به گزارش خبرنگار اندیشه خبرگزاری فارس، امروز شنیدم حوزه یکی دو همایش را به خاطر مراعات بهداشت (تذکرات وزارت بهداشت درباره جلوگیری از شیوع بیماری کرونا) تعطیل کرده است. این نگران کننده بود. به خصوص وقتی که خبررسان می پرسید فلان جلسه ای را که بناست در حوزه برگزار کنیم، تعطیل کنیم یا خیر.

پیشتر که پس از پخش حساب شده کلیپ آتش زدن کتاب هاریسون توسط آیت الله تبریزیان به سرعت نامه «رسمی» برائت از این حادثه توسط حوزه منتشر شد و پس از آن موجی از تخریب ایشان به راه افتاد، برخی متأسف و نگران حوزه شدند، اما این بار پس از شنیدن انفعال حوزه، بسیاری کسان نگران ایران اسلامی شدند که داشت بی دفاع می ماند.

وقتی کلیپ آقای تبریزیان پخش شد خیلی ها حدس زدند که توطئه ای پزشکی در جریان است که ایشان را که یکی از نمادهای استغنای از نظام بهداشت جهانی و پارادایم و مافیای طب شیمیایی است، می کوبند. سناریو کامل بود و سر و ته داشت، هرچند تنها پرده های اولیه آن آشکار شد. توانستند حوزه را در این بازی وارد کنند و نقطه ضعفی اساسی از او به نمایش بگذارند.

اکنون که بازی کرونا (آن هم از قم) سر برآورده است، ربط حوادث به هم آشکارتر می شود و پرده های دیگری از این سناریو به نمایش در می آید. نباید هیچ مقاومتی در برابر این سناریو در میان می بود. نباید هیچ کس حتی به فکر امکان مقابله آسان با کرونا و به فکر مقابله از طریق راه حلی غیر مسیر تعیین شده طراحان می بود. گویا تا حد زیادی چنین هم شد.

بازی کرونا ابتدا یک جنگ بیولوژیک نیست، یک جنگ سیاسی نیست، یک جنگ اقتصادی نیز نیست، بلکه بیش از همه و پیش از همه در اصل یک جنگ روانی است و شاید پس از همه یک توطئه راهبردی جمعیتی است. البته این جنگ روانی ثمرات مالی، سیاسی و فرهنگی زیاد و واقعا جذابی برای مدیران ماجرا دارد؛ ولی همه جنگ های دیگر بر پیشرفت مواضع جنگ روانی تکیه دارد.

کرونا به قم آمد چون قم در کوبیدن آقای تبریزیان (طب مستقل) سنگ تمام گذاشت و ناهشیاری و استعداد توطئه پذیری خود را اثبات کرد. این طبیعت دشمنان ما است. هر جا که نقطه ضعف را ببینند از همان جا وارد می شوند و برای خود هیچ محدودیت الهی یا اخلاقی یا حتی حقوقی هم قائل نیستند. کلیپ دو سال پیش این روزها پخش می شود، با سرعت بی نظیری(!!؟) بیانیه رسمی حوزه صادر می شود، جمع کثیری در قم مشغول کوبیدن طب اسلامی می شوند و … لبخند رضایتی «عمیق» بر لبان فتنه گران می نشیند.

همان طور که باید مدارس مسجدمحور را کوبید و آنها را متهم کرد که داعشی تربیت می کنند، باید طب سنتی اسلامی را هم کوبید چون استقلال می آفریند، چون به استقلال «فکر» می کند و به ما پیشنهاد می دهد از چمبره «نظام سلطۀ بهداشتی» خارج شویم. خواهش می کنم به این موضوع به طور جدی و از منظر جنگ های مسلم تمدنی نگاه کنیم. راه حل هرج ومرج نیست، ولی راه حل انفعال هم نیست. این که سراغ برخی پزشکان بی تعهد یا بی خبر از توطئه های جهانی بهداشت برویم و بپرسیم چه باید کرد «کمی» شبیه آن است که امام خمینی از سیاسیون حرفه ای و بی خاصیت قبل انقلاب بپرسد که چه باید کرد. حوزه باید با تفکری ناب، بومی و دلیرانه نبرد تمدنی اسلام و کفر را طراحی کند و تمام لوازم آن را نیز با چشمان باز ببیند تا کشور را از انفعال راهبردی ای که گرفتارش شده نجات بدهد. نظام پزشکی کشورمان اگر توانسته باشد، خود را از این که امتداد اراده های نظام بهداشت جهانی(؟) باشد حفظ کند، بی تردید نتوانسته خود را از چنگال آن ها نجات بدهد و به همین جهت در بسیاری مواقع نمی تواند، نبرد واقعی را طراحی و اجرا کند.

