موسی عصمتی در واکنش به حواشی ایجاد شده پیرامون مهاجران افغانستانی غزلی سروده و به محمدکاظم کاظمی و دیگر مهاجران افغانستانی تقدیم کرده است.

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، موسی عصمتی، شاعر روشندل، که مجموعه شعر «بی چشمداشت» او پیش از این منتشر شده است، تازه ترین سروده اش را محمدکاظم کاظمی و دوستان مهاجرش تقدیم کرده است.

این حوالی هنوز باران هست

چتر بازی در این خیابان هست

مثل انجیرهای سرخ مزار۱

در دلم لعلی از بدخشان هست

ردپایی عمیق از یک اسب

پشت دروازه سمنگان هست

نان گندم اگر چه خشکیده است

بذر گندم برای مهمان هست

ما دوتن شاخه های یک بیدیم

تا زمانی که باد و طوفان هست

قلب ما تا همیشه گلشهر۲ است

نی اگر نیست، این نیستان هست

مولوی تا همیشه خواهد بود

شمس، وقتی که در خراسان هست

نکند گریه ات امان ندهد

بین ما مردمی مسلمان هست

یک نجاشی هنوز می خندد

یک نجاشی به نام ایران هست

پ.ن:

۱) نام اثری داستانی از نویسنده افغانستانی محمدحسین محمدی

۲) محله ای مهاجرنشین در مشهد

انتهای پیام/