مصطفی راضی جلالی، شاعر در گفت و گو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره کیفیت پایین ترانه های امروز بیان کرد: تصورم این است که اوضاع ترانه امروز از آنچه دیده می شود بدتر است. از این جهت که ترانه امکانات و ظرفیت هایی در اختیار شاعر و ترانه سرا می گذارد که به وی اجازه می دهد از برخی قوانین عدول کند. امروز ترانه به شکل شنیداری اش در ریتم و وزن شعر اجرا می شود. همین امر باعث سهل انگاری هایی در زمینه سرایش ترانه شده است. از آنجایی که سرودن و نوشتن به استفاده از منابع نیاز دارد و این آمادگی ذهنی برای سرودن در شاعر و ترانه سرا با مطالعه ایجاد می شود از سوی دیگر میانگین مطالعه در کشور ما بسیار پایین است این مسئله در مورد شاعر و ترانه سرا هم صدق می کند.

ببیشتربخوانید

وی ادامه داد: با نسل امروزی که در زمینه ترانه سرایی فعالیت می کند برخورد کردم سطح مطالعه آن ها بسیار پایین است از موضوعات ابتدایی شعر و ترانه بی خبر هستند. برای همین امکان اینکه اتفاقات اجتماعی در شعر آن ها دیده شود وجود ندارد علاوه بر آن آثار آن ها از مسائل زیباشناسی خالی است ترانه های ترانه سرایان امروز بسیار کم به حافظه مخاطبانشان سپرده می شود. درحالی که ترانه های ۸۰ تا ۱۰۰ سال پیش در ذهن مانده است. ترانه امروز از این موهبت کم بهره است.

این شاعر با اشاره به تاثیر سلیقه شاعر و ترانه سرا و خالق ادبیات خلاقه در تربیت سلیقه مخاطبانش اظهار کرد: این مسیری که ترانه امروز ما می رود به ترکستان است. تنها به وجود چند ترانه سرای باسواد در ترانه امروز اتکا نکنیم. امروزه یک متن منظوم به ترانه سرا تحویل داده می شود و نام آن را ترانه می گذاریم. این ترانه در تربیت ذائقه نسل امروز که نوجوانان هستند تاثیرمی گذارد و باعث می شود سطح سلیقه آن ها کاهش یابد. در این میان برای بهبود ترانه امروز باید هم ترانه سرایان سطح دانش خود را ارتقا دهند هم وزارت ارشاد و متولیان فرهنگی کشور جدی تر به ترانه سرایی نگاه کنند. سال گذشته بخش ترانه به جشنواره شعر فجر افزوده شد این مسئله در جشنواره شعر فجر در دوره های بعد هم ادامه یابد.

راضی جلالی با اشاره به اقدامات لازم در زمینه آموزش ترانه ابراز کرد: در پایگاه نقد شعر که در دفتر گسترش شعر و ادبیات داستانی فعالیت می کند از شاعران و ترانه سرایان صاحب نام که ترانه هایشان ماندگار شدند می توان یک شورای ترانه تشکیل داد و در این شورا به آموزش ترانه سرایی توجه کرد. از سوی دیگر می توان ترانه سرایی را در انجمن های ادبی تقویت کرد. خوراک آموزشی در اختیار ترانه سرایان قرار بگیرد. اینگونه می توان امیدوار بود که ترانه کشور بالنده شود.

انتهای پیام/