«بازی مرکب»، پذیرش جهانی شدن حکومت سرمایه داری
به گزارش مشرق، «بازی مرکب» سریالی در ژانر بقا محصول ۲۰۲۱ کره جنوبی است که توسط نتفلیکس در تاریخ ۱۷ سپتامبر در سطح جهانی منتشر شد. این مجموعه را می توان نمایشی جذاب از وضعیت نظام سرمایه داری مدرن دانست؛ سرمایه دارانی که با استفاده از شکاف اقتصادی در جامعه، اوج قساوت و ابتذال در لذت را به تصویر می کشند. طرفداران سرمایه داری که هنوز نسبت به پیروزی خود بر کمونیسم مغرور و سرمست هستند، همچنان برای اثبات جایگاه شان دست به اقدامات غیرمعمولی می زنند. آنها فراتر از دامنه دسترسی قانون رسمی، به ایجاد مالکیت ادامه می دهند و این مالکیت تا حدی پیشروی می کند که سطح خواسته ها هم ارتقا پیدا می کند. نهایتا طبقه پایین جامعه تبدیل به بازیکنان یک بازی سرگرم کننده برای طبقه مرفه جامعه می شوند و طبق خواسته های آنها رفتار می کنند. فضایی به شدت بیمارگونه که غلبه خوی حیوانی را در نظام سرمایه داری به تصویر می کشد.
داستان این مجموعه برگرفته از بازی های کودکانه کره ای است که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ محبوبیت زیادی داشتند. یکی از این بازی ها ماهی مرکب نام دارد. حالا این بازی ها در قالب دیگری و با محوریت بقا، دستاویزی قرار می گیرند تا نویسنده مجموعه حاکمیت سرمایه داری را در لایه های مخفی زندگی مردم کف خیابان معرفی کند. موضوع در واقع حول این محور و این باور عمومیت یافته می گردد که همگان از یکپارچه سازی سرمایه داری در داخل کشور به سود می رسند. افرادی که در این بازی شرکت می کنند تماما با اختیار مطلق خودشان وارد رقابت شده اند. این قاعده نشان می دهد رضایتمندی فقرا در انجام افعالی که سرمایه داران از آنها طلب می کنند، می تواند زمینه استحکام این فضا را ایجاد کند. اصل رضایتمندی موجب می شود گمراهی موجود در مسیر اختیار، بر جبری که می تواند در خیر عمومی مستتر باشد، غلبه کند و باعث هموارتر شدن راه برای رسیدن سیستم سرمایه داری به اهدافش شود. تک تک افرادی که به این بازی دعوت شده اند زندگی سخت و پرمشقتی دارند که موجب شده به سمت این مسیر فرار کنند و بین مرگ و برنده شدن، یک گزینه را انتخاب کنند. با ورود عنصر اختیار و اجازه تصمیم گیری برای ادامه دادن یا ندادن بازی، رهایی سازی از فقر به عنوان یک عمل خیرخواهانه که بهایی سنگین دارد، شناسانده می شود. هنگامی که سرمایه داران فقرا و بخشی از طبقه ممتاز را در طرف خود داشته باشند، می توانند خاستگاه سرمایه داری را به هر سمتی که بخواهند متمایل کنند و برای کوچک ترین سرگرمی های خود از آن استفاده کنند. بازی مرکب از نظر محتوای سرمایه داری و کلیدواژه بقا، مشابه با فیلم Escape room است. اتاق فرار فیلمی به کارگردانی آدام روبیتل در ژانر تریلر روانشناختی است که با محوریت بقا ساخته شده است. این مجموعه با دو قسمت در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ روی پرده آمد و تلاشی برای نشان دادن نظام سرمایه داری مدرن در داخل فضایی مشابه با دارک وب بود؛ به همراه دوربین هایی که همواره و به طور مستمر درحال فیلمبرداری از تمام مراحل مسابقه هستند و لحظه به لحظه بازی را برای افرادی در پشت پرده مخابره می کنند. می توان گفت