کرونا در قم خواهد ماند و به کل کشور سرایت خواهد کرد، اگر قم این سناریو را به خوبی تشخیص ندهد و قلب فتنه را نکوبد. باید حوزه علمیه جنگ نظام سلطه با اسلام، تشیع، ایران، حوزه علمیه و خصوصا «قم» را «باور» کند. هنوز آرایش جنگی نگرفته ایم، هنوز لخت و خوش بینانه با مسائل پیرامون مواجه می شویم.

«دشمن دارد به شکل ویژه ممکن با ما مبارزه می کند. آن شکل ویژه را باید شناخت و راه مقابله با آن را پیدا کرد؛ انواع و اقسام شیوه ها هست؛ منتها حالا بعضی ها نمی خواهند این را بفهمند، نمی خواهند باور کنند، چون اگر چنانچه باور کنند، تکلیف به گردنشان می گذارد؛ بعضی ها هم کشش آن را ندارند.

اما واقعیت قضیه این است؛ یعنی امروز در زمینه های مختلف (همان طور که عرض کردیم، هم در زمینه اقتصادی، هم در زمینه فرهنگی، هم در زمینه سیاسی) یک جنگی در کشور وجود دارد.

«و ان اخا الحرب لارق.»(نهج البلاغه، نامۀ ۶۲)؛ کسی که اهل مبارزه است، بیدار است؛ بعد فرمود: «و من نام لم ینم عنه.» اگر شما در جبهه خوابت برد، معنایش این نیست که طرف مقابل هم خوابش برده و او هم غافل است؛ اگر تو از او غافل شدی، نشانه این نیست که او هم از شما غافل است؛ نخیر، شما ممکن است خوابت ببرد، [اما] او بیدار باشد؛ این را باید توجه داشت؛ لذاست که عرصه عرصه مهمی است.» (بیانات در دیدار اعضای ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهید استان سمنان۱۶۲۹۴)

این که جلسات را تعطیل کنیم یا همه جا را به رعب و اضطراب بکشیم و به خیال خود مشغول اجرای نسخه های بهداشتی بشویم، دقیقا رفتاری است که دشمنان ایران اسلامی انتظارش را دارند و مطلوبشان است و کارشان را راه می اندازد. سال هاست که آمریکا بنای یک جنگ جدی اقتصادی با چین داشت و کارهای زیادی این سال ها کرده بود. کرونا هم سناریوی جالبی بود. معلوم است که ایران و روسیه هم در این فهرست هستند. کرونا متأسفانه در چین تلفات روانی زیادی گرفت. حالا نوبت ایران است. اینجا هم حاج قاسم سلیمانی می خواهیم که جلوی داعشی های جنگ روانی را بگیرد. این جنگ روانی البته نقاط ضعفی خاص خود دارد.

«دشمن یک سناریوی جامع و سر و ته داری را برای نظام اسلامی و برای حرکت اسلامی و بیداری اسلامی تدارک دیده است. خوشبختانه ما کفایت برخورد با این سناریو را داریم؛ در این تردیدی نیست. این را من با قاطعیت عرض میکنم: با مایه های اعتقادی، فلسفی و عقیدتی غنی و قوی ای که در بین ما بالفعل وجود دارد (حالا آن کارهای بالقوه به جای خود) با نیروی انسانی علاقه مند و کارآمد، این کفایت در نظام جمهوری اسلامی هست که در مقابل این هجمه مقابله کند؛ همچنان که در طول این سی و دو سال، جمهوری اسلامی این کفایت را نشان داده.

بالاخره اشکالاتی در ما وجود داشته؛ لیکن با وجود اشکالات، امروز ما به طور واضح و بین جلو رفته ایم و دشمن به طور واضح و بین عقب رفته. آمریکای دوره ریگان با آمریکای دوره اوباما زمین تا آسمان تفاوت کرده. جمهوری اسلامی سال ۶۰ هم با جمهوری اسلامی سال ۹۰ زمین تا آسمان تفاوت کرده. … منتها بیم آن هست که ما یا غافل یا مغرور شویم؛ هر دوتای این ها خطر است.» (بیانات در دیدار نمایندگان مجلس شورای اسلامی، ۰۸/ ۰۳/ ۱۳۹۰)

تنها ایران است که می تواند در سطوحی عالی و شدیدا غلبه آفرین، این سناریوها را کشف کند، راه حل ها را بیابد، راه حل ها را اجرا کند و شیطان را به جای خود بنشاند و «ریشه های فتنه» را هم بخشکاند. البته اکنون که به برکت جریان سفاهت پرور لیبرال، کل کشور در انفعال و ذلت به سر می برد، بازی کرونا هم باید به ایران بیاید و می تواند بیاید. انفعال دشمن را جری تر می کند. لذا حوزه باید با «درک درست شرایط» احساس مسئولیت بیشتری بکند. امام حسین علیه السلام در خطبه منا که نخبگان جامعه اسلامی آن روز را مورد خطاب قرار می دهد می گوید : «أنتم أعظم الناس مصیبة لما غلبتم علیه من منازل العلماء»؛ «راستی که فاجعه و مصیبت شما از همه سهمگین تر است؛ چرا که شما از جایگاه (فرهنگی، معنوی، علمی و دینی) خویش رانده شده و از رسالت عالمانه و آگاهانه دست شسته اید.» و در ادامه می فرماید :

