گر چه، درخت پر، بار نگاهت، سر به زیر داشت
زهی دنیای ابهت بود، که در اوج، خضوع داشت
یک لحظه نبود، که گدا با پادشاه حسن، برابر شد
عمری بود، که در باران رحمت، حضور داشت

گدا که بر حسن ادب و فضائلت، حیرت زده بود
از حسن مرحمت شأن امامتت، ذوق زده بود
ندیده بود تا آن زمان، بزرگی، به چنین شایستگی
که محبتش، از در رأفت الطاف خداوند، سرزده بود

تا که روبرویم، درخشیدی، با نگاه خدائیت
عیان شد، در سیمای پر فروغت، انوار سمائیت
منتظران، رشد می خواهند، به اعجاز خداوندی
تا تبارک الله گویند، به مقامات و نگاه الهیت

ای که هر لحظه بر حسرت ظهورت، می چکد اشک
قلبی که به عشق تو، می طراود، از درون خود مشک
زعیم جهانیان با شد در نگاهش مهدی فاطمه «سلام الله علیه»
تا بپایان رسد با ظهورش، غصۀ ظلم ظالمان، به عدل

شرح ابیات رؤیای فرزانگی از سر نمود باز
تا در فراغ حضور، سازد آهنگ انتظار را به صعود ساز
خاطره ای ماندگار شود، به سیمای خورشیدی یار
که از خداوند رحمان و رحیم، دلدار بندگان، نمود یاد

خداوندا! ز اضطرار، دعای امن یجیب و فرج را، خوانده ایم
به امید رأفت لطیف سبحان اللهیت، گشایش درفرج را، خواسته ایم
خلایق از هر چه عیب و نقص است، به اراده عالی تو منزه شوند
به احسن تقویم به عظم متعالیت به توان الهیت ظهور قلئم آل محمد را خواسته ایم

گل افشان گل محمدی