محمود آباده در گفتگو با مهر با بیان اینکه گونه کور گیاهی بوته ای، چندساله و تک پایه است که در اقلیم گرم و خشک رشد می کند، بیان داشت: این گیاه نه تنها به کمبود آب و حرارت بالا مقاومت قابل ملاحظه ای نشان می دهد، بلکه به سرما نیز مقاوم است و می تواند تا دمای ۸ - درجه سانتیگراد به حیات خود ادامه دهد.

وی اشاره کرد: این گیاه در ایران دارای چهار گونه لگجی، کور درختچه ای، کور گوشتی و کور گل ریز یا صخره زی است که سه گونه اول یعنی گونه لگجی، کور درختچه ای و کور گوشتی به طور پراکنده در استان هرمزگان وجود دارد.

به گفته وی، گونه لگجی گیاهی بوته ای، به صورت خوابیده روی سطح خاک با شاخه های به طول بیش از ۶۰ سانتیمتر است. برگهای این گیاه در اشکال تخم مرغی – بیضوی تا واژ تخم مرغی یا کم وبیش دایره ای به طول ۱۰-۶۰ و عرض ۱۰-۴۰ میلیمتر است.

آباده با اظهار اینکه رویشگاه این گیاه اغلب خاک های فقیر است، اظهارداشت: زمان گل دهی در این گیاه از بهار تا آخر تابستان و میوه تخم مرغی شکل به طول ۲۵ تا ۵۰ و عرض ۱۵ تا ۲۵ میلیمتر است.

آباده ادامه داد: گیاه کور با قابلیت رشد در صخره ها و خاکهای فقیر، داشتن ریشه ای با عمق بیش از سه متر و انشعابات فراوان اندام هوایی با پوشش مساحتی بیش از ۱۰ متر مربع، نقش بسزایی در کاهش فرسایش در نواحی خشک و بیابانی دارد.

وی افزود: بنابراین با توجه به اینکه سطح قابل توجهی از اراضی استان هرمزگان را اراضی خشک دارای خاکهای فقیر همراه با فرسایش بادی در برگرفته است، از این گیاه مقاوم می توان جهت تقویت پوشش گیاهی استان استفاده کرد.

به گزارش مهر، بر اساس تحقیقات در خصوص تولید نهال این سه گونه گیاهی انجام شد مشخص شد که در استان هرمزگان گونه لگجی نسبت به دو گونه دیگر قابلیت تولید نهال بهتری دارد.