مشرق- روایت شده امام زین العابدین علیه السلام از کنار مردی گذشت که بر در خانه شخص دیگری نشسته بود. به او فرمود: چه چیز تو را بر در خانه این مرد نازپرورده ستمگر، نشانده است؟

گفت: گرفتاری

امام فرمود: برخیز که اکنون، تو را به دری راهنمایی کنم که از در خانه او بهتر است، و به پروردگاری که برای تو از او نیکوتر است.

آن گاه، دستش را گرفت تا به مسجد [ پیامبر صلی الله علیه و آله ] رسید و فرمود: رو به سوی قبله کن و دو رکعت نماز بگزار.

سپس دستانت را به درگاه خدای عز و جل بالا ببر و او را ثنا بگو و بر فرستاده اش درود بفرست و با آیات پایانی سوره حشر و شش آیه آغازین سوره حدید و دو آیه سوره آل عمران*، خدا را بخوان و از خدای سبحان، حاجت بخواه که تو چیزی درخواست نمی کنی، جز آن که بی تردید، به تو عطا خواهد کرد.



متن حدیث:



الدعوات:

روی أن زین العابدین علیه السلام مر برجل و هو قاعد علی باب رجل، فقال له: ما یقعدک علی باب هذا المترف الجبار؟ فقال: البلاء ، قال: قم فارشدک إلی باب خیر من بابه ، و إلی رب خیر لک منه. فأخذ بیده حتی انتهی به إلی المسجد مسجد رسول الله صلی الله علیه و آله ثم قال:

استقبل القبلة و صل رکعتین، ثم ارفع یدیک إلی الله عزوجل فأثن علی الله، و صل علی رسوله صلی الله علیه و آله، ثم ادع بآخر الحشر ، وست آیات من أول الحدید، و بالآیتین اللتین فیآل عمران، ثم سل الله سبحانه، فإنک لاتسأل شیئا إلا أعطاک.









«بحارالأنوار، ج ۹۲ ص ۲۷۲- الدعوات، ص ۵۵ ح ۱۳۸»







*علامه مجلسی ، در ذیل این حدیث گفته است : شاید مقصود از دو آیه یاد شده از سوره آل عمران ، آیه «شهد الله . . . » ( آیه ۱۸ ) و آیه ملک ( آیه ۲۶ ) باشد .*