آقامجتبی تهرانی می گوید: خدایا! امشب، شب اول است و ما پایمان را داخل خانه ات گذاشته ایم؛ مهمانت هم هستیم؛ همین دم در بیا دستمان را بگیر و کار را تمام کن! نگذار تا آخر ماه طول بکشد.

به گزارش خبرنگار حوزه مسجد و هیأت خبرگزاری فارس، مرحوم آقا مجتبی تهرانی استاد اخلاق در یکی از سخنرانی هایش به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان می گوید: به حسب ظاهر، ما مؤمن هستیم، ما مهمان خدا هستیم. امشب شب اول این مهمانی است؛ تازه وارد این خانه شده ایم، تازه داخل خانه مهمانی خدا پا گذاشته ایم.

سؤال من این است: اگر مهمان تقاضایی از میزبانش داشت، وقتی همان ابتدای ورود به خانه میزبان به صاحبخانه بگوید: من چنین گرفتاری ای دارم، کرامت او چه اقتضا می کند؟ آیا اینطور اقتضا می کند که مهمان بدون روا شدن حاجتش از خانه اش برود، یا همین که وارد خانه شد، همان جا خواسته اش را بدهد؟

خدایا! امشب، شب اول است و ما پایمان را داخل خانه ات گذاشته ایم؛ مهمانت هم هستیم؛ همین دم در بیا و دستمان را بگیر و کار را تمام کن! نگذار تا آخر ماه طول بکشد؛ بگذار امشب که ما از اینجا می رویم، همه حاجت هایمان را بگیریم و برویم. کرامتت همین را اقتضا می کند؛ آقایی ات این است؛ ربوبیتت این است؛ حاجات ما را همین الآن به ما بده.

فیلم این سخنرانی را اینجا ببینید:

انتهای پیام/