به گزارش مشرق، حساب اینستاگرام بافتار رسانه با انتشار تصاویری نوشت:



«بعضیا این جوونا رو یه طوری نگاشون می کردن که انگار غریبه می بینن. شایدم حق داشتن؛ آخه این جوونا، مدت ها دور ازین شهر با غول جنگیده بودن. جنگیدن با غول آدابی داشت که اونا بهش خو کرده بودن. دست وپنجه نرم کردن با غول، زلالشون کرده بود. شده بودن عینهو اصحاب کهف.» (تک گویی پرویز پرستویی در نقش «حاج کاظم»؛ فیلم سینمایی «آژانس شیشه ای»)

انسان انقلاب اسلامی - «بسیجی» - چگونه در شهر حضور دارد؟ بودن او در شهر، تفاوتی اساسی با بودن در «صحنه »های دیگر دارد. در شهر برخلاف میدان جنگ، نظمی ازپیش تعیین شده و گسترده وجود دارد؛ نظمی که بسیجی را به سمت قواعد و نرم های «زندگی نرمال» سوق می دهد و امکانات و انتخاب هایی متناسب با همین زندگی، پیش رویش می گذارد. این نظم و این زندگی اما با هویت بسیجی سازگار نیست؛ چراکه او «انسانی دیگر» است و بر بنیان هایی متفاوت سرشته شده:

«بسیجی، این آرمانگرای عامی، چون واجد فضایل کهن ایرانی است، واقعیتی بدون گسست تمدنی است؛ یعنی مدرنیته در شکل گیری هویت او نقش فاعلی نداشته است.» («پدیدارشناسی بسیجی شهید»؛ سیدجواد طاهایی، صفحۀ ۱۴۸)

بنابراین خطری همواره «هویت بسیجی» را تهدید می کند: اینکه در قواعد «زندگی نرمال» حل شود و آرمان هایش به فراموشی سپرده شوند. این وضعیت، بسیجی را همواره در ستیزی دائمی با این نظم قرار داده تا بتواند برای آرمان هایش جهاد کند. وضعیت بسیجی در شهر، شبیه نقاشی «بسیجی» از کاظم چلیپاست که در آن، جریان زندگی روزمره می گذرد و همه به آن تن می دهند و عادت می کنند. تنها در میانۀ قاب، این بسیجی است که پشت به این جریان کرده و در پس برج های بلند شهر، افقی دیگر را جست وجو می کند.

در این فرسته، به مناسبت اولین سالگرد شهادت روح الله عجمیان، هشت فیلم از سینمای ایران را انتخاب کرده ایم تا در آن ها وضعیت های مختلف بودن «بسیجی» و کنش گری اش در شهر را مرور کنیم.

روح الله عجمیان در دوازدهم آبان ۱۴۰۱ در بلوای «زن، زندگی، آزادی» به شهادت رسید. نحوۀ دل خراش و دردناک شهادتش هیچ گاه از خاطر مردم ایران فراموش نمی شود.

*بازنشر مطالب شبکه های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه ها منتشر می شود.