به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، اهل بیت علیهم السلام به سبب جایگاهی که در مقام هدایت، رشد و کمال خلایق و نیز به سبب مقامی که در هدایت آنها به سوی بهترین خیرات و ثمرات الهی بر عهده دارند، خداوند ایشان را مجهز به ابزارهای معنوی، علم لدنی و نیز صاحب فضایل و کرامات فراوانی قرار داد؛ یکی از این ابزارها، ابزار معجزات و کرامات است. این معجزات به قدری فراوان بود که علمای بزرگوار اسلام به جمع آوری آنها پرداختند که از جمله ایشان سید هاشم بحرانی صاحب تفسیر مشهور «البرهان» و از عالمان قرن یازدهم هجری که کتابی با عنوان «مدینة معاجز الأئمة الإثنی عشر» درباره معجزات ائمه دوازده گانه نوشت و یا شیخ حر عاملی که کتابی با عنوان «إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات» را نگاشت.

اما یکی از ثمرات مطالعه معجزات اهل بیت پیامبر (ص)، آشنایی با فضائل آسمانی و غیبی این انوار مقدس است که به طور حتم در اصلاح باورها و ایمانیات نسبت به خداوند متعال تأثیرگذار خواهد بود. همچنین مطالعه این کرامات، انسان مؤمن را از محدوده تاریخ زندگانی عترت و یا نگرش تاریخی به زندگانی این بزرگواران جدا کرده و او را به سوی کمالات معنوی این انوار مقدس سوق می دهد و زمینه های تقویت اعتماد انسان به خداوند متعال را فراهم می آورد.

به عنوان نمونه عبدالله بن مغیره می گوید: موسی بن جعفر علیه السلام در منا با زنی مواجه شد که گریه می کرد و فرزندانش هم گردش می گریستند؛ زیرا گاو آنها مرده بود. حضرت نزدیک آن زن رفت و فرمود: چرا گریه می کنی ای کنیز خدا؟ زن گفت: ای بنده خدا، من فرزندانی یتیم دارم و گاوی داشتیم که زندگی من و کودکانم از آن می گذشت، اکنون آن گاو مرده و من و فرزندانم از همه چیز دست کوتاه و بی چاره مانده ایم.

امام فرمود: ای کنیز خدا، می خواهی آن را برای تو زنده کنم؟ به او الهام شد که بگوید بله ای بنده خدا. حضرت به کناری رفت و دو رکعت نماز خواند و اندکی دست بلند کرد و لبهایش را تکان داد. سپس برخاست و گاو را صدایی زد و نفهمیدم با سر عصا یا پنجه ی پایش بود که به آن گاو زد؛ ناگهان گاو برخاست و راست ایستاد. زمانی که زن نگاهش به گاو افتاد فریادی کشید و گفت: به پروردگار کعبه این مرد عیسی ابن مریم است. حضرت میان مردم رفت و از آنجا عبور کرد. (مدینة معاجز الأئمة الإثنی عشر، ج۶، ص۲۸۸)؛ (الکافی (ط - الإسلامیة)، ج۱، ص: ۴۸۴)

متن عربی:

عبد الله بن المغیرة قال: مر العبد الصالح بامرأة بمنی و هی تبکی و صبیانها حولها یبکون و قد ماتت لها بقرة فدنا منها ثم قال لها ما یبکیک یا أمة الله قالت یا عبد الله إن لنا صبیانا یتامی و کانت لی بقرة معیشتی و معیشة صبیانی کان منها و قد ماتت و بقیت منقطعا بی و بولدی لا حیلة لنا فقال یا أمة الله هل لک أن أحییها لک فألهمت أن قالت نعم یا عبد الله فتنحی و صلی رکعتین ثم رفع یده هنیئة و حرک شفتیه ثم قام فصوت بالبقرة فنخسها نخسة أو ضربها برجله فاستوت علی الأرض قائمة فلما نظرت المرأة إلی البقرة صاحت و قالت عیسی ابن مریم و رب الکعبة فخالط الناس و صار بینهم و مضی ع.

انتهای پیام/