بهشت سرمایه داران با نعمت های بی شماری که تعدادش از شمارش خارج شده، همین محیط است. شبکه ای که به هیچ عنوان در دسترس قشرهای پایین تر قرار نمی گیرد و از آنها فقط به عنوان مهره های تازه نفس در بازی استفاده می شود. در زمانی که توده های ضعیف مردم ناامیدانه در جست وجوی راهی برای بهبود چشم اندازهای ناگوار اقتصادی خود هستند، ناگهان قدرتی پنهان ظاهر می شود و زمین بازی را در دست می گیرد. بازی مرکب شروع پروژه ای در صنعت سرگرمی کره جنوبی است که زمینه آن پیش تر با سریال هایی ازقبیل «فانتزی باستانی»، «سرگذشت آرتدال» و «گابلین» فراهم شده است؛ سریال هایی با تم غالبی از سرمایه داری که سعی دارند این نظام را در ذهن مخاطب به یک جو حاکم و قابل پذیرش تبدیل کنند. برنامه های کلان اقتصادی در حوزه سرگرمی به طور چشمگیری سعی دارد ذهنیت مخاطبان، به سمت پذیرش جهانی شدن حکومت سرمایه داری در ریزترین جزئیات زندگی قشر مستضعف وارد شود. مخاطب عام، جنبه منفی کاراکترهای سرمایه دار را می بیند اما به صورت پیش فرض، به پذیرش حاکمیت حقوقی و حقیقی آنها نیز می رسد. جدیدترین سریال نتفلیکس در کره بااینکه تلاش می کند فضای دلخراشی را به تصویر بکشد، اما در قسمت ۶ باز هم گزاره هایی از فرهنگ کره را در دل خود دارد. سختی انتخاب گذشتن از جان یا گذشتن از تعلقات احساسی برای قشر پایین، دو گزینه ای است که بیننده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. ماهیت نظام سیاسی و اقتصادی و بی تفاوتی آن نسبت به این فعل و انفعالات به عنوان یک شاخص در این قسمت به مخاطب شناسانده می شود؛ کثرت خواهی بدون مرزی که محرک نظام سرمایه داری است و به قانونگذاری زیرکانه و هدفمندی مجهز می شود. شاید بتوان پیام مستتر در این قبیل سریال ها را در سود حاصل از یکپارچه سازی سرمایه داری در داخل یک کشور نشان داد. این فکت قصد دارد بزرگ ترین و آشکارترین طبقه ذی نفع این طرز تفکر را فقرا و قشر پایین جامعه معرفی کند تا بتواند اجازه رشد بیشتر را از سمت همین قشر اتخاذ کند.
داستان این مجموعه برگرفته از بازی های کودکانه کره ای است که در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ محبوبیت زیادی داشتند. یکی از این بازی ها ماهی مرکب نام دارد. حالا این بازی ها در قالب دیگری و با محوریت بقا، دستاویزی قرار می گیرند تا نویسنده مجموعه حاکمیت سرمایه داری را در لایه های مخفی زندگی مردم کف خیابان معرفی کند. موضوع در واقع حول این محور و این باور عمومیت یافته می گردد که همگان از یکپارچه سازی سرمایه داری در داخل کشور به سود می رسند. افرادی که در این بازی شرکت می کنند تماما با اختیار مطلق خودشان وارد رقابت شده اند. این قاعده نشان می دهد رضایتمندی فقرا در انجام افعالی که سرمایه داران از آنها طلب می کنند، می تواند زمینه استحکام این فضا را ایجاد کند. اصل رضایتمندی موجب می شود گمراهی موجود در مسیر اختیار، بر جبری که می تواند در خیر عمومی مستتر باشد، غلبه کند و باعث هموارتر شدن راه برای رسیدن سیستم سرمایه داری به اهدافش شود. تک تک افرادی که به این بازی دعوت شده اند زندگی سخت و پرمشقتی دارند که موجب شده به سمت این مسیر فرار کنند و بین مرگ و برنده شدن، یک گزینه را انتخاب کنند. با