«باید رهبری جامعه، تحقق قانون گرایی و قانون محوری به دست دانشمندان و دین شناسانی باشد که امانتدار مقررات خدا و آگاه به حلال و حرام اویند و با همه وجود در اندیشه تأمین و تضمین حقوق مردماند، اما اینک آن موقعیت معنوی و جایگاه علمی از شما گرفته شده است؛ چرا که از محور حق و عمل به آن پراکنده شدید و درباره سبک و سیره پیامبر (پس از آن همه دلیل های روشن) به کشمکش پرداختید.

راستی اگر شما در برابر رنج ها و شکنجه ها شکیبایی می ورزیدید و در راه خدا سختی ها و ناگواری ها را به جان می خریدید، آن گاه بود که سررشته داران و کارگزاران امور به ناگزیر برای دریافت قوانین و مقررات به سوی شما می آمدند و شما مرجع فکری، علمی و معنوی جامعه بودید و کارها با نظارت شما جریان می یافت.

«و لکنکم مکنتم الظلمة من منزلتکم و استسلمتم أمور الله فی أیدیهم یعملون بالشبهات و یسیرون فی الشهوات سلطهم علی ذلک فرارکم من الموت و إعجابکم بالحیاة التی هی مفارقتکم فأسلمتم الضعفاء فی أیدیهم فمن بین مستعبد مقهور و بین مستضعف علی معیشته مغلوب یتقلبون فی الملک بآرائهم و یستشعرون الخزی بأهوائهم اقتداء بالأشرار و جرأة علی الجبار.»

اما شما به استبدادگران این فرصت را دادید که موقعیت رهبری علمی و نظارت بر حسن جریان کارها را از شما گرفتند و با ندانم کاری خویش، کار دین خدا را بر آنان سپردید تا براساس پندارها و یافته های سست و زورمدارانه خویش عمل کنند و در راه هواهای جاه طلبانه و ظالمانه خود گام سپارند. دلیل سیطره آنان بر شما و به کف گرفتن رهبری جامعه، این است که شما از فداکاری و جانبازی در راه حق می گریزید. به همین جهت هم توده های محروم و ناتوان را به بند استبداد می سپارید تا با سرکوب و فریب پاره ای را برده ذلیل خویش سازند و پارهای دیگر در غم آب و نان گرفتار گردند و استبدادگران زورمدارانه و براساس هواهای دل خویش در ناز و نعمت غوطه خورند و با دنباله روی از زشتکاران و هوسبازی های خویش رسوایی ها به بار آورند و در برابر خدای توانا گستاخی ورزند.» (در سوگ امیر آزادی (ترجمه مثیر الأحزان )، ص۴۷)

ما امروز انواع ضعف ها را از خود نشان می دهیم و به جای درک های کلی در مسائل خرد غوطه ور می شویم. وقت انتخابات به خاطر ضعف گفتمان و تفکر انقلابی حسابی با هم درگیر می شویم و رشدی که نه، کدورت های فروان و پایدار می آفرینیم. ما شش سال پیش (بلکه ده سال پیش) همین طوری زمین خوردیم.

آنتی ویروس کرونا کاملا پزشکی نیست، بلکه عمدتا روانی است. اگر می خواهیم بجنگیم شاید لازم است مراقب واکسن ها و داروهای درمان کرونا باشیم تا کارهای ناتمام یا مضحکی که نظام بهداشتی توصیه می کند.

باطل السحر این توطئه قیام ملی و مطالبه عمومی برای رونق «طب سنتی اسلامی» است. این مطالبه کرونا را متوقف می کند، نه فقط به خاطر این که طب سنتی اسلامی کرونا را درمان می کند، بلکه به این خاطر که طب سنتی اسلامی ما به ما شخصیت می دهد، ما را دارای هویت ملی و اسلامی می کند، به ما جرأت اساسی و «قاطع» جنگیدن می دهد و به خاطر این که واقعا می تواند جلوی توطئه های قطعی جمعیتی و ترورهای بیولوژیک نظام سلطه بایستد.

نگارنده متأسفانه هیچ صنمی نه با طب سنتی و نه طب اسلامی دارد. توفیق تخصص یا حتی ورود در این زمینه را هیچگاه نداشته است، ولی چیزی را که به وضوح پیش چشمان ماست نمی توان نادیده گرفت.

نویسنده: محمدرضا فلاح

انتهای پیام/