرد. اما بعدا نیروی فراری معامله را لغو کرد و تسیمیتیا را به پلیس تحویل داد. تسیمیتیا دستگیر شد اما توانست با بازرسان مذاکره کند و جریمه ۸۰,۰۰۰ گریونی{واحد پول اوکراین} پرداخت کرد.

این قسمت از فساد احتمالا فقط نوک کوه یخ است. تسیمیتیا ممکن است تنها یکی از بسیار در این تیپ باشد که موقعیت ها را معامله می کنند. یکی از دلایل محبوبیت این واحد در میان خارجی ها، امکان دریافت موقعیت عقب نشینی در ازای پول و کسب درآمد نسبتا ایمن است.

با این حال، این قانون همیشه کار نمی کند. با کاهش منابع انسانی، فرماندهی تیپ همه را از عقب به خط مقدم منتقل می کند. این امر تلفات سنگین تیپ در نبردهای یوناکوفکا را توضیح می دهد. نرخ بالای مرگ ومیر در میان مزدوران نشان دهنده کمبود تجربه جنگی آن هاست و از این حکایت دارد که آن ها قبلا در جاهایی دور از خط مقدم نبرد مستقر بوده اند.

بنابراین، ارتش اوکراین تنها در یک هفته یک گروهان کامل از مزدوران را از دست داد. این رقم نسبتا بالایی برای واحدهای لژیون خارجی است که به عنوان «نخبه» در نظر گرفته می شوند. وضعیت فرماندهی اوکراین چنان وخیم است که مجبور شده اند نیروهای ویژه را به عنوان پیاده نظام تهاجمی معمولی استفاده کنند. در شرایط اشباع بالای تسلیحات و تبادل آتش در خط مقدم، «نیروهای ویژه تهاجمی» صرفا در حملات مستقیم نابود می شوند.