ورود عنصر اختیار و اجازه تصمیم گیری برای ادامه دادن یا ندادن بازی، رهایی سازی از فقر به عنوان یک عمل خیرخواهانه که بهایی سنگین دارد، شناسانده می شود. هنگامی که سرمایه داران فقرا و بخشی از طبقه ممتاز را در طرف خود داشته باشند، می توانند خاستگاه سرمایه داری را به هر سمتی که بخواهند متمایل کنند و برای کوچک ترین سرگرمی های خود از آن استفاده کنند. بازی مرکب از نظر محتوای سرمایه داری و کلیدواژه بقا، مشابه با فیلم Escape room است. اتاق فرار فیلمی به کارگردانی آدام روبیتل در ژانر تریلر روانشناختی است که با محوریت بقا ساخته شده است. این مجموعه با دو قسمت در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ روی پرده آمد و تلاشی برای نشان دادن نظام سرمایه داری مدرن در داخل فضایی مشابه با دارک وب بود؛ به همراه دوربین هایی که همواره و به طور مستمر درحال فیلمبرداری از تمام مراحل مسابقه هستند و لحظه به لحظه بازی را برای افرادی در پشت پرده مخابره می کنند. می توان گفت بهشت سرمایه داران با نعمت های بی شماری که تعدادش از شمارش خارج شده، همین محیط است. شبکه ای که به هیچ عنوان در دسترس قشرهای پایین تر قرار نمی گیرد و از آنها فقط به عنوان مهره های تازه نفس در بازی استفاده می شود. در زمانی که توده های ضعیف مردم ناامیدانه در جست وجوی راهی برای بهبود چشم اندازهای ناگوار اقتصادی خود هستند، ناگهان قدرتی پنهان ظاهر می شود و زمین بازی را در دست می گیرد. بازی مرکب شروع پروژه ای در صنعت سرگرمی کره جنوبی است که زمینه آن پیش تر با سریال هایی ازقبیل «فانتزی باستانی»، «سرگذشت آرتدال» و «گابلین» فراهم شده است؛ سریال هایی با تم غالبی از سرمایه داری که سعی دارند این نظام را در ذهن مخاطب به یک جو حاکم و قابل پذیرش تبدیل کنند. برنامه های کلان اقتصادی در حوزه سرگرمی به طور چشمگیری سعی دارد ذهنیت مخاطبان، به سمت پذیرش جهانی شدن حکومت سرمایه داری در ریزترین جزئیات زندگی قشر مستضعف وارد شود. مخاطب عام، جنبه منفی کاراکترهای سرمایه دار را می بیند اما به صورت پیش فرض، به پذیرش حاکمیت حقوقی و حقیقی آنها نیز می رسد. جدیدترین سریال نتفلیکس در کره بااینکه تلاش می کند فضای دلخراشی را به تصویر بکشد، اما در قسمت ۶ باز هم گزاره هایی از فرهنگ کره را در دل خود دارد. سختی انتخاب گذشتن از جان یا گذشتن از تعلقات احساسی برای قشر پایین، دو گزینه ای است که بیننده را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. ماهیت نظام سیاسی و اقتصادی و بی تفاوتی آن نسبت به این فعل و انفعالات به عنوان یک شاخص در این قسمت به مخاطب شناسانده می شود؛ کثرت خواهی بدون مرزی که محرک نظام سرمایه داری است و به قانونگذاری زیرکانه و هدفمندی مجهز می شود. شاید بتوان پیام مستتر در این قبیل سریال ها را در سود حاصل از یکپارچه سازی سرمایه داری در داخل یک کشور نشان داد. این فکت قصد دارد بزرگ ترین و آشکارترین طبقه ذی نفع این طرز تفکر را فقرا و قشر پایین جامعه معرفی کند تا بتواند اجازه رشد بیشتر را از سمت همین قشر اتخاذ کند.
گفتگو با هوش مصنوعی
💬 سلام! میخوای دربارهی ««بازی مرکب»، پذیرش جهانی شدن حکومت سرمایه داری» بیشتر بدونی؟ من اینجام که راهنماییت کنم.