به گزارش مشرق، سید پویان حسین پور، فعال رسانه در ایتا نوشت:

بالای این این گور زاری نکنید؛ مرده ای در آن نیست!

اینکه این روزها اصلاح طلب ها برای ارسال پالس ارادت و دوستی با آمریکا با هم در رقابتند نه چیز عجی ست و نه اتفاق جدیدی ست..

پیشتر و پس از قضایای ۱۱سپتامبر (سال ۲۰۰۱ میلادی و ۱۳۸۰ شمسی) هم شاهد چنین دست و پا زدن هایی بودیم؛

از شمع روشن کردن در میدان محسنی سابق (میدان مادر در میرداماد) گرفته تا پیام تسلیت و هم دردی شورای شهر اول تهران (که در قضیه اصلاح طلب ها بود) و از فراخوان روزنامه اصلاح طلب نوروز برای امضای دفتر یادبود قربانیان در سفارت سوییس(حافظ منافع آمریکا در ایران) تا حضور احمد بورقانی، سخنگوی اصلاح طلب مجلس ششم(که این هم در سیطره ی اصلاح طلب ها بود) که به انتشار تصویر بزرگی از پرچم آمریکا در صفحه اصلی خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا که تابع دولت اصلاحات بود)

همه و همه یادآور همان دوران است..

البته موضوع به همین پیام ها خلاصه نشد. بعد از یازده سپتامبر، دولت و رییس آن، هم پیام های تسلیت و هم دردی برای آمریکا و هم به دنبال ایجاد کانال هماهنگی با یانکی ها بودند که منجر شد به قضایای همکاری و دیدار نمایندگان آمریکا (به سرپرستی رایان کراکر از مقامات ارشد وزارت خارجه آمریکا) و هیئتی از نمایندگان ایران (به سرپرستی محمدجواد ظریف) در مهرماه آن سال و در کشور سوییس..

اما خروجی همه ی این تقلاها چه شد؟!

آیا باب دوستی باز شد؟! آیا آمریکا دست از دشمنی با ملت ایران برداشت؟!

نه!

تنها چندماه بعد و پس از حمله به افغانستان، در ۹ بهمن ماه، جرج بوش رییس جمهور آمریکا (که اتفاقا مثل همین ترامپ هم جمهوری خواه بود و هم رویکردهای تهاجمی داشت) در سخنرانی خود در کنگره، ایران را در کنار عراق و کره ی شمالی محور شرارت خواند و تهدید کرد که ایران، پس از افغانستان هدف بعدی خواهد بود!

خلاصه کلام اینکه، تقلاهای امروز برای دوستی با آمریکا که از ارسال پالس و پیام رسمی و غیررسمی تا مصاحبه با فلان شبکه تلویزیونی آمریکایی را در آن می توان دید، یک راه رفته است که جز بن بست و تهدید بیشتر برای کشور، نتیجه ای ندارد!

*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.